حقایقی جالب در مورد مغز



 
مغز انسان پيچيده ترين بخشي است که از قسمت هاي ديگر بدن کمتر شناخته شده است. در مورد اين عضو شگفت انگيز اطلاعات بسيار کمي داريم. اما در زير حقايق جالبي در مورد مغز توسط دانشمندان و محققان ارائه شده است:

1- سرعت حرکت تحريک هاي عصبي به سمت مغز و مجدداً از مغز به قسمت هاي مختلف بدن حدود 170 مايل است. تا کنون از اين موضوع که مي توانيد نسبت به چيزهاي اطراف خود به سرعت واکنش نشان دهيد تعجب نکرده ايد؟ سرعت بسيار زياد حرکت تحريک هاي عصبي از مغز سپس به باقي بدن تان و برعکس باعث مي شود که سرعت واکنشي معادل سرعت اتومبيل هاي شکاري داشته باشيد.
 
2- مغز مانند يک لامپ 10 واتي عمل مي کند. وقتي در کارتون ها نشان مي دهند که فردي فکري عالي به ذهنش خطور مي کند، لامپي بالاي سرش روشن مي شود، چندان بي ربط هم نيست. مغز، حتي وقتي خواب هستيد، مي تواند به اندازه ي يک لامپ کوچک انرژي توليد کند. 
 

3- هر سلول مغز انسان 5 برابر يک دايره المعارف بريتانيکا توانايي ذخيره اطلاعات دارد. دانشمندان هنوز نتوانسته اند مقدار دقيقي را متذکر شوند اما ظرفيت ذخيره سازي را اگر بر حسب الکترونيک بيان کنيم چيزي بين 3 يا حتي 1000 ترابايت (ترا=يک تريليون (10 به توان 12)) است. 

بايگاني ملي انگليس مطالب مربوط به بيش از 900 سال از تاريخ کشورش را نگهداري مي کند اما حجم آن فقط چيزي حدود 70 ترابايت است. دايره المعارف بريتانيکا اولين بار در سال 1768 در ادينبورگ منتشر شد و قديمي ترين دايره المعارف موجود به زبان انگليسي مي باشد. نسخه ي فعلي بريتانيکا داراي 12000 مقاله و 44 ميليون لغت (در سال 2004) است. نسخه ي چاپي آن در 32 جلد و 65000 مقاله عرضه مي شود. نسخه ي آن لاين آن داراي 120000 مقاله موجود مي باشد. اين مقاله ها به وسيله حدود 100 کارمند تمام وقت نوشته شده اند و حدود 4000 متخصص نيز که 98 درصد شان تنها يک مقاله نوشته اند. در اين دايره المعارف شرکت داشته اند. 
 

4- مغز شما 20 % از اکسيژن وارد شده به جريان خون را مصرف مي کند. مغز انسان فقط 20% از کل بدن را تشکيل مي دهد، با اين حال، پيش از هر اندام ديگر اکسيژن مصرف مي کند و همين مسأله باعث مي شود که هنگام فقدان اکسيژن صدمه فراواني ببيند. 


 

5- مغز، شب هنگام بيش از روز فعال است. منطقي است اگر فکر کنيد که شما تمام فعاليت هاي مختلف از جمله حرکت کردن، انجام دادن وظايف و گاه محاسبات پيچيده را درطول روز انجام مي دهيد و قطعاً مغز بايد انرژي بيشتري مصرف کند نه وقتي که در رختخواب با آسودگي آرميده ايد. اما کاملاً عکس اين موضوع صحت دارد. وقتي شما مي خوابيد تازه فعاليت اصلي مغز آغاز مي شود. علت اين را دانشمندان هنوز نفهميده اند اما به يمن اين فعاليت است که مي توانيد رويا ببينيد.


 

6- دانشمندان مي گويند هر چه ضريب هوشي فردي بيشتر باشد، او بيشتر خواب مي بيند. اگر چه ممکن است اين موضوع صحت داشته باشد اما تصور نکنيد اگر رؤياهايتان را فراموش مي کنيد به مشکل ذهني مبتلا شده ايد. طول متوسط اکثر روياها فقط 2تا 3 ثانيه است البته همين مقدار زمان هم براي ثبت آنها در مغز کافي است.


