فیزیوتراپی در درمان دردهای عصبی

فیزیوتراپی می تواند با به کارگیری روش های حساسیت زدایی به تسکین درد کمک کند.

تحریک جلدی عصب با استفاده از جریان برق از جمله اقداماتی است که گاهی در درمان درد عصبی زونا استفاده می شود.
این روش که «تنس» نامیده می شود، مستلزم کارگذاشتن الکترودهایی در منطقه دردناک است. الکترودها به محرک قابل حمل کوچکی که همراه شماست وصل می شوند. این محرک تکانه های الکتریکی ظریف و بدون دردی ایجاد می کند که از طریق الکترودها به مسیر عصبی مجاور منتقل می شوند.

برای کنترل درد، به راحتی می توانید دستگاه «تنس» را خاموش و روشن کنید.

چگونگی بر طرف شدن درد توسط این تکانه ها به درستی مشخص نیست. یک نظریه آن است که تکانه های الکتریکی باعث تولید آندروفین یعنی مسکن های طبیعی بدن، می گردد.




منبع: دکتر بیدکی

علائم دردهای عصبی

علائم دردهای عصبی

افراد معمولا درد اعصاب را با روش های مختلفی احساس می کنند. برای برخی، این درد مانند درد خنجر زدن می باشد که در نصف های شب احساس می شود. برای برخی دیگر، علائم می تواند شامل سوزن سوزن شدن مزمن و یا احساس سوزش در تمام روز می باشد.

 برخی افراد در موقعیت های خاص دچار درد می شوند، مثل ایستادن طولانی در صف و یا راه رفتن. برخی افراد هم موقع انداختن ملحفه روی بدن احساس درد می کنند.

 

علائم دیگر دردهای عصبی

از دست دادن حس

درد اعصاب و خوابیدن

عدم تعادل بدن



شرایط ایجاد کننده درد عصبی

بیماری های دیابت، زونا و سرطان ممکن است باعث درد اعصاب شوند.

برخی افراد هم، بدون علت خاصی دچار درد اعصاب می شوند.
شناخت علت درد مهم است، زیرا وقتی علت را بیابید، تسکین درد و توقف پیشرفت آن به سهولت انجام می گیرد.




منبع: دکتر بیدکی

دردهای عصبی

دردهای عصبی، دردهای تیزی هستند که در مسیر یکی از عصب های شما ایجاد می شوند. علت آنها ممکن است آسیب یا تحریک عصبی باشد اما در بسیاری از موارد علت آنها نامعلوم است.

درد ممکن است دارای زمینه ای از احساس سوزش باشد که دردی بی امان با آن همراهی می کند.

این درد به صورت حملات چند لحظه ای یا چند دقیقه ای ظاهر می شود و ممکن است چند روز یا چند هفته تکرار شود. در خلال یک مرحله حاد از این اختلال، ممکن است نسبت به هر نوع تماس یا درد نسبتاً ملایم، واکنش و حساسیت افراطی از خود نشان دهید. ممکن است حتی حواسی که در حالت معمول دردناک نیستند در شما ایجاد درد کنند.




منبع: دکتر بیدکی

زعفران می تواند در درمان بیماری ام اس موثر باشد

این گیاه ایرانی به درمان بیماری ام اس کمک می کند

پژوهش های انجام شده در امریکا نشان داد که زعفران می تواند به درمان بیماری ام اس کمک کند.

 

 

زعفران حاوی ترکیب فعالی به نام کروسین است که از سلول‌های مغزی در برابر بیماری ام اس محافظت می کند.

این ماده در واقع از آسیب دیدن سلول‌هایی که غلاف میلین را در مغز تولید می‌کنند، جلوگیری می‌نماید. میلین لایه‌ای است که مانند عایقی محافظ در اطراف نورون‌ها (سلول‌های مغزی) قرار دارد.

بیماری ام اس در اثر التهاب سلول‌های مغزی ایجاد می شود. در حقیقت در این بیماری سلول‌های مغزی این لایه محافظتی خود را از دست می‌دهند. 

نتایج این پژوهش که در نشریه ایمونولوژی امریکا به چاپ رسید، امیدهای تازه ای را در جهت تولید داروهای جدید برای درمان بیماری ام اس به همراه داشته است.

منبع: سیمرغ

درمان بیماری ام اس امکان پذیر شد

تحقیقات مقدماتی دانشمندان سوئیسی نشان داد داروی فینگولیمد در پیشگیری از عود حملات ناتوان کننده در بیماران مبتلا به ام اس بسیار موثر است.
اگر فاز 3 این مطالعه با موفقیت انجام شود تنها با یکبار مصرف این دارو در روز می توان از عود حملات ام اس پیشگیری کرد.

اگرچه عوارض جانبی این دارو در بلند مدت با این مطالعه کوچک قابل پیش بینی نیست ولی تاثیرات درمانی این دارو بسیار چشمگیر است. با مصرف این دارو عود بیماری تا 50 درصد در بیماران مبتلا کاهش می یابد.
این دارو هم مانند سایر داروهای درمان کننده ام اس با مهار سیستم ایمنی شخص می تواند عوارض جدی به بار بیاورد. عفونت مجرای تنفسی فوقانی، افزایش آنزیم های کبدی و تغییرات ریتم قلبی از عوارض ناخواسته این دارو است.
این بیماری تخریب کننده غشای سلول های عصبی موسوم به میلین بیش از 400 هزار نفر را در آمریکا مبتلا کرده است. امروزه تنها می توان با کاهش دفعات عود بیماری از پیشرفت زود هنگام بیماری ام اس پیشگیری کرد ولی درمان نهایی برای این بیماری وجود ندارد.
این تحقیق با تصویر برداری های پیشرفته از سیستم عصبی نشان می دهد، با مصرف داروی جدید fingolimod تا 50 درصد خطر عود بیماری کاهش می یابد.

