عوارض تنگی کانال نخاع

روند بیماری تنگی کانال نخاع

بسیاری از افراد دچار تنگی کانال نخاعی، قادر به فعالیت بدنی می باشند، ولی آنها باید تغییراتی را در فعالیت ها و کار خود اعمال کنند.

گاهی جراحی نخاع باعث از بین رفتن قسمتی و یا تمام علائم بیماری می گردد.

افرادی که قبل از عمل جراحی، پشت درد داشتند، ممکن است بعد از این عمل نیز هنوز پشت درد داشته باشند.

مشکلات ستون فقرات بعد از عمل جراحی، هنوز وجود دارد.

هنگامی که نخاع حرکت می کند، مناطق بالا و پایین کانال نخاع دچار فشار می باشند.

 

برای آشنایی با علل تنگی کانال نخاعی بر روی لینک زیر کلیک کنید.

علل تنگی کانال نخاع

 

عوارض تنگی کانال نخاع

 - بی حسی و گزگز پا ها که باعث آسیب آن ها می شود.

احساس بی حسی یا گزگز و سوزن سوزن شدن در ران و ساق پا و باسن. این مشکل هم بر اثر فشار به اعصاب ایجاد می شود.

- تغییرات جسمی ایجاد شده توسط فشار وارده بر عصب نخاع ممکن است دائمی باشد و حتی اگر فشار از بین برود، تغییرات ایجاد شده باقی می مانند.

تشخیص

بعد از اینکه پزشک با بیمار در مورد مشکلاتش صحبت کرده و اطلاعات لازم را کسب می کند وی را دقیقاً معاینه کرده و در صورت مشکوک شدن به تنگی کانال نخاع کمر بررسی های پاراکلینیکی را برای بررسی بیشتر انجام میدهد. رادیوگرافی ساده میتواند تغییرات کلی را در ستون مهره نشان دهد ولی برای بررسی نخاع و ریشه های عصبی باید از روش های تصویر برداری دیگری استفاده کرد.
استفاده از میلوگرافی به صورت تزریق دارو در اطراف نخاع و سپس عکس برداری از آن یکی از روش های تشخیصی است. امروزه این روش تا حد زیادی جای خود را به ام آر آی داده است.گاهی اوقات پزشک معالج با استفاده از الکترومیوگرافی یا تست نوار عصب و عضله وضعیت ریشه های عصبی نخاع را بررسی می کند. برای درمان تنگی کانال نخاعی هم از روش های غیر جراحی و هم از روش های جراحی تنگی کانال نخاع کمری استفاده می شود.

منبع:  دکتر فرخانی   و   دکتر حیدریان

 

 

تنگی کانال نخاع گردنی

 

تنگی کانال نخاعی معمولا در طی زمان و به آهستگی ایجاد میشود. علت اینست که شایعترین علت تنگی کانال نخاعی دژنرسانس است و این وضعیت به آهستگی و با افزایش سن بیشتر میشود. علائم بیماری در موارد هرنی دیسک معمولا بصورت ناگهانی ایجاد میگردد.

تنگی کانال نخاع گردنی میتواند در ناحیه گردن ایجاد درد کند. گاهی هم اصلا دردی در گردن وجود ندارد. با این حال عمده علائم این بیماری علائم عصبی است که در اثر فشار به نخاع و یا فشار به ریشه های عصبی که از نخاع خارج میشوند بوجود میاید. در صورتی که خود نخاع تحت فشار قرار گیرد علائمی ایجاد میشود که به آن میلوپاتی میگویند.

 

 فشار دیسک یا استخوان ها و تنگی کانال نخاعی را میتوان در ام آر آی گردن مشاهده کرد

 

معمولا اولین علائم میلوپاتی بدنبال تنگی کانال نخاع گردنی تغییر در طرز راه رفتن بیمار است. بسختی میتوان باور کرد مشکل گردن موجب تغییر در اندام تحتانی شود ولی باید دانست که تمام اعصاب مربوط به عضلات اندام تحتانی از گردن عبور میکنند و هر فشاری بر این اعصاب میتواند بر عملکرد عضلات اندام تحتانی و در نتیجه طرز راه رفتن موثر باشد. بتدریج عضلات اندام تحتانی دچار سفتی و اسپاسم شده و قدرت خود را از دست میدهند.

دست بیماران هم دچار مشکلاتی میشود. بیمار دچار احساس گزگز در دست شده و انجام حرکاتی مانند نوشتن و تایپ کردن مشکل میشود. توانایی مشت کردن دست و رها کردن آن هم بتدریج دچار اشکال میگردد.

وقتی فشار به نخاع گردنی در بالای گردن است عضلات شانه هم دچار مشکل میشوند. علائم آن میتواند بصورت لاغری و آتروفی عضله دلوئید و عضلات بالای کول (بالای استخوان کتف) باشد.

فشار به نخاع گردنی میتواند موجب اختلال در دفع ادرار و مدفوع هم بشود. در ابتدا که فشار کم است بیمار احساس میکند تند تند باید ادرار کند ولی ادرار کردن برای وی مشکل میشود. در حالات متوسط شدت خروج ادرار از مثانه کم شده و ادرار بصورت قطره قطره خارج میشود. این افراد برای مدفوع کردن باید فشار زیادی را به خود وارد کنند. در حالات شدید بیمار کنترل دفع ادرار و مدفوع خود را از دست خواهد داد و دچار بی اختیاری Incontinence میشود.