 

7- سلول هاي عصبي در تمام طول زندگي انسان رشد مي کنند. سال ها دانشمندان و پزشکان فکر مي کردند که مغز و بافتهاي عصبي نمي توانند رشد کرده و بازسازي شوند. اما به دنبال تحقيقات وسيع آنها بر روي مغز و اثرات بيماري ها بر روي آن متوجه شدند که سلول هاي عصبي- اگر چه نه مانند بافت هاي قسمت هاي ديگر بدن- اما مي توانند در طول زندگي انسان رشد کرده و بازسازي شوند و ابعاد آن ها افزايش يابد. 


 

8- سرعت ارسال اطلاعات در انواع سلول هاي عصبي گوناگون متفاوت است. تمام سلول هاي عصبي بدن شبيه هم نيستند و فرق هاي اندکي با هم دارند و سرعت حرکت اطلاعات در آنها 0/5متر در ثانيه تا 120 متر در ثانيه متفاوت است. 


 

9- خود مغز هيچ دردي احساس نمي کند. با اينکه مغز مرکز درد است، مثلاً وقتي انگشت دست تان را مي بريد يا جايي از بدن تان مي سوزد به شدت احساس درد مي کنيد، اما خود مغز گيرنده هاي مربوط به درد ندارد و نمي تواند دردي احساس کند. مغز در احاطه بسيار زيادي از بافت، عصب و رگ هاي خوني است که به اندازه ي کافي گيرنده حس درد دارند و مي توانند گاهگاهي موجب سردرد شما شوند. 


 

10- 80 درصد وزن مغز از آب تشکيل شده است. مغز شما به صورت آن توده خاکستري رنگ و محکمي که در تلويزيون ديده ايد نيست. بافت مغز زنده به يمن وجود خون و آب فراوان، اندامي است ژله مانند، صورتي و نرم. بنابراين دفعه بعد که احساس خشکي در بدن کرديد به سرعت آب بنوشيد تا مغزتان را همچنان پر آب نگهداريد. 

 

منبع: وبلاگ دکتر حیدریان

علائم فلج مغزی در کودکان

علائم فلج مغزی



سفتی عضلات یا اسپاستی سیتی

حرکات غیر طبیعی

اشکال در مهارت‌های حرکتی سنگین از قبیل راه رفتن یا دویدن

اشکال در مهارت‌های حرکتی ظریف از قبیل نوشتن یا باز و بسته کردن دکمه‌های لباس

اشکال در مهارت‌های ادراکی و حسی

 

علائم فلج مغزی از یک فرد به فرد دیگر متفاوت است و با گذشت زمان ممکن است تغییر نکند. بعضی از افراد مبتلا به فلج مغزی ممکن است به بیماری‌های دیگر از قبیل تشنج، آسیب ذهنی، اختلال یادگیری و تأخیر رشدی نیز مبتلا باشند.

 

علائم اولیه فلج مغزی معمولا قبل از سه سالگی ظاهر می‌شوند. نوزاد مبتلا به فلج مغزی اغلب در مقایسه با کودکان عادی، کندتر به مراحل رشدی خویش از قبیل غلتیدن، نشستن، چهار دست‌وپا رفتن، لبخند زدن و … دست پیدا می‌کند.

 

مشکلات دیگری که ممکن است کودک فلج مغزی داشته باشد؟

مشکلات یادگیری:

کودکان فلج مغزی ممکن است انواع به خصوصی از مشکلات یادگیری را تجربه کنند. این موارد شامل دامنه کوتاه توجه، مشکلات برنامه‌ریزی حرکتی (سازماندهی کردن و مرتب کردن)، مشکلات درکی و مشکلات گفتاری (زبانیمی‌شود.

