آرتریت روماتوئید (روماتیسم مفصلی)

آرتریت روماتوئید بیماری التهابی مزمن است. به این معنی که این بیماری می تواند اندام های مختلف بدن را درگیر کند البته بیشتر با التهاب مفاصل ظاهر می شود. این بیماری طولانی مدت می تواند مفاصل، عضلات غشاهای پوشاننده، غضروف، چشم و رگ های خونی را درگیر کند. این بیماری در زنان 3 برابر شایع تر از مردان است و معمولاً بین سنین 60 و 20 سالگی رخ می دهد. حداکثر بروز آن در سنین 50-35 سالگی است.

منشا و دليل اصلي آرتريت مشخص نيست، اما عوامل ژنتيكي، استرس زياد، سيگار، الكل و شيوه زندگي افراد در بروز آن مي‌تواند موثر باشد.

علائم روماتيسم مفصلي تقريبا مشابه علائم آرتروز است. اما با مراجعه به متخصص آرتروز و بیماری های روماتیسم و انجام آزمايش خون و اشعه ايكس مي‌توان آن را تشخيص داد. اگر اين دو بيماري بموقع تشخيص داده شوند و مورد معالجه قرار بگيرند، به طور قابل توجهي مي‌توان از پيشروي آنها جلوگيري كرد. اما تا به حال درماني قطعي براي آنها كشف نشده است.

به مرور زمان، آرتريت روماتوئيد باعث تخریب و تغيير شكل مفصل مي شود و استخوان و غضروف داخل مفصل به مرور دچار خوردگي مي شوند. اين تغيير شكلها به همراه التهاب تاندون مي توانند باعث عوارض ديگري هم شوند. حالاتي شبيه در رفتگي استخوان ها، فشار بر روي اعصاب و.... البته اين به آن معنا نيست كه همه بيماران دچار چنين عوارضي مي شوند، شدت اين بيماري در بيماران مختلف متفاوت است.

آرتریت روماتوئید ممکن است تنها چند هفته یا چند ماه طول بکشد، یا برای تمام عمر با فرد مبتلا بماند.

در این بیماری بدن به اشتباه به سلول‌های خودش -  در مفاصل - حمله می‌کند، به همین دلیل به این بیماری، بیماری خود ایمنی گفته می شود.

علائم آرتریت روماتوئید ممکن است شامل درد در مچ‌ها، انگشتان، یا زانوها باشد و نیز ممکن است باعث شود بیمار بلگند.

مفاصل ممکن است سفت و متورم شوند و دانه‌های پوستی روی بدن ظاهر شود.

یک علامت شایع دیگر این بیماری تب است که به ناگهان اوج می‌گیرد ولی به سرعت فروکش می‌کند.

درمان‌های اولیه آرتریت روماتوئید در جهت کنترل درد و بهتر کار کردن مفصل است. این درمان‌ها شامل فیزیوتراپی، تمرینات ورزشی و تجویز دارو است.

منبع: متخصص درد مفاصل

دردهای ستون فقرات یکی از عوارض صافی کف پا است

 

 

 

 

درد کف پا، مشکلات زانو و دردهای ستون فقرات از عوارض جانبی صافی کف پا در افراد می‌باشند. 

صافی کف پای نوزادان که در اثر تجمع چربی در پای آن‌ها ایجاد می‌شود  والدین معمولاً در مورد صافی کف پای نوزادان خود نگران هستند 

 

در صورتیکه علت این صافی تجمع چربی در کف پای نوزاد بوده و کلیه تاندون‌ها، عضلات و استخوان‌های کف پای نوزادان با رشد آن‌ها تکمیل شده و قوس کف پای کودک شکل طبیعی خود را بدست می‌آورد

 

اما اگر پس از ۴ – ۶ سالگی این صافی کماکان در کف پای کودک مشاهده شود و کودک اظهار درد و ناراحتی در زانو و ستون فقرات خود داشته باشد، لازم است جهت بررسی‌های اولیه و درمان صافی کف پا به متخصص ارتوپدی کودکان و همچنین متخصصان ارتوز و پروتز مراجعه شود.