 

گاهی اوقات تنگی کانال نخاعی نه به علت فشار به نخاع که به علت تحت فشار قرار گرفتن ریشه های عصبی است که از ستون مهره گردنی در حال خارج شدن هستند. فشار بر این اعصاب میتواند موجب احساس درد تیرکشنده در گردن، بالا و پشت قفسه سینه، شانه، بازو، ساعد و دست شده و علائمی بصورت گزگز و خواب رفتگی در اندام فوقانی ایجاد کند.

 

تشخیص تنگی کانال نخاعی گردن

پزشک بعد از توجه به گفته های بیمار در مورد مشکلاتش وی را معاینه میکند. استفاده از روش های تصویربرداری مانندرادیوگرافی ساده ،سی تی اسکن و ام ار ای و همچنین کمک گرفتن از اللکترومیلوگرافی میتواند به تشخیص تنگی کانال نخاعی گردن کمک کند.

 

منبع: وبلاگ دکتر فروغ

آسيب هاي مولد درد گردن

آسيب هاي مولد درد گردن : 

ستون فقرات شامل استخوان هائي بسيار تخصص يافته ( مهره ها ) ، ديسک هاي بين مهره اي ، تاندون ها ، عضلات و بسياري از عناصر مهم ديگر است.آسيب هر يک از اين عناصر مي تواند موجب درد گردن شود.

آسيب هاي خفيف مي توانند در اثر مسافرت ، سقوط از ارتفاع کم ، يا حرکات بيش از حد گردن پديد آيند. حرکات تکانه اي شديد مثل تکان هاي شديد سر و گردن ناشي از سوانح رانندگي و تصادفات ، سقوط از ارتفاع زياد ، آسيب مستقيم به صورت ، پشت ، يا از بالا به سر ، آسيب هاي ورزشي ، ضايعات نفوذي مثلا ناشي از چاقو يا وارد شدن فشار خارجي به سر و گردن مثل حالت خفه شدن هم مي توانند باعث آزردگي شديد گردن شوند.

 برای درمان گردن درد باید هم از اناتومی گردن در حد مختصری اطلاع داشته باشیم و هم بدانیم درد گردن درد تنها در صورتی اصلاح می شود که ما در وضعیت ایستاده نشسته و خوابیده وضعیت گردن خود را اصلاح کنیم . و تعداد کمی از ورزش های متناسب با مشکل خود را در زندگی بگنجانیم

گردن درد ناشي از آسيب معمولا شديد و ناگهاني است همچنين کبودي و تورم نيز مي توانند در مراحل اوليه ظاهر شوند. از جمله عوارض حادي که در اين افراد محتملند مي توان به موارد زير اشاره کرد :

کشيدگي عضلات يا آسيب تاندون ها و ليگامان ها ، شکستگي ، جابجائي استخوان ها ، که حتي مي تواند موجب آسيب نخاع شده و با علائم عصبي مثل فلج اندام ها ، يا گزگز و... تظاهر کند. بي حرکت کردن محل آسيب و گردن بيمار از مهمترين نکاتيست که بايد به آن توجه کنيم.

پارگي ديسک بين مهره اي ( فتق ديسک ) که اغلب بعنوان جزئي از پديده ي سالمند شدن ستون فقرات محسوب مي شود نيز از علل مهم گردن درد مي باشد.

اين حالت مي تواند با دردهاي انتشاري به بازو و شانه ها همراه شود ، يا باعث کاهش قدرت عضلاني گردد.

با افزايش سن وضعيت حالت طبيعي ستون فقرات بهم خورده التهاب و تغيير شکل ظاهري مهره ها ( اسپونديلوز يا اصطلاحا آرتروز ) ، همچنين باريک شدن کانال نخاعي ( استنوز کانال نخاعي ) پديد مي آيد. هر دوي اين حالت ها باعث گردن درد مي شوند.

مننژيت و آنفلوانزا ، و برخي ديگر از عفونت ها هم از جمله علت هاي ديگر گردن درد هستند .علائم همراه در افتراق اين مشکلات ، که در برخي موارد بسيار خطرناکند ، از ارزش زيادي برخوردارند. بيماري هائي مثل آرتريت روماتوئيد ( روماتيسم مفصلي) ، فيبرو ميالژيا ، يا اسپونديليت آنکيلوزان هم از علت هاي گردن درد هستند .

کجي گردن ( تورتيکولي ) در اثر اسپاسم ، کوتاهي و سفتي شديد عضلات يک طرف گردن بوجود مي آيد ومعمولا به خاطر مشکلات ديگري ( غير از بيماري هاي خود گردن ) ايجاد شده است .اين مشکل هم بطور اوليه و هم با فشار بر ساير ساختمان هاي گردن ، ايجاد گردن درد مي نمايد. 

منبع: نیاز مرکزی 

 

درمان تنگی نخاع با ورزش های مناسب

درمان تنگی نخاع با ورزش های مناسب

با توجه به شرح حال مختصر و عدم معاينه فيزيكي تجويز ورزش براي اين بيمار دقيق نخواهد بود.