عوارض جانبی مربوط به مصرف این دارو وابسته به دوز است و در دوز های بالا عوارضی چون تنگی نفس، عفونت سیستم تنفسی فوقانی ، سردرد و عوارض گوارشی ایجاد می شود .این داروی خوراکی بهتر از سایر دارو های رایج امروزی و اسان تر از آنها می تواند از عود ام اس در بیماران پیشگیری کند.

بسیاری از داروهایی که امروزه در درمان این بیماری استفاده می شود تزریقی است. آخرین دارویی که در سال 2004 برای درمان این بیماری به بازار آمد داروی (Tysabri (natalizumab بود که سه ماه بعد از توزیع در بازار به دلیل گزارش چندین مورد عفونت مغزی کشنده از بازار جمع شد. در سال 2006 با کسب مجوز از سازمان نظارت بر مواد غذایی و دارویی آمریکا این دارو به دلیل منافع چشمگیرش در عده ای از بیماران به بازار برگشت.

منبع: نیک صالحی

 

بیماری ام اس یا MS

بیماری MS یا multiple sclerosis ( یعنی سفت شدن و خشک شدن مکان های مختلف) , یکی از شایعترین بیماریهای مغز و اعصاب بوده و در حدود 50000 نفر در ایران به آن مبتلا هستند.و عمدتا در بالغین جوان بروز میکند. این بیماری از نظر بالینی با درگیری قسمتهای مختلف سیستم اعصاب مرکزی در زمانهای مختلف مشخص میگردد.بدین شرط که دیگر اختلالات عمل چند کانونی سیستم اعصاب مرکزی رد شده باشد. بیشترین میزان بروز بین 20-40 سالگی است زنان تقریبا دو برابر مردان مبتلا میشوند.

بررسی ها نشان دهنده افزایش شیوع بیماری با افزایش فاصله از خط استوا است و در بین مدارهای 40 درجه شمالی و جنوبی جمعیتی که در معرض خطر بالای ابتلا به بیماری باشند وجود ندارد. بررسی دوقلو ها بروز بیماری در اعضای یک خانواده و ارتباط با عوامل ژنتیک را نشان داده است.

بیشتر آسیب این بیماری به ورید ها یا سیاهرگها است.این ضایعات در ماده سفید نخاع و مغز و در عصب بینایی دیده میشود.

علت بیماری نامشخص است اما به نظر میرسد که بدن بطور بی اختیاری بر علیه اجزا خودش مواد مضر تولید میکند و باعث اختلال کار آنها میگردد. ویروس ها میتوانند چنین مشکلاتی را ایجاد کنند البته هنوز ثابت شده نیست.

بررسی بیماری ام اس از دیدگاه آسیب شناس بیماریهای بدن

حداکثر بروز این بیماری در سنین بین 18-40 سالگی است.علت بیماری مشخص نیست ولی احتمالا بدن در مقابل اجزاء خودی واکنش نشان داده ( در واقع خودی به خودی حمله میکند....برخلاف بیماری عفونی که بدن همیشه در مقابل یک مهاجم حمله میکند). اگر فردی( بیشتر از 15 ساله ) ساکن در منطقه ای که شیوع بیماری بالاست به مناطقی برود که شیوع کمی دارد میزان خطر به همان اندازه ای خواهد بود که در منطقه شیوع بالا بوده , ولی اگر مهاجرت پیش از 15 سالگی باشد خطر ابتلا به بیماری متناسب با محل سکونت فعلی وی خواهد بود.اختلال در راه رفتن-  این امر نقش مواجه زود هنگام را با یک عامل محیطی در ایجاد بیماری موثر میسازد. علاوه بر اینها نقش عوامل ژنتیک هم موثر بوده است.


بیماری با علایم مختلفی میتواند بروز کندو شکایت اولیه ضایعه عبارتند از ضعف موضعی,کرختی گزگز یا عدم تعادل یک اندام کاهش یا تاری دید ناگهانی در یک چشم دوبینی عدم تعادل یا اختلال عمل مثانه که باعث فوریت در دفع یا تاخیر شروع ادرار میگردد.. این علایم گذار بوده طی چند روز تا چند هفته از بین میروند هر چند که معاینه دقیق عصبی ممکن است نشان دهنده باقی ماندن برخی اختلالات باشد. بیماری در دیگر مبتلایان به صورت فلج همراه با اختلالات حسی رخ میدهد.

بین نخستین حمله تا حمله بعدی ممکن است ماه ها تا سالها فاصله وجود داشته باشد. پس از گذشت این دوره علایمی جدید بروز کند یا علایم قبلی عود کرده پبشرفت کند. عود ممکن است در نتیجه عفونت رخ دهد و در زنان در 3 ماه نخست پس از زایمان شایعتر است. افزایش درجه حرارت ممکن است سبب تشدید گذرای علایم در بیمارانی که نقص آنها ثابت است شود. با گذشت زمان و پس از چند عود و بهبود ناقص ,بیمار تدریجا در نتیجه ضعف سفتی اختلال حس عدم تعادل اندام ها اختلال بینایی و بی اختیاری ادرار ناتوان می شود.

