مراقبت های بعد از عمل جراحی

چند روز پس از هر عمل جراحی، بیمار از بیمارستان مرخص شده به منزل میرود. در این مدت بیمار باید به نکات مهمی توجه کند. داروهایی که پزشک تجویز کرده، مراقبت از زخم، مراقبت از دستگاه تنفس، مراقبت از وضعیت روحی بیمار و نرمش هایی که بیمار باید انجام دهد از مهم ترین این نکات هستند.

 بیحرکتی

بعد از بعضی اعمال جراحی بر روی اندام چه بعد از شکستگی باشد و چه برای بازسازی اندام صورت گیرد پزشک معالج اندام را موقتا بیحرکت میکند.

 این بیحرکتی معمولا در اعمال جراحی در ناحیه زانو  یا پایینتر از آن و یا در ناحیه آرنج و پایینتر از آن انجام میگردد بکار گرفته میشود. برای بیحرکت کردن اندام معمولا از آتل یا بریس استفاد میشود. اندام بیمار معمولا چند روز تا چند هفته بیحرکت شده و سپس آتل یا بریس کنار گذاشته میشود.

           

  

محدودیت حرکتی در مفصل

بعد از هر شکستگی یا هر عمل جراحی اندام،مفاصل  آن اندام در معرض خطر قرار میگیرند.

- اگر شکستگی در خود مفصل باشد یا عمل جراحیدر خود مفصل انجام شده باشد این خطر بیشتر است

- هر چه یک مفصل به محل شکستگی یا محل جراحی نزدیک تر باشد احتمال این خطر بیشتر است.

- هر چه سن بیمار بالاتر باشد احتمال این خطر بیشتر است

- خطری که از آن صحبت میشود چیزی نیست جز  محدود شدن حرکت مفصل

نرمش و ورزش

 مفاصل اندام بعد از شکستگی یا جراحی خیلی زود خشک شده و دچار محدودیت حرکتی میشوند. برای پیشگیری از کمر درد پس از جراحی کمر پزشک معالج سعی میکند در اولین فرصت حرکات کلیه  مفاصل همه اندام های بیمار بخصوص اندام عمل شده و بخصوص مفصل نزدیک به محل عمل را شروع کند. 

گاهی اوقات این حرکات چند ساعت بعد از جراحی شروع میشود. این حرکات در ابتدا بصورت پاسیو Passive انجام میشوند یعنی فیزیوتراپ مفصل بیمار را خم و راست میکند. بعد از مدتی به بیمار آموزش داده میشود که خودش مفاصل مورد نظر را حرکت دهد.

مشکل دیگر ضعیف شدن تدریجی عضلات اندام عمل شده است. بنابراین طبق یک برنامه منظم و زیر نظر فیزیوتراپ بیمار حرکات نرمشی خاصی را انجام میدهد تا قدرت عضلات اندام را در حد متعادلی حفظ کند.

بعد از اینکه بیمار توانست در انجام حرکات نرمشی کششی (برای افزایش دامنه حرکتی مفاصل اندام) و حرکات نرمشی تقویتی مهارت لازم را کسب کند حرکات تعادلی به بیمار آموزش داده میشود. راه رفتن بیمار بعد از جراحی هم از نکات با اهمیت است.

 

 

منبع: وبلاگ دکتر فروغ

بیماری لوپوس و نشانه های آن

لوپوس یک اختلال در سیستم ایمنی بدن می‌باشد. در این بیماری، سلول‌های ایمنی به بافت‌های سالم بدن حمله می‌کنند و موجب التهاب و تخریب بافت می‌گردند.

---

علائم ممکن است فقط در پوست باشد، اما بیشتر اوقات لوپوس موجب درد مفاصل نیز می‌گردد. در بسیاری از موارد، لوپوس باعث آسیب قلب، کلیه‌ها و دیگر اندام‌های حیاتی بدن می‌شود.

هیچ درمان قطعی برای لوپوس وجود ندارد و فقط علائم این بیماری را می‌توان کاهش داد.