به طور كلي در بيماراني كه دردهاي مكانيكال ستون فقرات گردني و كمري دارند و با تغيير وضعيت قرارگيري بدن، شدت درد تغيير مي‌كند، انجام تمرين‌هاي ورزشي مناسب در بهبود وضعيت بدن امري ضروري و مفيد خواهد بود. چنانچه تنگي نخاع ناشي از فتق ديسك بين مهره‌اي به داخل كانال نخاعي باشد و ضايعه ديگري مطرح نباشد، توصيه مي‌شود:

1) تمرين‌هاي هوازي شامل پياده‌روي، دوچرخه‌سواري و شنا را به مدت 20 تا 30 دقيقه، 3 روز در هفته در برنامه روزانه خود داشته باشيد. سپس به تدريج زمان آن را به مدت 45 دقيقه 5 تا 7 روز در هفته افزايش دهيد. توجه داشته باشيد كه از دويدن و پريدن اجتناب كنيد.

 

2) تمرين‌هاي ثبات ستون فقرات بعد از آموزش توسط كارشناسان به صورت انقباض همزمان عضلات عرضي ناحيه تحتاني شكم و عضلات عمقي ستون فقرات انجام ‌پذيرد.

3) تمرين‌هاي مكنزي به‌صورت راست شدن و خم شدن به عقب در ناحيه كمر كه شامل چند تمرين است، توصيه مي‌شود.

4) سعي كنيد تقريبا هر روز، انجام تمرين‌هاي انعطاف‌پذيري را به صورت كشش عضلات كمر، شكم، لگن و عضلات ران و ساق در برنامه روزانه خود داشته باشيد.
5) تغييراتي را در شيوه زندگي نظير نحوه مناسب نشستن، ‌اجابت مزاج، بلند كردن وزنه و... داشته باشيد. همچنين در تغيير جهت به سمت طرفين نيز بايد اصلاحاتي صورت گيرد.

6) تقويت عضلات گردن در ناحيه گردن به چهار سمت (جلو، عقب و طرفين)، انقباض عضلات در برابر مقاومت (مانند استفاده از دست) همراه با كشش عضلات گردن (خم کردن گردن توسط دست) توصيه مي‌شود.

منبع: پزشکی

روش های درمان تنگی کانال نخاع

ممکن است بعضی از شما خوانندگان عزیز این سوال در ذهنتان به وجود آمده باشد که:

تنگی کانال نخاع چگونه درمان می‎شود و چه راه‎هایی برای درمان آن وجود دارد؟

در جواب باید خدمتتان عرض کنم که، درمان تنگی کانال نخاع به روش های مختلفی انجام می‎شود که به طور خلاصه در ادامه‎ی این مطلب توضیح داده‎ام.

درمان خانگی تنگی کانال نخاع

هنگامی که درد کمر از بین نرفت و یا در زمان های مختلف بدتر شد، کمردرد خود را در خانه درمان کنید و از تکرار حملات درد جلوگیری نمایید تا از عمل جراحی کمر اجتناب کنید.

- کمپرس سرد و گرم ممکن است در کاهش درد کمک کنند.

- انواع مختلفی از داروهای مسکن نیز کمک به تسکین درد و التهاب می کنند، از قبیل:  ایبوپروفن، ادویل، ناپروکسن.

- استفاده از عصا و یا واکر

 

درمان پزشکی تنگی کانال نخاع

- پزشک ممکن است شما را به فیزیوتراپیست ارجاع دهد. فیزیوتراپیست، با انجام تمرینات کششی، درد شما را کاهش می دهد و به شما نشان می دهد که چه نوع ورزش هایی برای تقویت عضلات مفید است.

- گفتار درمانی نیز برای کاهش درد کمر مفید است.

- جراحی : اگر درمان های دیگر موثر نبود، برای کاهش فشار بر عصب و یا کانال نخاع، جراحی انجام می شود.

 

روند بیماری تنگی کانال نخاع

بسیاری از افراد دچار تنگی کانال نخاع، قادر به فعالیت بدنی می باشند، ولی آنها باید تغییراتی را در فعالیت ها و کار خود اعمال کنند.

گاهی جراحی نخاع باعث از بین رفتن قسمتی و یا تمام علائم بیماری می گردد.

افرادی که قبل از عمل جراحی، پشت درد داشتند، ممکن است بعد از این عمل نیز هنوز پشت درد داشته باشند.

مشکلات ستون فقرات بعد از عمل جراحی، هنوز وجود دارد.

هنگامی که نخاع حرکت می کند، مناطق بالا و پایین کانال نخاع دچار فشار می باشند.

دکتر پیریایی - عمل لیزری دیسک کمر

عوارض تنگی کانال نخاع

آنچه ممکن است ذهن خوانندگان عزیز را به خود متمرکز کرده باشد این نکته است که:

تنگی کانال نخاع چه عوارضی ممکن است داشته باشد؟

در جواب به این عزیزان باید بگویم که تنگی کانال نخاع اگر به دلايل اکتسابی يعني بر اثر بالا رفتن سن و تغییرات در دیسک بوجود آید، مي تواند مشكل ساز و خطر آفرين باشد و می توانند به تدریج بر روی ریشه های عصبی فشار آورند و در نهايت منجر به اختلالات رگهای ریز آن ناحیه شود.

عوارض تنگی کانال نخاع

الف - بی حسی پاها که باعث آسیب آنها می شود.

در ابتداي بيماري، ناراحتی گذرا و زود گذر است و معمولا بعد از راه رفتن طولانی ايجاد مي شود.

بعداز مدتی این ناراحتی ها مانند درد و گزگز در پاها دائمی می شود و بیمار نمی تواند بیش از چند قدم راه برود و حتما باید چند دقیقه ای بایستد یا بنشیند تا بتواند دوباره چند قدمی راه برود.