 

درمان صافي كف پا : بهترین شیوه برای کاهش عوارض ناشی از صافی کف پا استفاده از ارتوز مناسب یا‌‌ همان کفی‌های طبی است که به تشکیل و تکمیل قوس کف پا کمک کرده و عوارض ایجاد شده در اثر صافی کف پا را کاهش می‌دهد و در واقع کفی‌های طبی تنها عوارض ایجاد شده را کاهش می‌دهند 

 

و صافی کف پا را درمان نمی‌کنند. عارضه صافی کف پا ممکن است از کودکی با فرد همراه باشد و یا به صورت اکتسابی ایجاد شود یعنی ممکن است فرد دچار یک بیماری شده یا در اثر استرس‌های طولانی مدت که بر اثر راه رفتن‌ها و ایستاندن‌های طولانی مدت بر پا وارد می‌شود

 

 و یا بیماریهای همانند آرتریت روماتوئید که در اثر افزایش سن رخ می‌دهد بر اثر تغییرات لیگامانی یا تغییر در ساختار داخلی کف پا، قوس پا افت کرده و صافی کف پا ایجاد می‌شود.

 

بانوان در طی دوران بارداری به علت تغییرات هورمون ممکن است به صافی کف پا دچار شوندکه معمولاً زود گذر است و پس از فارغ شدن از بین می‌رود.



منبع: وبلاگ دکتر شجاعی

 

سندرم تونل کارپال یا C.T.S

تعریف سندرم تونل کارپال :

تنگی کانال عصب مچ دست را سندرم تونل کارپال یا C.T.Sمی گویند. علایم بیماری زمانی بروز می کند که کانال عصبی که در ناحیه مچ دست قرار دارد تنگ می شود و باعث ایجاد فشار بر روی عصب مدیان مچ دست می شود.

علل و عوامل :

معمولا به دلیل استفاده بیش از حد از مچ دست به ویژه در موارد کارهای ظریف و تکراری ایجاد می شود و اصولا به دنبال انجام مکرر کارهایی که با دست و مچ انجام می شود علایم بروز می کند. شیوع این بیماری در خانمهای خانه دار، بین سنین 30-40 سال، کاربران کامپیوتر، نجاران، تصویرگران، کارگران، قصابها و مکانیکهای خودرو و رانندگان ماشینهای سنگین بیشتر است ؛ این اختلال همچنین متعاقب بعضی از بیماری ها به واسطه التهاب و تورمی که ایجاد می شود، نیز مشاهده می شود از جمله این بیماری ها می توان به دیابت، کم کاری غده تیروئید، روماتیسم های مفصلی، حاملگی، نارسایی کلیه، شکستگی ها و صدمات اشاره کرد.

علائم و نشانه ها :

1-درد

در انگشت شست، نشانه و میانی است به سمت ساعد و بازو هم کشیده می شود.

شب ها افزایش می یابد

با افزایش استفاده از دست مثل زمان رانندگی یا خواندن روزنامه درد مچ دست افزایش می یابد

با تکان دادن و فشار به کف همان دست کاهش می یابد

2- بی حسی و سوزش در انگشت شست، نشانه و میانی که به سمت ساعد و بازو کشیده می شود.

 

3- احساس فشار در یک یا هر دو دست که گاهی این علایم متوجه ساعد می شود در موارد شدیدتر حتی شانه ها هم درگیر می شوند.

4- فلج انگشتان شست، اشاره، میانی و نصف انگشت چهارم در بعضی موارد

5- عدم توانایی در گرفتن اشیاء و افتادن اشیا از دست

6- تغییر شکل ناخنها و خشکی پوست دست و انگشتان

7-حساسیت به سرما

 

تشخیص :

1-گرفتن تاریخچه بیماری که کمک بسیاری به تشخیص می کند

2- انجام معاینات فیزیکی توسط پزشک

3-گرفتن نوار عصب

4- در مواردی که بیمار علایم بالینی واضح نداشته باشد از ام.آر.آی جهت تشخیص بیماری استفاده می شود.