علایم در شروع بیماری

اختلال حس 37% بیماران
اختلال راه رفتن 35% بیماران
ضعف یا ناهماهنگی اندام تحتانی 17% بیماران
افت بینایی 15% بیماران
ضعف یا ناهماهنگی اندام فوقانی 10% بیماران
دوبینی 10% بیماران


التهاب چشمی( optic nouritis)

التهاب چشمی ممکن است اولین تظاهر باشد. به دلیل ماهیت گذارای نقص بینایی و فقدان یافته های فیزیکی,گاهی شکایت انها به عنوان هیستری( تمارض به بیماری) تشحیص داده میشود. ممکن است حمله های عود کننده وجود داشته باشند و چشم دیگر معمولا درگیر یشود. به طور کلی میزان شیوع نوریت اپتیک در این بیماری 90% است و شناسایی گرفتاری علامت دار یا تحت بالینی عصب اپتیک سرنخ مهمی است.

دوبینی شکایتی شایع در مراحل اولیه است که اغلب ناشی از گرفتار شدن یک قسمت مغز است. معمولا دوبینی در نگاه به کناره های سمت راست و چپ رخ میدهد. نیستاگموس(حرکات تکانشی غیر ارادی چشمها به راست و چپ) یک علامت شایع است و بر خلاف اکثر تظاهرات بیماری( که تمایلی به فروکشی دارند) اغلب دایمی است 70%



انواع بیماری بر اساس سیر آن عبارتند از نوع عود کننده بهبود یابنده(85%) که در آن پیشرفتی در بین حملات رخ نمیدهد, نوع پیشرونده ثانویه( 85% موارد پس از 25 سال) که با پیشرفت تدریجی پس از یک دوره عود و بهبو د اولیه مشخص میگرددو پیشرونده اولیه ( 10% ) که در آن بیماری از آغاز به صورت تدریجی پیشرفت میکند. نوع پیشرونده-عودکننده نادر بوده در آن به سیر پیشرونده اولیه عود های حاد اضافه میشود. معاینه در موارد پیشرفته اغلب نشان دهنده آتروفی اپتیک نیستاگموس اختلال تکلم و نشانه های اختلال نورون های حرکتی فوقانی حسی و مخچه ای در برخی یا تمام چهار اندام میباشد. باید توجه داشت که تشخیص بر اساس یک علامت یا نشانه واحد داده نمیشود بلکه بر تمامیت تابلوی بالینی که مشخص کننده در گیری
نقاط مختلف سیستم عصبی مرکزی در زمان های مختلف میباشد استوار است.

تشخیص

جهت تشخیص این بیماری باید ثابت نمود که حد اقل دو منطقه از ماده سفید مرکزی در زمان های مختلف دچار ضایعه شده اند. در بیماران با سیر عود کننده-بهبود یابنده و نشانه های درگیری حداقل دو منطقه از ماده سفید مرکزی تشخیص قطعی بیماری از نظر بالینی ممکن است. در بیماران دارای ضایعات متعدد در ماده سفید و فقط یک حمله بایلنی و یا بیماران دارای دوحمله بالینی و فقط یک مثانه عصبی تشخیص این بیماری داده میشود.

بررسی ها

بررسی ها در تائید تشخیص بالینی یا رد دیگر اختلالات مفید میباشد اما به تنهایی تشخیص قطعی اسکلروز مولتیپل را ممکن نمیسازد. مایع مغزی نخاعی آنها معمولا غیر طبیعی است. در صورتی که در معاینه بالینی نشانه های درگیری فقط یک منطقه از سیستم عصبی مرکزی یافت شود تشخیص اسکلروز مولتیپل منوط به اثبات درگیری بدون علامت دیگر مناطق با استفاده از آزمایش پتانسیل های بر انگبخته خواهد بود.MRI نیز در مشاهده ضایعات بدون علامت مفید بوده امروزه به عنوان مهمترین روش در تایید تشخیص مورد استفاده قرار میگیرد. در بیماران مبتلا به نوع نخاعی و بدون درگیری دیگر مناطق انجام میلوگرافی یا MRI نخاع ممکن است جهت رد ضایعات منفرد مادرزادی یا اکتسابی قابل درمان با جراحی لازم شود.

منبع: ایران سلامت

حس درد

  درد، به عنوان مهمترین کیفیت حسی در انسان به شمار می‌رود و انسان را از تحریکات تخریبی در ارگانیزم مطلع ساخته، موجب مراجعه به پزشک می‌شود؛ برای پزشک هم وجود درد برای تشخیص محل تحریک‌های تخریبی، اهمیت دارد.  بسیاری از بیماری‌های بدن باعث درد می‌شوند، به‌علاوه تشخیص انواع مختلف بیماری‌ها تا حد زیادی به دانش پزشك درباره كیفیت‌های مختلف درد وابسته است، بنابراین می‌توان گفت كه درد، یكی از مكانیسم‌های محافظتی است.

 

 

فیزیولوژی درد

  هرگاه یکی از بافت‌ها تخریب شوند، درد ایجاد می‌شود و همین باعث می‌شود كه فرد برای برطرف كردن محرك درد، واكنش مناسب را انجام دهد. حتی فعالیت‌های ساده‌ای نظیر نشستن طولانی‌مدت بر روی برجستگی‌های نشیمن‌گاه می‌تواند باعث تخریب بافتی شود. زیرا باعث كمبود جریان خون پوستی در نقاط تحت فشار ناشی از وزن بدن می‌شود. هنگامی كه پوست در نتیجه ایسکمی(کاهش خون‌رسانی) دردناک می‌شود، شخص به‌طور طبیعی و ناخودآگاه تغییر وضعیت می‌دهد، ولی شخصی که فاقد حس درد است(مثلا پس از آسیب نخاعی) درد را حس نکرده و بنابراین تغییر حالت نمی‌دهد و این حالت باعث می‌شود كه خیلی زود پوست در نقاط تحت فشار، دچار تخریب و پوسته‌ریزی شود.