 

مشکلات هوشی:

کودکان فلج مغزی از نظر توانایی‌های هوشی کاملا متفاوت هستند. برخی علیرغم مشکلات جسمی‌شان، توانایی‌هایی مشابه سایر افراد دارند و برخی دیگر نیز درجاتی از ناتوانی هوشی را در دامنه‌ای از خفیف تا شدید دارند. صحبت کردن نامفهوم، آبریزش دهان یا حرکات غیرطبیعی کودک ممکن است تأثیر اشتباهی روی نقص هوشی بگذارد.

 

مشکلات ادراکی:

درک، به حس ایجاد شده از اطلاعات دریافتی از حواس گفته می‌شود. درک، کودک را قادر به انجام کارهایی مثل عبور از موانع، قضاوت درباره اندازه و شکل اشیاء و درک اینکه چگونه خطوط در کنار هم یک نامه را تشکیل می‌دهد می‌سازد. کودکانی که از این مشکلات رنج می‌برند ممکن است مشکل‌شان تا زمان مدرسه یا پیش دبستانی نمایان نشود.

 

مشکلات زبانی/ برقراری ارتباط:

کودکان فلج مغزی ممکن است مشکلاتی در درک و ابراز ایده‌ها و نظراتشان داشته باشند. آن‌ها ممکن است نیاز به پیروی از دستورالعمل‌هایی برای حمایت داشته باشند. اگر کودکی هر یک از مشکلات از قبیل جمله سازی، دادن اطلاعات خاص، داستان سازی درباره احساسات داشته باشد، این احتمال وجود دارد که یادگیری او نیز آسیب دیده باشد.

 

مشکلات گفتاری:

به علت درگیری عضلات دهان، ممکن است کودکانی یافت شوند که به سختی صحبت می‌کنند. برای کودکان با محدودیت گفتاری ممکن است یک سیستم ارتباطی جایگزین به کمک آن‌ها بیاید مثل تخته ارتباطی، کتاب یا وسایل الکترونیکی.

گفتار نامفهوم در بیمار مبتلا به فلج مغزی، لزوما به معنی نقص هوشی نیست

مشکلات غذا خوردن و نوشیدن:

فلج مغزی ممکن است عضلاتی را که مسئول باز و بسته کردن دهان و حرکت دادن لب‌ها و زبان هستند را نیز درگیر سازد. این کودکان ممکن است مشکلاتی در جویدن و بلعیدن غذا و نوشیدنی‌ها داشته باشند.

 

آبریزش دهان:

به علت کنترل ضعیف عضلات ممکن است بعضی از کودکان فلج مغزی درجات مختلفی از آبریزش دهان را داشته باشند. آبریزش دهان زمانی که روی فعالیت حرکتی ظریفی متمرکز می‌شود، به طور محسوسی افزایش می‌یابد.

 

حواس:

کاهش حس (لمس) در بعضی از کودکان فلج مغزی ممکن است انجام فعالیت‌های حرکتی ظریف و بزرگ آن‌ها را تحت تأثیر قرار دهد که به میزان درگیری اندام‌ها بستگی دارد. این کاهش حس اغلب با فقدان آگاهی از اندام‌های شان مرتبط است و ممکن است کودک نیاز به تشویق برای به کارگیری از اندام‌های مبتلا داشته باشد.

 

بینایی:

بعضی از کودکان فلج مغزی ممکن است نقایص بینایی داشته باشند. یکی از این موارد ممکن است استرابیسم (انحراف چشم یا چرخش چشم) باشد. یک یا هر دو چشم به سمت داخل یا خارج چرخیده و باعث می‌شود که عملکرد همزمان هر دو چشم مختل گردد. این امر ممکن است منجر به دو بینی یا تمرکز با یک چشم شود.

 

شنوایی:

بعضی از کودکان فلج مغزی ممکن است کاهش شنوایی داشته باشند.

 

صرع:

در صورت وجود صرع پزشک ممکن است با تجویز دارویی که مناسب کودک باشد، تشنج را کنترل کند. در صورت لزوم ممکن است دارو را چندین بار تغییر دهد تا دوز و نوع داروی مناسب را بیابد. گاهی اوقات تشنج‌ها غیر قابل کنترل هستند.