ب - تغییرات جسمی ایجاد شده توسط فشار وارده بر عصب نخاع ممکن است دائمی باشد و حتی اگر فشار از بین برود، تغییرات ایجاد شده باقی می مانند.

در موارد پیشرفته فلجی نسبی کم و بیش شدیدي در اندام های تحتانی ایجاد می شود كه با درد زيادي همراه است.

دکتر پیریایی - عمل بسته دیسک کمر

چسبندگی های داخل کانال نخاع

چسبندگی های داخل کانال نخاع

شایع ترین علت درد پس از جراحی باز در بیمارانی که بیش از یک بار تحت عمل جراحی کمر قرار می گیرند، شیوع چسبندگی های داخل کانال نخاع چند برابر افزایش می یابد، گفتنی است که انجام بسیاری از این عمل های مجدد با هدف درمان پس از عمل اول انجام می شود.

اقدام های انجام شده در حیطه رشته فوق تخصصی درد در زمینه درمان این بیماران بسیار موفق بوده است.

در بیماران مبتلا به کمر دردهای پس از جراحی کمر، درصورتی که در کلینیک درد با انجام اقدامات تشخیصی تایید شود علت درد، چسبندگی های داخل کانال نخاع است، بیمار در فهرست انجام عمل های اینترونشنال برای باز کردن چسبندگی ها قرار می گیرد. باز کردن چسبندگی ها در اتاق عمل و تحت شرایط استریل، با مشاهده ستون فقرات با استفاده از فلوروسکوپ انجام می شود.

این وسیله با استفاده از اشعه ایکس تصویر زنده ای را روی مانیتور ایجاد می کند. بیماران هنگام جراحی هوشیار هستند و این کار به انجام بیهوشی نیازی ندارد. پس از بی حس کردن قسمتی از پوست، در کنار ستون فقرات کاتتر ظریف مخصوصی بدون نیاز به شکافتن پوست وارد کانال نخاع می شود. این کار تحت مشاهده لحظه به لحظه مسیر ورود به وسیله فلوروسکوپ انجام می شود تا عارضه ای ایجاد نشود.

پس از ورود به کانال، چسبندگی های موجود با تزریق ماده حاجب مشخص می شود و با حرکت کاتتر و تزریق ترکیب دارویی خاصی این چسبندگی ها برطرف می شوند. مدت عمل ۱۵ تا ۲۰ دقیقه است و می توان بیمار را یک ساعت پس از عمل ترخیص کرد.

در صورتی که این چسبندگی ها به دقت باز شوند، بیش از ۹۰ درصد بهبود در علایم بیماران مشاهده می شود.

منبع: پزشکی

راه حل چسبندگی مهره های کمر

 

چسبندگی مهره های کمر

ستون فقرات از پشت سر هم قرار گرفتن تعداد زیادی مهره تشکیل شده است. هر مهره یک قسمت اصلی دارد که به آن جسم مهره میگویند و از این بدنه زوائدی خارج میشوند. هر مهره یک زائده در پشت و دو زائده در طرفین دارد. پس وجود زوائد مهره طبیعی است. نکته دیگر چسبیده بودن مهره ها به یکدیگر است. شایعترین محل چسبیده بودن مهره ها در ستون فقرات چسبندگی بین مهره پنچم کمری L5 و مهره اول استخوان خاجی یا ساکروم S1 است که موجب بروز دیسک بین مهره ای S1-L5 می شود.

معمولا بین مهره پنجم کمری و مهره اول ساکروم دیسک بین مهره ای وجود دارد و این دو مهره از طریق سطوحی که در پشت آنها قرار گرفته است با یکدیگر مفصل میشوند. گاهی اوقات زائده عرضی در یک طرف مهره پنجم کمری به مهره اول ساکروم متصل میشود. گاهی اوقات دو زائده عرضی دو طرف مهره پنجم کمری به مهره اول ساکروم متصل میشوند. این تغییرات موجب میگردد این دو مهره به یکدیگر متصل شده و بچسبند.

قبلا فکر میکردند متصل شدن و چسبیده بودن این دو مهره میتواند موجب کمر درد شود. با بررسی هایی که انجام شد مشخص گردید چسبندگی مهره های پایینی کمر ارتباطی با کمردرد نداشته بلکه یک یافته طبیعی است و اگر کسی که این چسبندگی را دارد مبتلا به کمردرد شود باید علت کمردرد را در مشکلات دیگر جستجو کرد.

علت عمده درد های کمر در سنین جوانی ضعف عضلات کمر و شکم و انجام فعالیت های بدنی سنگین و بیش از حد تحمل کمر است. بسیاری از این درد ها با مدتی استراحت و کاهش نسبی فعالیت های بدنی و با انجام نرمش های طبی جهت تقویت عضلات کمر و شکم بهبود میابند.

 

 

منبع: ایران ارتوپد

 

خواب رفتگی مداوم دست و پا را جدی بگیرید

 

چرا باید خواب رفتن مداوم دست و پا را جدی بگیریم؟

وقتی اعصاب حسی در کار خود دچار مشکل می شوند دست و پا خواب می رود، گفت: خواب رفتن و گزگز دست و پا می تواند نشانه بعضی از بیماری های اعصاب محیطی و ایجاد آسیب در اعصاب مختلف بدن باشد.

بیماری های ارثی اعصاب محیطی باعث خواب رفتگی دست و پا نمی شود؛ بلکه بیماری اکتسابی است که آن را به وجود می آورد.