 

 

انواع درد و كیفیت آنها

  درد به دو نوع اصلی تقسیم می‌شود: درد تند و درد كند.
درد تند، در عرض حدود 1/0 ثانیه پس از اعمال محرك دردزا، احساس می‌شود، در حالی كه درد كند، یك ثانیه یا بیشتر پس از اعمال محرك دردزا احساس می‌شود و به كندی طی چند ثانیه یا حتی چند دقیقه افزایش می‌یابد.‌

  درد تند نام‌های دیگری نیز دارد: درد تیز، درد گزشی، درد حاد و درد الكتریكی. این نوع درد، وقتی احساس می‌شود كه یك سوزن در سطح پوست فرو برود، پوست به وسیله یك چاقو بریده شود یا وقتی كه به‌طور ناگهانی بسوزد. همچنین وقتی كه پوست در معرض یك شوك الكتریكی قرار بگیرد، درد تند احساس می‌شود. درد تیز و تند، در بافت‌های عمقی‌تر بدن حس نمی‌شود.

  درد كند نیز اسامی مختلفی دارد: درد سوزشی آهسته، درد مبهم، درد ضربان‌دار، درد تهوع‌آور و درد مزمن. این نوع درد معمولا با تخریب بافتی همراه است و می‌تواند رنج طولانی‌مدت و غیرقابل تحملی را به وجود آورد. این درد، هم در پوست و هم در سایر بافت‌ها یا ارگان‌‌های عمقی بدن ایجاد می‌شود.

 

 

نقاط درد

  با توجه به این مطلب كه در سطح پوست، همه جا درد یكسان احساس نمی‌شود، وجود نقاط درد موضوعیت می‌یابد. بر اساس آزمایش اشتروگ هولد كه بر روی پوست ساعد دست انجام گرفت، فراوانی نقاط درد حتی از فراوانی نقاط فشار نیز بیشتر و به نسبت 9 بر 1 است؛ نظر به اینكه فراوانی نقاط سرما و گرما كمتر از نقاط فشار است، نسبت نقاط درد به نقاط سرما و گرما حدود 10 بر 1 است و نتایج این آزمایش دلالت دارد كه نقاط درد بیش از سایر حواس در سطح پوست وجود دارند.



منبع: پژوهشکده

درد و انواع درد

درد و انواع درد

درد هاي حاد كه ناشي از صدمات نخاعي و يا صدمه به نقاط ديگر بدن مي باشند بعد از وقوع ضايعات نخاعي نسبتا شايعند . به علاوه سابقه درد مزمن نيز در اين افراد معمولا در مناطقي كه داراي حس طبيعي بوده وهمچنين در مناطقي كه حس طبيعي آنها از بين رفته ديده مي شود . از آنجايي كه درد مي تواند بر فعاليت هاي روزمره افراد تاثير گذارد لذا همواره بايد آنراجدي گرفت و مبتلايان به ضايعات نخاعي باید برای جلوگیری و کنترل آن با کادر درمانی مشورت نمایند.
تحقیقات نشان داده اند که افراد با سطوح و شدتهای مختلف ضایعه نخاعی تجربیات متفاوتی نسبت به درد دارند. بدین معنی که حتی عوامل احساسی خستگی آب و هوا سیگار کشیدن پر بودن مثانه و روده نیز میتواند عامل شروع و شدت درد باشد.

انواع درد:

1. دردهای مربوط به اختلال کارکرد سیستم عصبی
2. دردهای عضلانی ناشی از خستگی و اسپاسم
3. دردهای ناشی از تغییرات انحنای ستون فقرات به علت واردشدن فشار وزن
4. دردهای احشایی و شکمی که میتوانند دلایل گوناگونی داشته باشند

کنترل درد:

استفاده از دارو درمانی به هنگام دردهای ناشی از اختلال کارکرد سیستم عصبی و اسپاسم عضلانی.
استفاده از روشهای تحریک الکتریکی (TENS)
استفاده از روشهای مناسب فیزیوتراپی نظیر درمانهای دستی کششی و ماساژ
استفاده از وسایل کمکی نظیر کرست ها و بریس ها برای حذف درد ناشی از فشار مکانیکی وارد بر ستون فقرات و اندامها
کنترل عملکرد کلیه روده مثانه در موارد دردهای احتشامی و شکمی

منبع: مرکز حمایت از معلولین ضایعات نخاعی ایران

کنترل دردهای مزمن با مسکن معطر!

روغن گياه گشنيز (Coriander Essential Oil) كه از بذر و ساقه آن استخراج مي شود، سرشار از آنتي اكسيدان و موادمعدني مقوي بوده و از تركيبات موثره آن در ساخت داروهاي شيميايي و درمان انواع بيماري ها استفاده مي شود.

روغن گشنيز داراي خواص متعدد دارويي بوده و از آن براي كنترل دردهاي مزمن، آزادسازي عضلات منقبض و محرك در بيماري هاي عصبي استفاده مي شود.

 از عطر آن در رايحه درماني براي افزايش اشتها و درمان بي اشتهايي عصبي استفاده مي كنند.

خاصيت كاهش دهنده دردهای عصبی و دردهای عضلانی اين روغن سبب شده است تا از تركيبات موثر آن در ساخت انواع مسكن هاي طبيعي استفاده شود.

روغن گشنيز، درمانگر گياهي مناسبي براي دندان درد، سردرد و دردهاي مفصلي و عضلاني محسوب مي شود.

از طرف ديگر روغن گشنيز خاصيت ضد اسپاسم داشته و از آن براي درمان انقباضات ماهيچه اي در بيماران مبتلابه آسم استفاده مي شود.