منبع: وبلاگ دکتر حیدریان

انواع تومورهای مغزی


تومور مغزی چیست؟



اگر شما دارای علائمی هستيد که از احتمال وجود تومور مغزی خبر می‌دهد، پزشک بایستی یک معاینه فیزیکی از شما به‌عمل آورد و سؤالاتی دربارة سابقة بيماري‌هاي شخصي و خانوادگیتان بپرسد.

تومورهای مغزی به دو نوع خوش خیم و بدخیم تقسیم می‌شوند که این به تنهایی در تعیین پیش آگهی و آینده بیماری کافی نیست و محل تومور هم حائز اهمیت است.

تومورهای مغزی، تمامی تومورهای داخل جمجمه و یا تومورهای درون کانال مرکزی نخاع را دربر می گیرند. این تومورها، از طریق تقسیم سلولی کنترل نشده و غیر طبیعی ایجاد می‌شوند، و به طور معمول یا در خود مغز (شامل: نورونها، سلول‌های گلیال (آستروسیت‌ها، اولیگودندروسیت‌ها، سلول‌های اپندیمال، سلولهای تولید کننده میلین شوان)، بافت لنفاوی، عروق خونی)، و یا در اعصاب جمجمه‌ای، پرده مغزی (مننژ)، جمجمه، هیپوفیز و غده صنوبری ایجاد می‌شوند. همچنین این تومورها می‌توانند حاصل گسترش بدخیمی‌هایی باشند که در درجه نخست سایر ارگان‌ها را درگیر کرده بوده‌اند، که در این حالت بدان متاستاز تومور گفته می‌شود.

هرچند هرگونه تومور مغزی به خاطر ماهیت تهاجمی و منتشرشوندهٔ خود در فضای محدود جمجمه‌ای، به طور ذاتی، جدی و تهدیدکننده زندگی به‌شمار می‌رود اما تومورهای مغزی (حتی انواع بدخیم آنها) همواره کشنده و مرگبار به شمار نمی‌آیند. تومورهای مغزی یا تومورهای داخل جمجمه‌ای می‌توانند ماهیت سرطانی (بدخیم) یا غیر سرطانی (خوش خیم) داشته باشند؛ با این حال، تعریف نئوپلاسم بدخیم یا خوش خیم در مغز، متفاوت از تعاریفی است که بطور معمول در دیگر انواع تومورهای سرطانی یا غیر سرطانی درگیرکنندهٔ سایر نقاط بدن مورد استفاده قرار می‌گیرند.

میزان تهدیدکنندگی یک تومور، بستگی به ترکیبی از مجموعه عوامل مختلف، همچون: نوع تومور، محل و اندازه تومور و نحوهٔ گسترش و توسعه آن است. از آنجا که مغز به طور کامل توسط جمجمه پوشانیده شده‌است، تشخیص سریع و زودرس تومور مغزی، تنها در صورتیکه ابزار پاراکلینیکی و وسایل تشخیصی مناسبی که وضعیت حفره داخل جمجمه را به خوبی مشخص می‌سازند، در دسترس باشند و به سرعت به کار گرفته شوند. اما بطور معمول، تشخیص تومور مغزی، در مراحل پیشرفته بیماری و هنگامی رخ می‌دهد که وجود تومور موجب بروز علائم و نشانه‌های غیر قابل توضیحی در بیمار شده‌است.

انواع تومورهای اولیة مغز

هنگامی‌که بیش‌تر سلول‌های طبیعی، پیر و یا آسیب‌دیده می‌شوند، از بین مي‌روند و سلول‌های جدیدي جای آنها را می‌گیرند. برخی اوقات، این فرآیند اشتباه پیش می‌رود؛ سلول‌های جدید در هنگامی‌که بدن به آنها نیاز ندارد تشکیل مي‌شوند و سلول‌های پیر و یا آسیب‌ دیده عادی ازبین نمی‌روند. توليد سلول‌های اضافی اغلب تشکیل توده‌ای از بافت را می‌دهد، که به آن رشد زائد و یا تومور اطلاق می‌شود؛ تومورهای اولیة مغز می‌توانند خوش‌خیم و یا بدخیم باشند.