مهم ترین و شایع ترین بیماری مربوط به عصب محیطی در جهان، دیابت است که در تغذیه اعصاب اختلال ایجاد می کند و از آنجا که هر چه طول اعصاب بیشتر باشد تغذیه آن ها بیشتر با مشکل مواجه می شود. اعصاب پاها آسیب پذیرترند و خواب رفتن پا در آن بیشتر مشاهده می شود.
علاوه بر خواب رفتن دست و پا، در بیماران دیابتی، انواع اختلالات حسی از جمله کرختی، بی حسی، سوزن سوزن شدن، گزگز و درد مچ دست و پا نیز مشاهده می شود.
بیماری «گیلن باره» نیز با علائم خواب رفتن دست و پا، کرختی و بی حسی آغاز می شود که ممکن است این علائم با معاینه پزشک در بیمار تشخیص داده نشود؛ اما در هر صورت خود بیمار از حالت های اختلال حسی در اندام های خود آگاه است.
مقداری از کرختی ها همیشه منشا درگیری عصب محیطی ندارد،بیماری های عصب مرکزی نخاع هم می توانند کرختی و بیماری ایجاد کنند. مثلا بیماری ام اس نیز همین علائم را دارد؛ اما الگوی نحوه توزیع منطقه حسی در بیماران مبتلا به ام اس از بیماران مبتلا به اختلالات اعصاب حرکتی متفاوت است.
سکته های مغزی نیز به علت ایجاد اختلال در اعصاب، بی حسی ایجاد کرده و بر اثر آن دست و پا خواب می رود.
مسمومیت های دارویی نیز ممکن است باعث مسمومیت اعصاب محیطی شود که از میان این داروها، داروهای شیمی درمانی که به اعصاب سلول های محیطی بیماران سرطانی آسیب می زنند، شایع تر است. مسمومیت بر اثر فلزات سنگین مثل جیوه، سرب، تالیوم، آرسینک بر اثر خوردن یا تنفس آنها نیز باعث خواب رفتن دست و پا می شود؛ وقتی که دماسنج یا لامپ کم مصرف در فضای بسته شکسته شود بر اثر تصعید جیوه فرد دچار مسمومیت می شود.
اگرچه گروه ویتامین های B بی ضرر هستند اما استفاده بیش از اندازه ویتامین B۶ می تواند مسمومیت ایجاد کند که این مسمومیت خود را به صورت بی حسی دست و پا نشان می دهد.
فشار خون ارتباط مستقیمی با بیماری های اعصاب محیطی ندارد و به دلیل اینکه اعصاب محیطی در تنظیم فشار خون و عروق محیطی نقش دارد، ابتلا به بعضی از بیماری های اعصاب محیطی در تنظیم فشار خون مشکل ایجاد کرده و خود را به صورت افت فشار خون نشان می دهد.

سندرم تونل مچ دست یکی از دلایل خواب رفتن دست

بیماری سندرم تونل مچ دست نیز با خواب رفتن دست ها خود را نشان می دهد، به گونه ای که ممکن است فرد، شب ها به دفعات با حالت خواب رفتگی دست از خواب بیدار شود. این بیماری زمانی به وجود می آید که عصبی که از مچ دستان وارد پنجه و نوک انگشتان می شود بر اثر کار زیاد یا عوامل دیگر نظیر کم کاری تیروئید، حاملگی و دیابت انتشار پیدا می کند و آن منطقه بدون اینکه بیمار فعالیت خاصی داشته باشد با یک مختصر فعالیت به خواب می رود.

سرانجام با تشخیص بیماری فرد می توان به خواب رفتن مکرر دست و پاها را درمان کرد.

منبع: سلامت

 

تنگی کانال نخاعی در کمر

کانال نخاعی در هر قسمتی از مسیر خود میتواند تنگ شود. این تنگی در ستون فقرات گردنی و یا کمری علائم متفاوتی دارد.

تنگی کانال نخاعی کمری چگونه ایجاد میشود؟

شاید بسیاری از خوانندگان گرامی می‏‌خواهند بدانند که تنگی کانال نخاعی کمر چگونه صورت می‎گیرد. برای پاسخ به این پرسش باید بگویم که تنگ شدن کانال نخاع به علت رشد استخوان و بافت های دیگر به داخل این کانال است و این رشد بافت های اضافی جزئی از روند پیری و مسن شدن است. در حقیقت این بیماری معمولاً در افراد بالای 60-50 سال دیده میشود. در مرد و زن شیوع یکسانی دارد ولی معمولاً در خانم ها با علائم بیشتری بروز کرده و بیشتر نیاز به درمان پیدا میکند.

 شروع این بیماری با پیر شدن دیسک بین مهره ای است. با افزایش سن، دیسک بین مهره ای محتوای آب خود را از دست داده و چروکیده و کوچک میشود. کاهش ارتفاع دیسک موجب میشود مهره ها به یکدیگر نزدیک تر شوند و این نزدیک شدن مهره ها دو مشکل را ایجاد میکند. یکی اینکه سوراخ یا دهانه ای که بین دو مهره مجاور هم و در دو طرف آنها قرار دارد تنگ میشود. این دهانه ها محل خروج ریشه های عصبی از نخاع هستند. پس به این اعصاب فشار وارد میشود. مشکل دیگر اینست که با نزدیکتر شدن مهره ها به هم فشار بیشتری به مفاصل بین مهره ها وارد میشود که آن هم به نوبه خود موجب آرتروز و ساییدگی مفصل میشود.