» نشانه های شايع لوپوس عبارتند از:

1- درد و تورم مفاصل: معمولا مفاصل کوچک دست و گاهی بقيه مفاصل، دچار التهاب به صورت درد و تورم و احساس خشکی در صبح می شوند. التهاب مفصل می تواند به صورت متناوب باشد يعنی بيايد و برود. وجود علائم التهاب در مفصل نشانه فعال بودن و يا عود بيماری است. معمولا علائم مفصلی با کنترل بيماری به طور کامل برطرف می شود و آسيب مفصلی بر جای نمی گذارد. درصد کمی از بيماران (کم تر از 10 درصد) ممکن است علائم مفصلی به مدت طولانی تر بماند، که در اين بيماران معمولا همزمانی روماتیسم مفصلی (آرتریت روماتوئید) و لوپوس مطرح می شود. همچنين اگر بيمار لوپوسی دچار درد مفصلی مکانيکی (درد موقع فعاليت) در يک مفصل به خصوص مفصل ران شد، بايد حتما عارضه استخوانی بيماری لوپوس (يعنی نکروز استخوان) مورد بررسی قرار گيرد. به همين دليل به بيماران لوپوسی توصيه می شود در صورت وجود هرگونه علامت مفصلی حتما با پزشک روماتولوژيست خود مشاوره نماید.

.

2- تظاهرات پوستی (راش): يکی ازعلائم مشخصه لوپوس، تظاهرات پوستی (راش) است، بخصوص که بر روی گونه ها و بينی ظاهر می شود و آن را به پروانه تشبيه می کنند. اين راش ها ممکن است در مناطق ديگر پوست مانند صورت، گوش، شانه، بازو، دست و هر قسمتی از پوست که در معرض نور آفتاب قرار بگيرد هم ظاهر شود. بسياری از بيماران لوپوسی به نور آفتاب حساس هستند و به همين دليل غالبا راش های پوستی بعد از اينکه بيمار در معرض نور آفتاب قرار گرفت ظاهر شده و يا اينکه شدت می يابند. راش های پوستی معمولا نشان دهنده فعاليت بيماری و يا عود می باشند. بيماران لوپوسی در صورت بروز هرگونه راش پوستی بايد به روماتولوژيست خود مراجعه نمايند.

3- زخم دهان: تعدادی از بيماران لوپوسی در زمان فعاليت بيماری، دچار زخمهای دهانی به خصوص در سقف دهان می شوند. اين ضايعات ممکن است بدون درد باشد به طوری که فقط پزشک در معاينه آن را پيدا کند.

.

4- حساسيت به نور: بسياری از بيماران لوپوسی به نور آفتاب حساس هستند، به طوری که با قرار گرفتن در معرض نور آفتاب دچار راش قرمز رنگ در مناطق در معرض می شوند و اين راش ها چندين ساعت تا چند روز باقی می مانند. همچنين نور خورشيد می تواند ضايعات پوستی را تشديد نمايد. توصیه می شود بیماران مبتلا به لوپوس درمعرض نورخورشید قرار نگیرند و زمانی که شدت نور آفتاب زیاد است، از منزل خارج نشوند.

5- ريزش مو: بيماران لوپوسی معمولا در زمان فعاليت بيماری دچار ريزش مو می شوند. اين نوع ريزش مو به صورت منتشر است و با کنترل بيماری برطرف می شود. اما تعدادی از بيماران مبتلا به ضايعات پوستی مزمن به نام ديسکوئيد در پوست سر می شوند، که با توجه به اينکه اين ضايعات ضمائم پوست را از بين می برند، ريزش موی موضعی ناشی از اين ضايعات قابل برگشت نمی باشد.

.

6- خستگی: خستگی از علائم شایع بيماری لوپوس می باشد و در اکثر بیماران دیده می شود. از آنجا که خستگی در اثرعوامل دیگر نیز ایجاد می شود،توصيه می شود در صورت احساس خستگی بيش از حد، حتما با پزشک روماتولوژيست خود مشاوره نمایند.

7- تب: تب می تواند از علائم عود بيماری باشد. وجود هرگونه تب غير قابل توجیه در بيمار لوپوسی نياز به بررسی از نظر عود بيماری دارد. همچنين تب ممکن است ناشی از وجود عفونت در بيمار باشد، که خود عفونت نيز می تواند باعث عود بيماری گردد. بنابراين توصيه می شود در صورت بروز تب به پزشک روماتولوژيست خود مراجعه نمائيد.

.