روغن گشنيز خاصيت ضدنفخ نيز داشته و از آن براي كنترل اختلالات گوارشي استفاده مي شود.

معطر بودن اين روغن سبب شده است كه از آن در ساخت انواع دئودوانت هاي طبيعي استفاده شود و به علت تركيبات ضدعفوني كننده و ضدقارچي كه دارد، دهان شويه مناسبي به شمار آمده و براي شست وشوي بدن در ساخت صابون هاي ضدباكتري به كار مي رود.

تركيبات موثر در روغن گشنيز با تجزيه ليپيدها به كاهش كلسترول و چربي خون بدن در افراد مبتلابه كلسترول كمك كرده و در طولاني مدت باعث كاهش وزن مي شود.

تنظيم ترشح هورمون ها و آنزيم ها، كاهش حالت تهوع، افزايش كارايي مغز و تمركز و تصفيه خون از جمله خواص روغن گشنيز است.

منبع: روزنامه اینترنتی ایران    

کنترل دردهای مزمن بدون دارو

کنترل دردهای مزمن بدون دارو

هر فردي به شيوه‌اي متفاوت و البته منحصر به فرد نسبت به درد واكنش نشان مي‌دهد و هر آسيب يا ضربه عاطفي در اشخاص مختلف، به ميزان و شيوه‌اي متفاوت موجب اختلال در جريان خون و سيگنال‌دهي‌هاي عصبي مي‌شود.
 با توجه به اين واقعيت كه احساس شدت درد در هر انساني كاملا منحصر به فرد است و بسياري از عوامل رواني، فيزيولوژيكي و ژنتيكي بستگي دارد، پيدا كردن راه حل مناسب و موثر براي تسكين درد در بيماران مختلف، كار نسبتا دشواري است.
 
به گزارش مجله تخصصي آرپ، در آمريكا سالانه حدود 100 ميليون تن به دردهاي مزمن مبتلا مي‌شوند و درمان اين دردها هر سال حدود 635 ميليارد دلار هزينه را به نظام بهداشتي و درماني اين كشور تحميل مي‌كند.
 
پزشكان امروزه معتقدند كه «درد مزمن» تنها نشانه يك بيماري ديگر نيست بلكه به نوبه خود يك بيماري يا اختلال مجزا است و بايد مانند ساير بيماري‌ها تحت درمان قرار بگيرد. در برخي موارد درد مزمن حاصل يك التهاب است. اما در بسياري موارد ديگر مي‌تواند عامل پيچيده تري داشته باشد. عاملي كه در واقع به چگونگي پردازش سيگنال‌هاي درد در مغز بستگي دارد.
 
وقتي فرد به مدت طولاني در معرض درد جسمي قرار مي‌گيرد، رشته‌هاي عصبي در واقع ممكن است اين درد را به نوعي حافظه نورولوژيك مرتبط كنند. بنابراين حتي زماني كه عامل اوليه درد، برطرف شود، فرد هنوز احساس درد و آسيب ديدگي مي‌كند. از سوي ديگر، درد حتي ممكن است عامل ژنتيكي داشته باشد.
 
متخصصان دانشگاه كمبريج در انگليس اخيرا ژني موسوم به HCN2‌ را شناسايي كرده‌اند كه نقش تنظيم كنندگي دردهاي مزمن را برعهده دارد و مي‌تواند هدف درماني ديگري براي كنترل درد باشد. امروزه متداول‌ترين شيوه درمان دردهاي مزمن دارو درمانی، شامل استفاده از داروهاي مسكن، غيرنسخه‌اي مانند ايبوبروفن و آسپرين است كه نواحي ملتهب را مورد حمله قرار مي‌دهند و يا مصرف داروي نسخه‌اي ناركوتيكس مانند كدئين و مورفين است كه سيگنال‌هاي درد را متوقف مي‌سازند.

 اما اخيرا گروهي از كارشناسان بهداشتي موسسه بريوويل در آمريكا دريافتند 75 درصد از كلينيك‌هاي پزشكي تنها مواقعي در درمان دردهاي مزمن موفق مي‌شوند كه آن را با تكنيك‌هاي درماني مكمل و سنتي كنترل درد، تركيب كنند. اين تكنيك‌ها نظير طب سوزني يا ماساژ درماني در صورتي كه در مراكز تخصصي معتبر و استاندارد صورت گيرند در تسكين دردهاي مزمن تاثير چشمگيري خواهند داشت.
 
از سوي ديگر، گروهي از متخصصان مركز پزشكي دانشگاه استانفورد نيز در چندين مطالعه مختلف نشان داده‌اند كه تكنيك هيپنوتيزم پزشكي در كاهش درد و يا حتي ريشه كني دردهاي مزمن بسيار موفق است.
 پزشكان دانشگاه جان هاپكينز نيز تاكيد دارند كه حتي فكر نكردن يا كمتر فكر كردن درباره درد به تسكين آن كمك مي‌كند.