عوارض :

خطر التهاب تاندونها در بیمارانی که با وجود گرفتاری مچ دست و بروز علایم C.S.T به همان فعالیتهای سابق ادامه می دهند، وجود دارد افزایش فشار روی کانال کارپال و نرسیدن خون به این ناحیه موجب از دست دادن تحرک مچ دست و صدمات عصبی جدی و ماندگار می شود.

درمان :

هدف از درمان برطرف کردن فشار بر روی عصب مچ دست است به این منظور اقدامات زیر از سوی کادردرمانی به شما پیشنهاد می شود :

درمان دارویی :

شامل ضد التهاب های استروئیدی مثل کورتون ها و غیراستروئیدی مثل ایبوبروفن، دیکلوفناک و پیروکسیکام می شود باید توجه باشید که :

 

 

 

در صورت استفاده از داروهای ضد التهاب استروئیدی خوراکی، معده نباید خالی باشد و در صورت تجویز پزشک باید با آنتی اسید و آب فراوان میل شود.

 

ممکن است به شما توصیه شود که یک داروی کورتونی را به درون کانال مچ دست تزریق کنید پس از تزریق باید حداقل تا 24 ساعت استراحت داشته باشید.

 

افراد بالای 65 سال بیش از 7 روز نباید از داروهای ضد التهابی غیراستروئیدی بدون تجویز پزشک استفاده کنند

 

درمان جراحی :

در صورتی که با اقدامات غیرجراحی مشکل برطرف نشود، نیاز به جراحی مطرح می شود جراحی معمولا علائم را بر طرف می کند به ویژه زمانی که عصب دچار آسیب دائمی نشده باشد در این عمل جراحی رباطی که بر روی عصب مدیان مچ دست می گذرد برش داده می شود و بدینوسیله فشار روی عصب و مچ دست برداشته می شود.

پیشگیری :

در صورتی که شما به کاری مشغول هستید که مکررا با دست انجام داده می شود اطمینان حاصل کنید که مچ شما در زمان کار در وضعیت راحتی قرار گرفته است و در طول کار، فواصل استراحت منظم داشته باشید.

 

 

منبع: وبلاگ دکتر فروغ

بیماری های روماتیسمی التهابی و غیر التهابی

 

بیماری های روماتیسمی التهابی و غیر التهابی

آرتریت روماتویید یک بیماری روماتیسمی مفصلی التهابی است ولی فیبرومیالژی یک بیماری روماتیسمی غیرمفصلی و غیر التهابی محسوب می شود. در آرتریت روماتویید، آرتریت (التهاب مفصل) می تواند در بسیاری از مفاصل ایجاد گردد درحالیکه در فیبرومیالژیا، مفصل درگیر نیست بلکه مشکلاتی در عضلات اسکلتی و فاشیای آن ایجاد می شود.

 

بیماری های روماتیسمی مانند آرتریت روماتویید و لوپوس اریتماتوی سیستمیک، بیمارهای روماتیسمی اتوایمیون هستند. در نقرس اگرچه همانند بیماری روماتیسمی اتوایمیون التهاب وجود دارد، ولی نقرس یک بیماری اتوایمیون نیست.