تومورهای خوش‌خیم مغزی دارای سلول‌های سرطانی نيستند.

•معمولاً تومورهای خوش‌خیم قابل برداشتن هستند و به ندرت دوباره رشد می‌کنند.

•تومورهای مغزی خوش‌خیم معمولاً دارای مرز و یا لبة مشخصی هستند. سلول‌های تومورهای خوش‌خیم به ندرت بافت‌های اطراف خود را مورد هجوم قرار می‌دهند و در دیگر قسمت‌های بدن گسترش نمی‌یابند. به هرحال، تومورهای خوش‌خیم می‌توانند با فشار بر نقاط حساس مغز باعث مشکلات جدی در سلامتي شوند.

•برخلاف تومورهای خوش‌خیم بیش‌تر قسمت‌های ديگر بدن، برخي اوقات تومورهای مغزی خوش‌خیم زندگی فرد را تهدید مي‌كنند.

تومورهای مغزی بدخیم (که سرطان مغزی نیز نامیده‌ می‌شود) حاوی سلول‌های سرطانی هستند:

•تومورهای مغزی بدخیم عموماً جدی‌تر و اغلب تهدیدی برای زندگی محسوب می‌شوند.
•احتمال دارد سریع‌تر رشد و تجمع کرده یا به بافت‌های مغزی مجاور حمله كنند.
•سلول‌های سرطانی ممکن است از تومورهای مغزی بدخیم بیرون آيند و در دیگر قسمت‌های مغز و یا نخاع گسترش یابند، ولي به‌ندرت در دیگر قسمت‌های بدن گسترش می‌یابند.

علائم بیماری

علائم تومور مغزی بستگی به اندازه تومور و محل آن دارد. علائم هنگامی‌ بروز مي‌كنند که تومور بر عصب‌های یک قسمت از مغز فشار آوردند و یا به آن صدمه بزنند. علاوه بر این، علائم ممکن است هنگامی آشكار شوند که تومور، مانع جریان مایع در داخل یا اطراف مغز، و یا تجمع مایع موجب تورم مغز شود. موارد زیر رایج‌ترین علائم تومورهای مغزی هستند:

سردردها (که معمولاً در اوايل صبح شدیدتر هستند)
•حالت تهوع و استفراغ
•تغییرات در صحبت، بینایی و شنوایی
•مشکلات در تعادل و راه‌ رفتن
•تغییرات در خلق، شخصیت، و توانایی تمرکز
•مشکلات در حافظه
•انقباض ماهیچه‌ای (صرع یا تشنج)
خواب‌رفتگی و یا سوزش در بازوها و پاها

اغلب اوقات، این علائم به‌علت وجود تومور مغزی نيستند و برخی دیگر از مشکلات سلامت نیز مي‌توانند باعث بروز این علائم شوند. اگر شما دارای هر يك از این علائم هستيد، بایستی با پزشک خود مشورت کنید تا این مشکلات تشخیص داده شده درمان شوند.



منبع: عصر ایران

پلاستیسیتی مغزی چیست؟


انعطاف پذیری مغز: یادگیری چگونه باعث تغییر در مغز شما می‌گردد؟



شاید شنیده باشید که مغز انعطاف پذیر است. همانطور که می دانید مغز از پلاستیک ساخته نشده است.
نوروپلاستیسی یا پلاستیسیته مغز مربوط به توانایی تغییر مغز در طول زندگی می باشد. مغز با استفاده از ایجاد ارتباطات جدید بین سلول های مغزی (نورون)، قابلیت عجیبی در بازشناخت خود دارد.
علاوه بر عوامل ژنتیکی، محیطی که فرد در آن زندگی می کند و فعالیتهای او نیز در پلاستیسته تاثیر گذارند.