منبع: فرارو

درمان دردهای نوروپاتی

درمان دردهای نوروپاتی

دردهای نوروپاتی در بیماریهای اعصاب محیطی شایع می باشند. دردهای نوروپاتی به مسکنهای معمولی پاسخ نمی دهند و نیازمند داروهای خاص دردهای نوروپاتی ک می باشند. اقدامات طب فیزیکی نیز در کاهش درد موثر می باشند و باعث کاهش نیاز بیماران به دارو با مقادیر بالا می شوند. تشخیص درد نوروپاتی بر اساس شرح حال معاینه بالینی است. نوار عصب و عضله در بسیار موارد کمک کننده است اما در برخی از دردها ممکن است نوار عصب معمولی طبیعی باشد. در این حالت از تستهای نوار عصب اختصاصی تری که  در مراکز مجهز طب فیزیکی وجود دارد برای تشخیص می توان بهره برد. وجود حالتی بنام آلودینی برای درد نوروپاتی ک نشانه اختصاصی است. در این حالت بیمار مثلا با کشیده شدن پارچه بر روی پوست، احساس درد می کند. کاهش حس، خواب رفتگی، احساس درد بیش ازحد معمول با تحریک دردناک یا احساس سوزن سوزن شدن، گزگز و مورمور اندام, احساس سرما در بخشی از اندام، احساس درد سوزشی همگی می توانند نشاندهنده درد نوروپاتی  باشند. ممکن است بعد از تحریک، درد بعد از مدتی در آن ناحیه ادامه پیدا کند. این مسئله نیز به نفع درد نوروپاتی  است.

داروهای مختلفی برای درمان درد نوروپاتی  استفاده می شود که شامل گاباپنتین؛ پره گابالین(لیریکا)؛ ونلافاکسین، تیزانیدین(سیردالود)، کلونازپام، نورتریپتیلین،آمی تریپتیلین و...استفاده می شود. گاهی از پماد موضعی برای درمان نوروپاتی استفاده می شود مثلا پماد "املا" و لیدوکایین در برخی بیماران کمک کننده می باشند.

درمانهای طب فیزیکی برای درد نوروپاتی وجود دارد که محدوده وسیعی دارد و از تحریکات الکتریکی پوستی تا تحریک سلول مغزی و مهار مراکز درد در مغز در بخش طب فیزیکی استفاده می شوند

منبع: وبلاگ دکتر رئیسی و دکتر احدی

دردهای نوروپاتیک

مقدمه

دردهای نوروپاتی معجونی از  دردهای مزمنی هستند که به دنبال آسیب بافتی ایجاد می شود. در دردهای نوروپاتی ،رشته های عصبی ممکن است خسارت دیده یا نا کارآمد و صدمه دیده باشند.

این رشته های عصبی خسارت دیده  علائم غیر صحیحی را به مراکز دیگر درد می فرستند. تاثیر شدید صدمه به رشته عصبی شامل تغییر در عملکرد عصب هم در محل صدمه و هم در محیط پیرامون صدمه است.

یک مثال از درد نوروپاتیک سندرم پای خیالی (phantom)  است . این در زمانی اتفاق می افتد که یک بازو یا پا را در اثر بیماری یا صدمه از بدن جدا می کنند ولی مغز هنوز پیامهای درد را از اعصابی که منشأ انتقال پیام از محل قطع شده است دریافت میکند. این عصب ها مانند گلوله های عمل نکرده ای موجب درد می شوند.

عوامل ایجاد دردهای نوروپاتی

دردهای نوروپاتی اغلب به نظر میرسد که هیچ علت واضح و مشخصی نداشته باشند. اما بعضی از بعضی از علل شایع دردهای نوروپاتیک عبارتند از:

-  اعتیاد به نوشدن الکل (الکلیسم)

-  قطع عضو

-  مشکلات کمر ،پا و لگن

-  شیمی درمانی

-  دیابت(بیماری قند خون)

-  مشکلات عصب صورتی

-  عفونت اچ ای وی و ایدز

-  مالتیپل اسکلروز multiple sclerosis

-   زونا

-  جراحی ستون فقرات

علایم دردهای نوروپاتیک چیست؟

علائم ممکن است شامل :

-  دردهای سوزشی و تیر کشیدن

-   خواب رفتن و مور مور کردن

چگونه دردهای نوروپاتیک تشخیص داده می شوند؟

به وسیله یک مصاحبه و معاینه به وسیله پزشک و پرسیدن سوالاتی در مورد توصیف درد توسط شما زمانی که درد اتفاق می افتد یا هرچیز بخصوصی که باعث تشدید درد می شود.

چگونه دردهای نوروپاتیک درمان می شوند؟

برخی از مطالعات در مورد دردهای نوروپاتیک پیشنهاد می کنند که از داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی در درمان استفاده کنید. بعضی از افراد ممکن است احتیاج به داروهای قویتر از بین برنده درد مانند ترکیبات مرفین دار داشته باشند. داروهای ضد تشنج و داروهای ضد افسردگی نیز در بعضی افراد موثر است.

در صورت در گیر بودن فرد با بیماری دیگری مانند دیابت  کنترل بهتر دیابت می تواند در کاهش درد موثر باشد.

در مواردی که به درمان مشکل جواب می دهند یک متخصص درد ممکن است از روشهای تهاجمی و کاشتن وسایلی برای کنترل درد استفاده کند.

به وسیله تحریکات الکتریکی اعصاب درگیر در دردهای نوروپاتیک می توان به مقدار زیادی از دردها را کاهش داد.

متاسفانه دردهای نوروپاتیک خیلی کم به درمانهای استاندارد جواب می دهند و ممکن است در طول زمان بدتر شوند تا اینکه بهتر شوند.در بعضی از افراد موجب از کار افتادگی جدی می شود.

منبع: وبلاگ دکتر مجید حیدریان

آیا انگشتانتان بی حس می‌شود؟

 

بی حسی انگشتان قابل درمان است:

در مورد تاثیر حرکت در آب در بهبود وضعیت مفاصل، باید گفت: بی حسی انگشتان تا زمانی که به مراحل پیشرفته نرسیده با مراجعه به پزشک و انجام یکسری حرکات ورزشی قابل درمان است.

بی‌حسی انگشتان دست که همراه با خواب رفتن و درد مچ دست است در موارد پیشرفته نیازمند عمل جراحی است.