                کانال نخاعی طبیعی                            کانال نخاعی تنگ شده

 هر مفصلی که سائیده میشود شروع به ساختن استخوان های اضافه در اطراف خود میکند. همچنین لیگامان های اطراف مفصل هم کلفت تر میشوند. مفاصل بین مهره ای هم همین کار را میکنند. این استخوان های اضافی و لیگامان های کلفت شده هم دهانه بین مهره ای و هم کانال نخاع را تنگ تر میکند. مجموعه این عوامل موجب افزایش فشار بر روی ریشه های عصبی میشوند که در حال خروج از نخاع هستند. در بعضی افراد کانال نخاعی بصورت مادرزادی ژنتیکی تنگ است. این وضعیت در مردان بیشتر دیده میشود و علائم آن معمولاً در سنین 50-30 سالگی بروز میکند.




دکتر پیریایی - متخصص درد

بهترین درمان تنگی کانال نخاع چیست؟

 

بهترین درمان تنگی کانال نخاع

بهترین درمان تنگی کانال نخاع، درمان غیر جراحی کانال استنوزیس است.

این درمان شامل موارد زیر استکه می‎تواند از پیشرفت بیماری جلوگیری کرده و به درمان آن کمک کند.

- ورزش کردن

- استفاده از کمربندهای طبی

- درمان غیر جراحی تنگی کانال نخاع

- انجام فیزیوتراپی و آب درمانی

- دارو درمانی

-  تزریق آمپول اپیدورال می‌باشد.

 

تزریق اپیدورال چگونه انجام می‌شود؟

تزریق استروئید به داخل فضای اپیدورال از مراحل درمانی ثابت و تایید شده در بیماران مبتلا به تنگی کانال نخاع است.

این روش قبلا توسط نیدلهای درشت و در فضای میانی ستون فقرات انجام میشد امروزه منسوخ شده و  جای خود را به تزریق ترانس فورامینال داده است. این کار توسط متخصص درد و در اتاق عمل انجام میشود.

این تزریق برای کدام بیماران نیاز به تکرار دارد؟

این تزریقات برای بعضی از بیماران که پاسخ نسبی به این روش می دهندباید مجددا انجام شود.

برای آن دسته از بیمارانی که به این کار پاسخ نمی دهند روشهای بسته دیگری وجود دارد مانند: لیزر پلاسما یا نوکلئوتومی که همان عمل لیزری دیسک است و از راه پوست جایگزین مناسبی برای درمان میباشد. در این روشها بدون نیاز به باز کردن پوست و با بی حسی موضعی قسمتی از دیسک بیرون زده با لیزر یا نوکلئوتوم حذف می گردد.

 

 

دیسک کمر خود را چگونه درمان کنم؟

بررسی راه های درمان کمردرد

درمان دیسک کمر و دردهای ناحیه کمر راه‌‏های درمان گوناگونی دارد که راه درمان برای بیماران عزیز بسته به نوع درد انتخاب می‎شود.

کمر درد حاد معمولا بدون درمان بهتر می شود، اما می‌توان از داروهای استامینوفن، آسپیرین و یا ایبوپروفن برای تسکین درد استفاده کنید. ورزش کردن و عمل جراحی برای درد حاد چاره گشا نیست.


بررسی روش‏‌‏های درمان


1- کمپرس سرد و یا گرم و یا هر دو

2- ورزش کردن

3- دارو درمانی:

مهم ترین انواع داروها که برای درد کمر استفاده می شوند، عبارتند از:

- مسکن های که آنها را بدون نسخه می توانید از داروخانه تهیه کنید مثل استامینوفن،

- مسکن های ضد درد موضعی از قبیل: کرم ها، پمادها و

- داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی که برای فروکش کردن درد و ورم استفاده می شوند.

4- تغییرات رفتاری:

نوع بلند کردن اجسام و یا هل دادن آنها، نوع نشستن، نوع خوابیدن، نوع ورزش، چاقی یا لاغری، حتی سیگار کشیدن هم در کاهش و افزایش دردهای ناحیه کمر تاثیرگذار است.

5- درمان جایگزین و مکمل:

مانند: تحریک الکتریکی عصب ( TENS)، طب سوزنی و طب فشاری است.

6- جراحی بسته و جراحی باز:

بسیاری از افراد دارای کمردرد مزمن، نیازی به عمل جراحی باز ندارند. اگر درمان های دیگر موفقیت آمیز نبود، این عمل انجام می گیرد. ندرتا، هنگامی که درد کمر توسط سرطان، عفونت و یا مشکلات ریشه عصب بوجود آمده باشد، عمل جراحی برای کاهش درد و جلوگیری از مشکلات بیشتر استفاده می شود.

بیماران عزیز باید توجه داشته باشند که جراحی دیسک را می توان با استفاده از بی حسی موضعی یا بیهوشی عمومی انجام داد. برای انجام این عمل معمولا بیمار به شکم خوابانده شده و برش کوچکی در پشت کمر داده می شود اما در بسیاری از موارد نیز از جراحی لیزری دیسک استفاده می‎شود که بیمار با تخلیه دیسک به وسیله لیزر از جراحی سنگین نجات پیدا می‎کند.

امروزه در بسیاری از کلینیک‎های درد به دلیل اینکه در جراحی بسته دیسک کمر نیازی به ایجاد برش و شکاف در بافت‎های بدن وجود ندارد، از این روش درمانی استقبال قابل توجهی شده است.