چه مواقعی نوروپلاستیسیتی در مغز اتفاق می افتد؟

1. در بدو تولد: هنگامی که مغز نا بالغ مشغول سازماندهی خود می باشد.
2. در صورت صدمه دیدن: برای جبران عملکردهایی که از دست داده و یا به حداکثر رساندن عملکردهای باقی مانده.
3. در بزرگسالی: هرگاه مسئله جدیدی را یاد بگیرد و حفظ کند.


آبسه‌ مغزی‌ یا اپی‌دورال‌

آبسه‌ مغزی‌ یا اپی‌دورال‌ ـ brain or epidural abscess

آبسه‌ مغزی‌ یا اپی‌دورال‌ تجمع‌ چرک‌ ناشی‌ از یک‌ عفونت‌ باکتریال‌ در مغز یا خارجی‌ترین‌ لایه‌ از سه‌ لایه‌ غشایی‌ که‌ مغز و نخاع‌ را می‌پوشانند.


آبسه‌ مغزی‌ یا اپی‌دورال‌ ـ brain or epidural abscess

ـ علایم‌ شایع‌:
علایم‌ زیر به‌ تدریج‌ در عرض‌ چند ساعت‌ ظاهر می‌شوند. این‌ علایم‌ شبیه‌ علایم‌ تومور یا سکته‌ مغزی‌ هستند:

۱.  درد  در پشت‌ و کمر، در صورتی‌ که‌ عفونت‌ در غشای‌ پوشاننده‌ نخاع‌ باشد.
۲. سردرد
۳. تهوع‌ و استفراغ‌
۴. ضعف‌، بی‌حسی‌ یا فلج‌ در یک‌ طرف‌ بدن‌
۵. راه‌ رفتن‌ نامنظم‌
۶. تشنج‌
۷. تب
۸. منگی‌، گیجی‌، یا حالت‌ هذیانی‌
۹. مشکل‌ در صحبت‌ کردن‌

ـ علل‌ بیماری:
منشأ اولیه‌ عفونت‌ باکتریایی‌ که‌ موجب‌ بروز آبسه‌ مغزی‌ یا اپی‌دورال‌ می‌شود را اغلب‌ نمی‌توان‌ پیدا کرد. اما سه‌ منشأ زیر شایع‌ترین‌ هستند:

۱. عفونتی‌ که‌ از جمجمه‌ به‌ درون‌ گسترش‌ می‌یابد، مثلاً استئومیلیت‌ (عفونت‌ استخوان‌ و مغز استخوان‌، ماستوئیدیت‌ (عفونت‌ زایده‌ ماستوئید در پشت‌ گوش‌)، یا سینوزیت‌ (عفونت‌ سینوس‌ها).

۲. عفونتی‌ که‌ به‌ دنبال‌ شکستگی‌ جمجمه‌ آغاز و گسترش‌ می‌یابد.

۳. عفونتی‌ که‌ از سایر بخش‌های‌ بدن‌ که‌ دچار عفونت‌ شدند، مثلاً ریه‌ها، پوست‌، یا دریچه‌های‌ قلب‌، از راه‌ خون‌ گسترش‌ می‌یابد

ـ عوامل‌ افزایش‌ دهنده‌ خطر:
۱. صدمه‌ به‌ سر
۲. وجود یک‌ بیماری‌ که‌ مقاومت‌ بدن‌ را کاهش‌ داده‌ باشد، به‌ خصوص‌ دیابت‌
۳. بروز اخیر یک‌ عفونت‌، به‌ خصوص‌ در اطراف‌ بینی‌، چشم‌ها و صورت‌
۴. بیماری‌ که‌ دستگاه‌ ایمنی‌اش‌ به‌ علت‌ بیماری‌ (مثلاً ایدز) یا داروها سرکوب‌ شده‌ است‌.
۵. تزریق‌ وریدی‌ مواد مخدر

ـ پیشگیری‌:
۱. در هر گونه‌ فعالیتی‌ که‌ خطر صدمه‌ به‌ سر وجود دارد، از کلاه‌ ایمنی‌ و سایر وسایل‌ حفاظتی‌ استفاده‌ نمایید.