بی‌حسی انگشتان دست به ویژه در انگشتان شست، سبابه و انگشت وسط در زنان بیشتر مشاهده می‌شود که باید در همان مراحل اولیه نسبت به درمان آن اقدام کرد.

 

علایم:

- ضعف یا بی‌حسی در یک یا هر دو دست

- سوزش و خواب رفتن انگشتان یک یا هر دو دست

- درد شدید به ویژه در ناحیه مچ دست

- پخش شدن درد تا ناحیه آرنج

- اختلال در حرکت انگشتان

- کاهش قدرت حمل وسایل و اشیا مانند کیف دستی و در موارد شدید

- تحلیل رفتن و ضعف در بافت ماهیچه‌ای اطراف شست بروز می‌کند.

با اشاره بر تاثیر حرکت در آب در بهبود وضعیت مفاصل،باید یادآوری کرد که: با توجه به اینکه هر نوع حرکتی که در آب انجام شود، باعث بهتر شدن وضعیت مفاصل می‌شود، حرکت و باز و بسته کردن مچ دست در آب به نحو موثری در درمان عارضه بی‌حسی انگشتان مفید است.

 

منبع: میهن کمپ

 

علل بی حسی دست و پا

 

 

علت خواب رفتگي دست و پا

بیشتر موارد حس سوزش و سوزن سوزن شدن در هنگامی که اندام ها بی حس شده است، علامتی بی خطر است و نشان دهنده این حالت است که عصبی در این ناحیه تحت فشار است ودر صورت تغییر وضعیت طی چند دقیقه عصب به حالت طبیعی برمی گردد.

از دیگر دلایل بی حسی اندام ها افزایش تهویه تنفسی است که در شرایط اضطراب آور ایجاد شده ولی در مواردی که بی حسی و گزگز دست و پا ناگهانی و غیر قابل توجیه روی می دهد ممکن است، علامتی از یک بیماری جدی باشد که می بایست تحت بررسی های دقیق قرار گیرد.

علل جدی بی حسی

- نقص جریان خون

- روماتیسم مفصلی

- اسکلروز مولتیپل

- دیابت و سندرم تونل کارپ (فشرده شدن اعصاب در مچ دست که موجب بی حسی درانگشتان و دست می شود)

بی حسی می تواند یافته ای هشدار دهنده باشد از یک سکته مغزی قریب الوقوع یا حملات گذرای ایسکمیک که یک سکته مغزی کوچک است و به طور گذرا و موقتی علایمی نظیر فلج و تاری دید را ایجاد می کند. این حملات گذرا بدون درمان مناسب به سکته کامل منجر شده وممکن است عوارض جسمی و ذهنی دائمی ایجاد می کند .


تسکین علائم:

- آنچه مهم است این است که علایم را کم اهمیت در نظر نگیریم حتی اگر برای چند ثانیه طول بکشد .

- در صورت ایجاد بی حسی به طور ناگهانی و یا ضعف در هر نقطه از بدن بدون وجود توضیح قانع کننده در اسرع وقت باید به اورژانس مراجعه کرد .

- ورزش مرتب نظیر راه رفتن و دویدن و شنا کردن جریان خون را افزایش می دهد و به کاهش وقوع بی حسی در وضعیت های بدنی مختلف کمک می کند و انتخاب نوع ورزش نیز مهم است مثلا ورزش هایی مثل دوچرخه سواری باعث بیحسی اندام ها شده و وضعیت را تشدید می کند.
- مصرف دخانیات باعث اختلال جریان خون می گردد و احتمال بروز بی حسی را افزایش می دهد.

- اگر بیشتر در ناحیه باسن دچار بیحسی می شوید احتمال دارد مربوط به کیف جیبی و یا محتویات جیب عقب شما باشد و ایجاد مشکل می نماید وباعث ایجاد فشار برروی عصب سیاتیک که از میان عضلات باسن می گذرد، می نماید.

اگر برای مدت طولانی کارهای تکراری انجام می دهید مثل ماشین نویسی و خیاطی و ... ممکن است به سندرم تونل کارپ دچار شوید .لذا اگر هر 30 تا 60 دقیقه یکبار به خود استراحت دهید ودر این بین چرخش های ملایمی به مچ دست دهید می توانید از ایجاد این مشکل جلوگیری نمایید.

 

منبع: پارسی طب

 

دردهای عصبی چه جوری دردی هستند؟

آیا تاکنون حملاتی از درد بی اندازه تیز و خنجری را تجربه کرده اید؟ یا اینکه تاکنون مبتلا به درد سوزشی و بی امان شده اید؟ اینها نمونه هایی از دردهای عصبی هستند که اغلب افراد با آن مواجه شده اند.

دردهای عصبی، دردهای تیزی هستند که در مسیر یکی از عصب های شما ایجاد می شوند. علت آنها ممکن است آسیب یا تحریک عصی باشد اما در بسیاری از موارد علت آنها نامعلوم است. درد ممکن است دارای زمینه ای از احساس سوزش باشد که دردی بی امان با آن همراهی می کند. این درد به صورت حملات چند لحظه ای یا چند دقیقه ای ظاهر می شود و ممکن است چند روز یا چند هفته تکرار شود. در خلال یک مرحله حاد از این اختلال، ممکن است نسبت به هر نوع تماس یا درد نسبتاً ملایم، واکنش و حساسیت افراطی از خود نشان دهید.ممکن است حتی حواسی که در حالت معمول دردناک نیستند در شما ایجاد درد کنند.