روش جراحي بسته مفاصل (ماكس اسپاين)- جراحی بسته دیسک

مي‌گويند 97 درصد افراد در طول زندگي حداقل يك بار كمردرد را تجربه مي‌كنند. 

اما در كنار اين آمار نبايد فراموش كنيم كه اصطلاح ديسك كمر (به درست يا غلط) و اعمال جراحي مربوط به آن يكي از كابوس‌هاي مردم در تمام دنياست! اما ظاهرا همچنان كه پيشرفت‌هاي پزشكي هر روز اميدهاي جديدي به بيماران مي‌دهند، درمان‌هاي جديد اين بيماري هم از قافله عقب نمانده‌اند. 

به‌طوري كه شايد بتوان ديگر اين مژده را به بيماران مبتلا به جلوافتادگي ديسك و بيماراني كه دچار تنگي كانال نخاع هستند داد كه روش‌هاي قديمي درمان بيمار‌ي‌ آنها حالا جاي خود را به روش‌هايي داده‌اند كه علاوه بر بهبودي تقريبا صد در صدي بيمار را هر چه زودتر به زندگي عادي بازمي‌گردانند. 

يكي از اين متدهاي جديد هم روش جراحي بسته مفاصل (ماكس اسپاين) است.


روش جراحي بسته مفاصل كه به آن آرتروسكوپي هم مي‌گوييم، اولين بار سال 1918 انجام شد به‌طوري كه يك جراح عمومي با يك لاپاراسكوپ اين عمل را انجام داد. حتي در آن موقع اين جراح توانست با اين روش از 21 پارگي ديسك، 18 تاي آن را تشخيص دهد. پس اين روش جديد نيست منتهي چون تا الان فناوري جديدي براي اين كار نداشتيم، مدت‌ها طول كشيد تا آرتروسكوپي جديد با تلويزيون در سال 1978 انجام شود. الان هم 30 سال است كه در اروپا و آمريكا اين روش را به استانداردي كه الان وجود دارد رسانده‌اند و طي 9 سال روي 800 بيمار انجام شده است.

چرا روش جراحي بسته مفاصل؟

البته زياد درست نيست كه بگوييم جراحي بسته چون در اين روش ستون فقرات 3 تا 4 سانت شكاف داده مي‌شود. ولي جالب اين است كه در اين روش از ايمپلنت بين مهره‌ها استفاده مي‌شود يعني ايمپلنت بين دو مهره قرار داده مي‌شود تا مهره‌اي كه روي مهره ‌ديگر افتاده و به ديسك فشار وارد مي‌كند، جا بيفتد و فشار روي عصب نياورد.

اگرچه اين عمل گران است، ولي به‌علت اينكه به بيومكانيك ستون فقرات آسيب نمي‌رساند و مخارج اعمال جراحي معمولي از جمله هزينه بيمارستان را ندارد، بسيار با ارزش است. 

آیا اين روش براي همه بيماراني كه احتياج به جراحي ديسك دارند، كارايي دارد؟

خير، ماكس اسپاين براي بيماراني كه مبتلا به جلو افتادگي ديسك هستند، تنگي كانال نخاع دارند، در 5 مهره پايين ستون فقرات، آرتروز كمر دارند و يا كساني كه تا 100 يا 200 متر راه مي‌روند ديگر نمي‌توانند ادامه دهند و بايد بنشينند، به كار مي‌رود.

شيوه عمل جراحي

اگر يك بيماري ساده مثل جلو افتادگي ديسك را در نظر بگيريم، روش كار از طريق اين جراحي به اين صورت است كه ايمپلنت مثل يك جك بين 2 تا مهره قرار مي‌گيرد و بين 8 تا 14 ميلي‌متر بسته به بيمار، منجر به ايجاد فاصله بين مهره‌ها مي‌شود. در اين حالت ديسك جلو افتاده سر جاي خودش برمي‌گردد.

زمان اين عمل جراحي چقدر است؟

اين عمل 20 دقيقه طول مي‌كشد و در واقع يك عمل سرپايي است. به‌طوري كه بعد از 2 هفته بيمار مي‌تواند به زندگي عادي خود برگردد. البته بايد بعد از 4 هفته ورزش‌هاي مخصوص‌اش را انجام دهد.

آیا منظور از سرپايي بودن عمل اين است كه بيهوشي كامل براي بيمار نداريم؟

نه اصلا، منظور اين است كه بيمار يك صبح تا شب در بيمارستان مي‌ماند همراه با بيهوشي كامل و بعد مرخص مي‌شود.

برتري اين تكنيك نسبت به جراحي‌هاي ديگري كه روي ستون فقرات انجام مي‌شد

تكنيك‌هاي معمول مورد استفاده در درمان بيماري‌هاي ستون فقرات روش كارشان به اين صورت است كه وارد نخاع مي‌شوند. اين كار براي بيمار 2خطر دارد؛ يكي اينكه امكان فلج شدن قسمتي از عصب پا وجود دارد و ديگر اينكه وقتي ديسك جلو افتاده را با پانچ‌هاي مختلف بر مي‌دارند، 2 تا مهره روي هم ساييده مي‌شوند. در اين حالت مفاصل كوچك به هم گير مي‌كنند.

دکتر محمد پیریایی - فوق متخصص درد

تنگی کانال نخاع

به نام يكتا خالق هستي
اين وبلاگ جهت معرفي رشته فوق تخصصي درد وروشهاي نوين درمان غير جراحي ديسك و ستون فقرات و بيماريهاي اسكلتي وعضلاني ايجاد شده است.