8- درد قفسه سينه: التهاب پرده های اطراف ريه و قلب می تواند منجر به درد قفسه سينه شود، که معمولا اين درد با تنفس و سرفه تشديد می شود. درد قفسه سينه ممکن است در اثر عوامل ديگر مانند آمبولی ريه ( گير کردن لخته خون در عروق ريه)، عفونت ريه، و يا حوادث قلبی باشد. بنابراين توصيه می شود درصورت بروز هرگونه درد قفسه سينه با پزشک روماتولوژيست خود مشورت کنيد.

.

9- درد و ضعف عضله: بيماری لوپوس در زمان فعاليت، معمولا ضعف خفيف عضله و مختصر افزايش آنزيمهای عضله ايجاد می نمايد، که با کنترل بيماری برطرف می شود. ضعف عضله به صورت اختلال در بلند شدن از زمین یا بالا رفتن از پله خود را نشان می دهد. توصیه می شود در صورت وجود ضعف عضله، حتماً به پزشک روماتولوژیست خود مراجعه نمایید.

.

10- ورم ساق پا و يا دور چشم: تعدادی از بيماران لوپوسی در سير بيماری دچار درگيری کليه می شوند. درگيری کليه معمولا بدون علامت می باشد، و پزشک در طی بررسی روتين با انجام آزمايش ادرار متوجه آن می شود. اما در مواردی که درگيری کليه شديد تر باشد ممکن است بيمار دچار علائمی مانند ورم ساق پا و گاهی ورم زیر چشم شود. همچنين افزايش فشار خون نيز يکی از علائم درگيری کليه می باشد.

.

11- سردرد: درگيری مغز در بيمار لوپوسی می تواند منجر به بروز سردرد شود. سردرد ناشی از لوپوس معمولاً شدید می باشد و با سردردهای قبلی بیمار متفاوت است و به مسکن جواب نمی دهد. سردرد می تواند به علت میگرن، افسردگی و اضطراب نیز باشد است. توصیه می شود در صورتی که سردرد جدید یا شدید ایجاد شد، هر چه سریعتر به متخصص روماتولوژی خود مراجعه نمائید، تا بررسی های لازم به عمل آید.

12- تشنج-علائم روانی: تشنج ممکن است از علائم فعاليت بيماری لوپوس باشد. همچنين تشنج می تواند در اثر ضايعات قديمی مغزی نيز ايجاد شود. بنابراين توصيه می شود در صورت بروز تشنج حتما به اورژانس بيمارستانی که روماتولوژيست دارد مراجعه نمائيد. یکی دیگر از تظاهرات بیماری لوپوس علائم روانی می باشد.در صورت ایجاد علائم روانی به متخصص روماتولوژیست خود مراجعه نمائید تا بررسی های لازم به عمل آید.

 

نقرس

مشاهده فیلم آموزشی

بر روی لینک زیر کلیک کنید 

نقرس

خواص کنجد برای درمان بیماری ها در یک نگاه

برخی خواص روغن کنجد

ترکیبات شیمیایی روغن کنجد :
روغن کنجد دارای پروتئین ، ویتامین های , D , E , F1 امگا 6 ؛ 9 و لسیتین می باشد. بیش از 80% اسیدهای چرب اشباع نشده مانند لینولئیک اسید و ‌اولئیک اسید دارا می باشد .
در نتیجه یکی از روغن های مفید برای بدن است که نه تنها کلسترول خون را افزایش نمی دهد، بلکه آن را کاهش نیز می دهد .
یکی از آنتی اکسیدان های موجود در روغن کنجد ویتامین E است که وظیفه ی آن جلوگیری از اکسید شدن کلسترول و یا رسوب آن در عروق خونی و در نتیجه محافظت از قلب است. علاوه بر این، در حفظ گلبول های قرمز و ترمیم و تجدید بافت ها نقش دارد و در بهبود زخم ها، دردهای ماهیچه ای و بیماریهای مفصلی موثر است.
فیتواسترول های، ترکیباتی هستند که در گیاهان یافت می شوند و ساختمان شیمیایی مشابهی با کلسترول دارند. با دریافت میزان مناسبی از فیتواسترول ها، میزان کلسترول خون کاهش می یابد، پاسخ ایمنی تقویت می شود و خطر بروز سرطان های خاص کاهش می یابد.
در گزارش هایی که در مورد میزان فیتواسترول گیاهان ارائه شده است، معلوم می شود که کنجد، از غنی ترین مواد غذایی از نظر فیتواسترول هاست.
همچنین روغن کنجد منبع بسیار خوبی از مس، کلسیم، منیزیم و روی است.
این روغن دارای اسیدهای چرب ضروری است که در ساختمان پوست به عنوان یک جز اصلی محسوب می شوند و در صورتی که کمبودی از این مواد مغذی ایجاد نشود پوست کاملا یکنواخت و نرم و لطیف به نظر می رسد و جالب است بدانید که وجود همین چربیهاست که اگر با یک منبع پروتئینی دریافت شود (کنجد به همراه چربی پروتئین قابل توجهی دارد) به ترمیم موهای آسیب دیده پرداخته و از خشکی بیش از حد این عضو نیز جلوگیری میکند و موجب راحتی افرادی می شود که سالهاست از خشکی مو رنج برده و همواره از شانه زدن و رنگ کردن موهای خشکشان می هراسند.