۲. در صورت‌ بروز هر گونه‌ عفونت‌ در بدن‌ به‌ پزشک‌ مراجعه‌ کنید، به‌ خصوص‌ اگر عفونت‌ در اطراف‌ بینی‌ یا صورت‌ باشد (مثلاً عفونت‌ گوش‌ یا آبسه‌ دندان‌). با مراجعه‌ زود هنگام‌ می‌توان‌ از گسترش‌ عفونت‌ جلوگیری‌ کرد.

ـ عواقب‌ مورد انتظار:
با تشخیص‌ و درمان‌ زودهنگام‌ معمولاً خوب‌ می‌شود.

ـ عوارض‌ احتمالی‌:
۱. بروز حملات‌ تشنج‌، اغماء و مرگ‌، در صورتی‌ که‌ درمان‌ انجام‌ نشود.
۲. آسیب‌ دایمی‌ به‌ مغز

ـ درمان‌:
آزمایشات‌ تشخیصی‌ ممکن‌ است‌ شامل‌ موارد زیر باشند: آزمایش‌ خون‌، آزمایش‌ مایع‌ نخاع‌، نوار مغز، سی‌تی‌اسکن‌، عکس‌برداری‌ از جمجمه‌. نیاز به‌ مراقبت‌ ویژه‌ وجود دارد. درمان‌ طبی‌ یا جراحی‌ بستگی‌ به‌ محل‌ آبسه‌ دارد. معمولاً احتیاج‌ به‌ دادن‌ آنتی‌بیوتیک‌ و نیز جراحی‌ برای‌ تخلیه‌ آبسه‌ است‌. سایر درمان‌هایی‌ که‌ ممکن‌ است‌ لازم‌ شوند عبارتند از مایعات‌ داخل‌ وریدی‌ و تهویه‌ مکانیکی.‌

ـ داروها:
۱. آنتی‌بیوتیک‌ برای‌ 6-4 هفته‌ جهت‌ مبارزه‌ با عفونت‌
۲. داروهای‌ ضد تشنج‌ برای‌ پیشگیری‌ از بروز حملات‌ تشنجی‌
۳. کورتیکواستروییدها برای‌ کاهش‌ تورم‌ مغزی‌ پس‌ از عمل‌ جراحی‌

ـ فعالیت‌:
هنگامی‌ که‌ در بیمارستان‌ هستید نیاز به‌ استراحت‌ در تخت‌ دارید. پس‌ از طی‌ دوران‌ نقاهت‌ 3-2 هفته‌ای‌، به‌ هر اندازه‌ که‌ قدرت‌ بدنی‌ و احساس‌ خوب‌ بودن‌ به‌ شما اجازه‌ می‌دهد، فعالیت‌ داشته‌ باشید.

ـ رژیم‌ غذایی:‌
به‌ هنگام‌ بستری‌ در بیمارستان‌، امکان‌ دارد تزریق‌ مایعات‌ داخل‌ وریدی‌ ضروری‌ باشد. پس‌ از درمان‌، یک‌ رژیم‌ عادی‌ و متعادل‌ داشته‌ باشید.

ـ در این‌ شرایط‌ به‌ پزشک‌ خود مراجعه‌ نمایید:
۱. اگر شما یا یکی‌ از اعضای‌ خانواده‌ تان یکی‌ از علایم‌ آبسه‌ مغزی‌ یا اپی‌دورال‌ را دارید.
۲. اگر تب‌ به‌ 3/38 درجه‌ سانتیگراد یا بیشتر افزایش‌ یابد.
۳. اگر دچارعلایم‌ جدید و غیرقابل کنترل شده اید. داروهای‌ مورد استفاده‌ در درمان‌ ممکن‌ است‌ عوارض‌ جانبی‌ به‌ همراه‌ داشته‌ باشند.


منبع:نیاز روز