 

تنگی کانال نخاع

 

   

کانال نخاع فضایی است در داخل ستون فقرات که در داخل آن نخاع قرار گرفته است. این کانال از کنار هم قرار گرفتن سوراخی که در وسط مهره ها است ایجاد میشود. این کانال از داخل توسط غشاء محکمی بنام لیگامان زرد حمایت میشود.

 

 

تنگی کانال نخاع چیست؟

 تنگی کانال نخاع (spinal canal stenosis) یک وضعیت غیر طبیعی است که میتواند در هر قسمتی از کانال نخاعی اتفاق بیفتد. وقوع این حالت در قسمت کمر بیشتر از سایر قسمتهای ستون فقرات میباشد. کوچک شدن این فضا سبب فشار روی نخاع در داخل کانال شده و علائم این بیماری ایجاد میشود.

 

علت تنگ شدن کانال نخاع چیست؟

 

۱. ضخیم شدن لیگامانهای داخل کانال

۲. برجسته شدن یا بیرون زدگی دیسکها به داخل کانال

۳. ایجاد خارهای استخوانی در داخل کانال

۴. شکستگی مهره ها

۵. تغییر در مفاصل کنار مهره های (مفاصل فاست)

 

در بعضی بیماران فضای داخل کانال بصورت مادرزادی تنگ تر از حالت عادی است این افراد بیشتر از بقیه در معرض ایجاد علائم تنگی کانال میباشند.

بیمارانی که دچار لغزندگی مهره ها یا انحراف ستون فقرات هستند بیشتر از بقیه در معرض خطر ایجاد تنگی کانال هستند.

 

علائم تنگی کانال نخاع چیست؟

کمر درد

احساس گزگز - مورمور  و بی حسی در اندام تحتانی

محدودیت در مسافتی که بیمار میتواند پیاده راه برود

 

خصوصیات درد در این بیماری

درد در کمر و پا بهمراه بی حسی بتدریج و با گذشت زمان زیاد میشود.

درد کم و زیاد می شود و ممکن است بعضی روزها نباشد.

تشدید درد میتواند بصورت درد سیاتیکی با انتشار به پاها باشد.

درد در راه رفتن طولانی یا ایستادن طولانی ایجاد میشود.

با ایجاد درد بیمار حالت خم شده به جلو به خود میگیرد

درد ممکن است فقط در طول شب اتفاق بیفتد

در حالت شدید میتواند با ضعف حرکتی یا اختلال در کنترل ادرار باشد

  

تشخیص

با مراجعه بیماران به کلینیک درد و معاینه دقیق صورت میگیرد. شایعترین وسیله تایید این تشخیص انجام MRI میباشد.

 

درمان تنگی کانال نخاع

الف. درمان غیر جراحی

ارائه ورزشها و تمرینات مخصوص به بیماران

 جهت جلوگیری از پیشرفت بیماری و  درمان علائم آن

استفاده از کمربند طبی یا لوازم ارتوپدی فنی حمایت کننده

انجام فیزیوتراپی و آب درمانی

درمان دارویی با ضد دردهای ساده یا داروهای ضد التهاب

انجام تزریق اپیدورال

 

 

تزریق اپیدورال چیست و چگونه انجام میشود؟

 

تزریق استروئید به داخل فضای اپیدورال از مراحل درمانی ثابت و تایید شده در بیماران مبتلا به تنگی کانال نخاع است. این روش که قبلا توسط نیدلهای درشت و در فضای میانی ستون فقرات انجام میشد امروزه منسوخ شده و  جای خود را به تزریق ترانس فورامینال داده است. این کار توسط فوق تخصص درد و در اتاق عمل انجام میشود.

 

روش انجام تزریق ترانس فورامینال

بیمار بصورت سرپایی بستری میشود.

پس از بیحس کردن پوست در اتاق عمل وسیلهای شبیه یک سوزن نازک و بلند تحت مونیتور فلوروسکوپ به محل تنگی فرستاده میشود.

پس از اطمینان از محل تزریق داروی مورد نظر تزریق شده و تنگی برطرف میگردد.

یک ساعت پس از این کار بیمار با پای خود ترخیص میشود.

چند روز پس از این کاربیمار استراحت نسبی در منزل دارد.

 

آیا این روش عوارضی هم دارد؟ 

این کار تحت فلوروسکوپی انجام میشود. فلوروسکوپ وسیلهای است که توسط اشعه ایکس تصویر مستقیمی را از داخل بدن به ما می دهد.با این روش از عوارضی مانند تزریق داخل نخاع یا داخل عروق جلوگیری میشود.

 

استفاده از رادیوفرکونسی در بیمارانی مشکل مفصل فاست را هم دارند میتواند سبب بهبود کامل بیماران گردد.

 

ب. درمان جراحی تنگی کانال

در چه بیمارانی عمل جراحی باز باید انجام شود؟

۱. مشکل حرکتی پیشرونده

۲.اختلال در کنترل ادرار و مدفوع

۳. محدودیت شدید حرکتی در بیماران

۴. عدم پاسخ به درمانهای غیر جراحی

 

مراجعه بیماران به کلینیکهای درد میتواند با انجام درمان به موقع از پیشرفت بیماری و نیاز به انجام عمل باز جلوگیری نماید.

 

دکتر محمد پیریایی - متخصص آنستزی و  درد