خواص روغن کنجد در یک نگاه : • کاهش دهنده سطح کلسترول بد خون و افزایش جذب کلسترول خوب. • کاهش فشار خون در افراد مبتلا به فشار خون بالا(به دلیل وجود منیزیم). • جلوگیری از تصلب شرایین و بسته شدن عروق.

• جلوگیری از بروز سکته قلبی.

• پیشگیری از سرطان سینه و پروستات.

• حفاظت از سلول های روده در مقابل مواد شیمیایی سرطان زا (به دلیل وجودکلسیم).

• پیشگیری از پوکی استخوان (به دلیل وجود روی و کلسیم).

• پیشگیری از اسپاسم نوعی عروق خونی که در پیدایش حملات میگرن نقش دارند (به دلیل وجود منیزیم).

• ایجاد خواب طبیعی در زنانی که از عوارض یائسگی رنج می برند (به دلیل وجود منیزیم).

• کاهش اسپاسم راه های هوایی در بیماری آسم (به دلیل وجود منیزیم).

• شفافیت و لطافت پوست و محکم ترشدن ناخن ها.

• کاهش دردهای آرتریت روماتوئید(به دلیل وجود مس).

• تقویت نیروی جنسی.

• رفع سوزش ادرار.

• رفع تنگی نفس و سرفه خشک و زخم ریه.


منبع: وبلاگ دکتر حیدریان

توانبخشی درآسیبهای مفصلی

بازگشت مفاصل به حالت مناسب،‌ بعد از آسیب دیدگی،‌ اساس توانبخشی را تشكیل می‌دهد. یك برنامه‌ی توانبخشی خوب شامل برنامه‌هایی ....

  افزایش پایداری  مفاصل:

افزایش ثبات و استحكام مفاصل نقش مهمی در توانبخشی آسیبهای مفصلی  دارد. بازگشت مفاصل به حالت مناسب،‌ بعد از آسیب دیدگی،‌ اساس توانبخشی را تشكیل می‌دهد. یك برنامه‌ی توانبخشی خوب شامل برنامه‌هایی است كه هدف از آنها افزایش پایداری مفاصل است. این برنامه به ویژه در مورد آسیبهای اندام تحتانی از اهمیت زیادی برخوردار است.

استحكام مفاصل در آسیبهای اندام تحتانی:

اولین قدم برای  استحكام مفاصل پس از آسیب اندام تحتانی،‌ ارزیابی نقصهای ایجاد شده،‌ عدم توازن و ناهماهنگی ایجاد شده در مفاصل در اثر آسیب است.

پزشك و یا فیزیوتراپیست شما،‌ راستا و تعادل مفصلها را بررسی  می‌كند تا ضعفها و آسیبهای  بافت نرم، مانند آسیبهای  تاندونی،‌ لی گامنتها و غضروف مشخص شوند. اصلاح كردن این نقایص ممكن است به آتل گیری،‌ خارج كردن مایع از مفصل و حتی جراحی نیاز داشته باشد.

 وقتی كه مفصل آسیب دیده به حالت صحیح و مناسب بازگشت،‌ كار كردن بر روی پایداری  و استحكام مفصل مد نظر قرار می‌گیرد و نرمشهای ویژه‌ای برای باز گرداندن عملكردهای مفصل تجویز می‌شوند.

