پاره شدن رباط صلیبی زانو چگونه درمان می شود؟

درمان پارگی رباط صلیبی زانو
  

 

پاره شدن رباط صلیبی قدامی در زانو میتواند بدون بروز هیچ مشکلی بوده و بیمار سال ها با آن زندگی کند و حتی از وجود آن اطلاع نداشته باشد. از طرف دیگر همین آسیب میتواند موجب بروز مشکلاتی برای بیمار شود که مهمترین آنها احساس ناپایداری و لقی مفصل زانو  است. زانو ممکن است هر چند وقت یکبار پیچ خورده و متورم و دردناک شود.

وقتی پارگی رباط صلیبی علامت دار شده و به درمان طبی جواب نمیدهد برای بازسازی و درمان پارگی رباط صلیبی زانو به عمل جراحی نیاز خواهد داشت. در این وضعیت مسلما مهمترین عوارضی که در صورت عدم درمان برای بیمار خواهد ماند همین عدم پایداری و پیچ خوردن مکرر و بدنبال آن تورم و درد است. در این حال هر بار که زانو پیچ میخورد ممکن است به مینیسک آسیب برسد. همین پیچ خوردگی های مکرر میتواند موجب آسیب به غضروف مفصلی شده و در بلند مدت زمینه ساز بروز آرتروز و ساییدگی مفصلی شود.

عمل جراحی بازسازی رباط صلیبی معمولا به روش آرتروسکوپی انجام میشود و مانند هر عمل جراحی دیگری ممکن است با عوارض احتمالی همراه باشد. گرچه احتمال بروز این عوارض کم بوده و جراحی در صورتیکه به درستی انجام شود در حدود 90 درصد موارد موفقیت آمیز است ولی در صورت بروز میتواند مشکلاتی را برای بیمار ایجاد کند. مهمترین این عوارض عفونت در محل جراحی و یا لخته شدن خون در وریدهای عمقی ساق است. مسلما در صورتیکه تکنیک مناسبی در حین جراحی استفاده نشود ممکن است عوارض متعددی ایجاد شود.

همچنین محدودیت حرکتی مفصل زانو میتواند به علت مشکلات تکنیکی در حین جراحی و یا به علت عدم انجام نرمش های طبی بعد از جراحی ایجاد شود. زانو درد و پارگی رباط کشکک و باقی ماندن ناپایداری هم میتوانند از دیگر عوارض احتمالی باشند.

زمان عمل جراحی در حدود یک ساعت است. بعد از جراحی بیمار تا حدود یک هفته از یک بریس زانو استفاده میکند. پس از آن بریس را خارج کرده و با یک عصا و یا بدون عصا راه میرود. پس از آن نرمش های خاصی را برای بازپروری زانو انجام میدهد. برگشت بیمار به فعالیت های روزمره و ورزشی بتدریج است ولی میتوان گفت ایشان میتواند پس از حدودا سه ماه به فعالیت ورزشی که قبلا انجام میداده است بازگردد.




منبع: وب سایت دکتر علیرضا وریانی

 

آشنایی با رباط صلیبی زانو

رباط صلیبی زانو

رباط صلیبی قدامی زانو یکی از چهار رباط مهم برای پایداری زانو و حرکت مناسب آن است

 رباط صلیبی قدامی به شکل ذوزنقه‌ای در میان مفصل زانو انتهای استخوان ران را به استخوان درشت نی متصل می‌کند؛ این رباط از لغزیدن استخوان درشت‌نی (تیبیا) در جلوی استخوان ران جلوگیری می‌کند، و نیز پایداری چرخشی زانو را باعث می‌شود.

آسیب‌دیدگی این رباط ممکن است خفیف و در حد پارگی جزئی یا شدید و در حد پارگی کامل یا جدا شدن آن از یک سر استخوان باشد.

رباط صلیبی قدامی به شیوه‌های گوناگونی ممکن است آسیب ببیند؛ شایع ترین شیوه آسیب‌دیدگی این رباط خم شدن بیش از حد زانو به عقب و پیچیدن بیش از حد زانو، یا متمایل شدن بیش از حد زانو به یک طرف است.

پارگی این رباط اعلب به علت ضربه مستقیم به زانو در هنگامی است که پا در وضعیت پایداری قرار دارد، برای مثال هنگامی که یک بازیکن فوتبال را که محکم روی پاهایش ایستاده است، از کنار تکل می‌کنند.

پارگی این رباط در ورزش‌هایی که همراه به ضربات شدید هستند و نیز هنگامی که زانو در هنگام حرکت سریع با هنگام توقف از از یک حرکت سریع دچار تغییر وضعیت شدید می‌شود، ممکن است رخ دهد.

پارگی رباط صلیبی قدامی با علائم شنیدن صدای تق پس از ضربه، درد در بخش بیرونی و درد پشت زانو، تورم پس از چند ساعت، محدودیت حرکات زانو به علت درد و تورم و احساس ناپایداری در زانو، گیر کردن زانو یا خالی کردن زانو در هنگام انداختن وزن روی آن بروز می‌کند.

 

 

منبع: همشهری آنلاین

 

کسانی که آرتروز دارند دوچرخه سواری نکنند!

دوچرخه‌سواری از ورزش‌هایی است كه با فعالیت سوخت‌وساز هوازی ضمن تقویت عضلات شرایط تنفسی و قلبی عروقی را بهبود می‌بخشد.

محدودیت دوچرخه‌سواری جز بیماری‌های داخلی یعنی تنفسی و قلبی برای كسانی هست كه دچار آرتروز شدید مفاصل زانو هستند.
برای كودكان تقریبا هیچ محدودیتی وجود ندارد و همچنین برای زنان و مردان انجام این ورزش به یك اندازه توصیه می‌شود.

متخصصان تاکيد کردند در صورتيكه دوچرخه سواري درست انجام شود ساختار عضلاني نگهدارنده مفاصل تقويت مي شود. علاوه بر اين دوچرخه سواري توليد مايع مفصلي كه مانند روغن بين مفاصل عمل مي‌كند و از ساييدگي آنها جلوگيري مي‌كند را افزايش مي دهد.

محدوديت براي اين ورزش در مورد بیماری‌های قلبی و عروقی در شرایطی است كه نارسایی خاصی دارند این‌گونه افراد در هوای آلوده نباید دوچرخه‌سواری كنند. در بقیه موارد كه شخص مشكلی در مفاصل زانو، مچ‌پا و لگن ندارد، انجام دوچرخه‌سواری مشكلی ندارد.
اشكالاتی كه در ورزش طولانی با دوچرخه به وجود می‌آید مانند هر ورزش دیگری خستگی عضلانی و بیش از توان عضلات از آنها كار كشیدن است كه سبب گرفتگی‌های عضلانی یا به ندرت آسیب الیاف عضلانی مانند كشیدگی یا پارگی عضلات می‌شود.

نکته: دسته‌هاي دوچرخه بايد بالاتر از سطح زمين قرار گيرد تا وضعيت صحيح قرارگيري روي دوچرخه امكان پذير شود.

منبع: وب سایت دکتر علیرضا وریانی