برخی از دردهای عصبی ممکن است توسط ویروس عامل بیماری زونا، یا عفونت تبخال ایجاد شوند. دردعصبی زونا می تواند فرد را از کار و زندگی بیندازد. این بیماری به طور معمول باعث درد سوزشی ثابتی می شود که شدیدتر و واضح تر از دردهای ناشی از فرو رفتن اشیای نوک تیز در بدن است. تماس یا حرکت ناحیه درگیر، حتی حرکتی مثل عطسه کردن می تواند به حمله جدید ازدرد منجر گردد. دردعصبی ممکن است تا هفته ها، ماه ها یا گاهی سال ها بعد از برطرف شدن تمامی علایم و نشانه های ویروس ادامه یابد. مشخصه درد عصب سه قلو شایع ترین نوع درد عصبی، درد شدید، تیز و شبیه برق گرفتگی در یک طرف صورت است که اغلب با صحبت کردن، جویدن یا مسواک زدن دندان ها تحریک می شود. نوعی درد عصبی موسوم به درد عصب زبانی، حلقی هم وجود دارد که مشخصه آن حملات راجعه ای از درد شدید درناحیه پشت حلق، لوزه ها، گوش میانی و قاعده زبان است. این حملات ممکن است با حرکاتی مثل حرف زدن یا بلع غذا تشدید شوند. درد عصب زبانی، حلقی در مواردی فوق العاده زجر آور است. درد عصب پس سری باعث درد در ناحیه پشت سر می شود که معمولاً پشت گوش ها به داخل پوست سر تیر می کشد. درد عصب بین دنده ای هم در لابه لای دنده ها حس می شود.

دردهای عصبی معمولاً پس از ۴۰ سالگی آغاز و اغلب در سالمندان روی می دهد. تشخیص دردهای عصبی به طور کلی مبتنی بر علایم و نشانه های شما و رد کردن سایر اختلالاتی که ممکن است علایم و نشانه های مشابهی ایجاد کنند ، می باشد.

دردهای عصبی چه قدر جدی هستند؟

اگر چه ممکن است درد، شما را از کار و زندگی عاجز کند اما هیچ خطری جان شما را تهدید نمی کند. حملات درد در فواصل متغیری روی می دهند اما هر چه مسن تر می شوید فاصله بین حملات هم کوتاه تر می گردد.

برای درمان دردهای عصبی، خط اول درمان معمولاً مشتمل بر داروهایی است که علایم و نشانه ها را تسکین می دهند. نوع دارویی که پزشک برای شما تجویز می کند بستگی به نوع درد عصبی و شدت علایم و نشانه های آن دارد. در صورت موثر نبودن داروها، اقدامات دیگری از جمله جراحی ممکن است در دستور کار قرار گیرد.

استفاده از داروهای ضد درد در رفع دردهای عصبی موثر است. به طور مثال استفاده از مسکن های بدون نسخه مانند استامینوفن و بروفن می تواند به رفع نشانه های خفیف بیماری کمک کنند. برای رفع دردهای شدیدتر پزشک خانواده تان ضد درد قوی تری تجویزخواهد کرد. فراموش نکنید در صورت مصرف طولانی مدت یا زیادتر از مقدار داروهای ضد دردقوی ممکن است دچار تهوع، درد یا خون ریزی معده و زخم های گورشی شوید بنابراین توجه کنید که مقادیر زیاد این ترکیبات می تواند مشکلاتی برایتان فراهم کند. داروهای ضد افسردگی نیز با دخالت در فرایندهای شیمیایی مغز که باعث احساس درد می شوند قادر به تسکین دردهای خفیف تا متوسط هستند. این داروها درد را از بین نمی برند ولی تحمل آن را آسان تر می سازند.دقت کنید که استفاده از داروهای ضد افسردگی نیزدارای برخی اثرات جانبی است. این عوارض شامل سرگیجه، خشکی دهان، تهوع، ضعف عضلانی، یبوست و افزایش وزن است. برای کمک به کاهش این نشانه ها، پزشک تان احتمالاً درمان را با مقادیر کم دارو آغاز می کند و به تدریج بر مقدار آن می افزاید.

بلوک عصب

اگر مصرف دارو نتواند کاهش درد عصبی را در پی داشته باشد پزشکان از بلوک عصب استفاده می کنند. در این حالت می توان مقداری از یک ماده بی حس کننده موضعی را به منظور بی حس کردن و رفع درد برای یک مدت محدود، در ناحیه مورد نظر تزریق کرد. یک رویکرد طولانی مدت می تواند مشتمل بر بلوک عصب درگیر، با مصرف داروهای خوراکی موسوم به «عصب کش» باشد.این داروها بافت عصبی را در منطقه درگیر تخریب کرده و به رفع درد کمک می کنند.

فیزیوتراپی

فیزیوتراپی می تواند با به کارگیری روش های حساسیت زدایی به تسکین درد کمک کند.تحریک جلدی عصب با استفاده از جریان برق از جمله اقداماتی است که گاهی در درمان درد عصبی زونا استفاده می شود. این روش که «تنس» نامیده می شود، مستلزم کارگذاشتن الکترودهایی در منطقه دردناک است. الکترودها به محرک قابل حمل کوچکی که همراه شماست وصل می شوند. این محرک تکانه های الکتریکی ظریف و بدون دردی ایجاد می کند که از طریق الکترودها به مسیر عصبی مجاور منتقل می شوند. برای کنترل درد، به راحتی می توانید دستگاه «تنس» را خاموش و روشن کنید. چگونگی بر طرف شدن درد توسط این تکانه ها به درستی مشخص نیست. یک نظریه آن است که تکانه های الکتریکی باعث تولید آندروفین یعنی مسکن های طبیعی بدن، می گردد.

 منبع:پزشکان بدون مرز