 هدف از این نرمشها ایجاد توازن و تعادل،‌ افزایش محدوده‌ی حركتی مفصل،‌ انعطاف پذیری،‌ تقویت و افزایش تحمل نیرو در مفاصل است. به منظور بهبود كامل آسیب مفصلی  فرد صدمه دیده باید فعالانه در برنامه‌ی بازتوانی شركت داشته باشد.

 تمرینات عصبی  - عضلانی :

تمرینات عصبی - عضلانی  نكته مهمی در بازگرداندن پایداری  مفصل است. یك دونده در هنگام دویدن وزن خود را در سطوح ناهموار تعدیل می‌كند و حتی در سطوح شیب دار نیز می‌تواند بدود.

 تنظیم واكنشهای عصبی – عضلانی یك پاسخ غیر آگاهانه به حركت مفاصل است كه بدون اطلاع فرد انجام می‌گیرد. به این مكانیسم حس پروپریوسپتیو گفته می‌شود.

 این حس شامل توانایی تشخیص موقعیت مفصلها،‌ حركات و نیز دامنه و سرعت حركات است. مفصلها دارای  گیرنده‌هایی  برای  این حس هستند. هر مفصل توسط عضلات و اعصاب كنترل می‌شود. از طریق حس پروپریوسپتیو همچنین میزان نیرویی كه طی  فعالیت به مفاصل وارد می‌شود كنترل می‌شود و احتمال آسیب دیدگی كاهش می‌یابد.

بنابراین هدف از تمرینات عصبی - عضلانی  تقویت گیرنده‌های حسی مفاصل است كه اطلاعات مربوط به موقعیت و حركات بدن را دریافت می‌كنند. با تمرینات مناسب این گیرنده‌ها به حالت ابتدایی خود باز‌می‌گردند تا بتوانند قبل از انجام حركات زیان‌آور به خوبی عمل كنند.

 نمونه‌هایی  از تمرینات توانبخشی در اندام تحتانی :

تمرینات زیر می‌توانند برای بازتوانی اندام تحتانی،‌ پس از آسیب دیدگی،‌ مورد استفاده قرار گیرند. تمرینها را به آهستگی و در حد توان،‌ در طول هفته‌های بعدی اضافه كنید. این نرمشها باید با یك برنامه برای  افزایش تدریجی  دامنه‌ی  حركات همراه باشد. شما باید همیشه با فیزیوتراپیست خود همكاری كنید تا برنامه‌ی ویژه‌‌ای برای مشكلات شما طراحی كند و به اجرا بگذارد.

1 – با حفظ تعادل بر روی یك پا،‌ به مدت 30 -10 ثانیه بایستید.

2 – با چشمهای بسته بر روی یك پا بایستید و تعادل خود را حفظ كنید.

3 –  با استفاده از صفحه‌ی تعادلی،‌ كه از تجهیزات توانبخشی  می‌باشد،‌ تمرینات بیشتری می‌توانید انجام دهید. برای مثال می‌توانید با حفظ تعادل خود بر روی  این صفحه توپ كوچكی  را برای  فردی  كه با شما تمرین می‌كند بیندازید و مجدداً آن را بگیرید.

4 _ با حفظ تعادل روی  صفحه‌ی تعادلی،‌ 10 مرتبه به آرامی به حالت نیمه نشسته درآمده و بلند شوید.

5 – صفحه‌ی  تعادلی  را برای  20- 15  سانتی متر بالاتر از مقدار قبلی  تنظیم كنید و دوباره تمرینات قبلی  را انجام دهید.

6 – اكنون صفحه‌ی  تعادلی  را 20- 15 سانتی متر پایینتر از مقدار اولیه تنظیم كنید و تمرین كنید.

7 – بر روی یك پا پرشهای كوتاه در یك نقطه انجام دهید.

8_ بر روی یك پا به ترتیب،‌ از نقطه‌ای  بر روی  نقطه‌ای  دیگر بپرید.

9_ برای  هر نقطه شماره‌ای  تعیین كنید و پرش را بر روی  نقاط متفاوتی  كه فرد دیگری  اعلام می‌كند انجام دهید.

منبع:وبلاگ دکتر فروغ