 

انواع بیماری های خودایمنی (اتوایمیون)

یک بیماری خودایمنی (Autoimmune disease ) ممکن است چند ارگان( منتشر یا سیستمیک) یا یک ارگان خاصی را درگیر کند. بنابراین بیماری های خودایمنی شامل دو گروه کلی هستند:

*بیماری های خودایمنی اندام خاص (Organ specific autoimmune diseases)

*بیماری های خودایمنی منتشر (Systemic autoimmune diseases)

 

بیماری های روماتیسمی خودایمنی (Autoimmune rheumatic diseases)

این بیماری ها جزیی از بیماری های خودایمنی هستند که به دو گروه قابل تقسیم می باشند:

*بیماری های روماتیسمی خودایمنی اندام خاص) مانند تیروییدیت هاشیموتو (تیروییدیت خودایمن) 

*بیماری های روماتیسمی خودایمنی منتشر مانند آرتریت روماتویید 

 

برخی از بیماری های روماتیسمی خودایمنی منتشر (سیستمیک) عبارتنداز:

*آرتریت روماتویید (Rheumatoid arthritis)

*لوپوس اریتماتوی منتشر (Systemic lupus erythematosus)

*اسکلروز منتشر (Systemic sclerosis)

*سندروم شوگرن (Sjögren’s syndrome)

*سارکوییدوز (Sarcoidosis)

*پلی میوزیت (Polymyositis)

*درماتومیوزیت (Dermatomyositis)

*موارد سندروم همپوشان (Overlap syndrome)

 

منبع: ابراهیم برزکار 

اندازه‌گیری تراکم استخوان

---

سنجش تراکم استخوان یا دانسیتومتری استخوان نام روشی است که با استفاده از آن می توان سفتی و سختی و درجه محکم بودن استخوان های بدن را تعیین کرد. 

---

  

اندازه‌گیری تراکم استخوان یکی از راه‌های سنجش سلامتی است. در سال‌های اخیر با ورود دستگاه‌های سنجش تراکم استخوان، تمایل فزاینده‌ای در میان پزشکان و در پی آن بیماران برای انجام این آزمایش و بررسی احتمال پوکی استخوان به وجود آمده است.

 

متاسفانه مثل بسیاری دیگر از روش های بررسی جدید با توجه به مدرن بودن این نوع عکسبرداری، برخی تصور می کنند معجزه می کند و تمایل زیادی برای انجام آن دارند، اما واقعیت این است که با وجود کمکی که اندازه گیری تراکم استخوان به تشخیص پوکی استخوان می کند، گاهی این آزمایش بی علت درخواست می شود و هزینه های اضافی بر جامعه تحمیل می شود.

 

تراکم استخوان چیست؟

از ابتدای تشکیل جنین به تدریج کلسیم در استخوان ها رسوب می کند و در زمان رسیدن به سن بلوغ و جوانی در بیست سالگی، استخوان ها کاملا متراکم می شوند.

 

درمان پوکی استخوان زمانی انجام می شود که آزمایش سنجش تراکم استخوان نشان دهنده پوکی استخوان باشد

 

چه زمانی تراکم استخوان را باید اندازه بگیریم؟

 

سنجش تراکم استخوان بیشتر در کسانی استفاده می شود که در معرض خطر ابتلا به استئوپروز یا پوکی استخوان هستند.

 

از آن جا که در خانم ها پس از یائسگی تراکم استخوان کم می شود و پس از شصت و پنج سالگی احتمال شکستگی به دلیل پوکی استخوان وجود دارد، در خانم های 65 سال و بالاتر بهتر است تراکم استخوان سنجش شود.

 

از موارد دیگری که این آزمایش توصیه می شود، شامل خانم هایی است که خیلی زود یائسه شده اند و کسانی که کورتون به مدت طولانی استفاده کرده اند.

 

در مواردی که استخوان ها با ضربه کوچکی شکسته شوند، مثلا وقتی با یک زمین خوردن ساده استخوان لگن می شکند، باید به پوکی استخوان شک و تراکم استخوان را اندازه گیری کرد.

 

پوکی استخوان در ابتدا هیچ علامتی ندارد، ولی می تواند موجب افزایش خطر شکستگی استخوان شود.

 

پس در موارد زیر توصیه می شود که از سنجش تراکم استخوان استفاده شود:

- بروز شکستگی استخوان بعد از یک ضربه خفیف

- ایجاد قوز در کمر به علت شکستگی های مکرر مهره

- مصرف کورتون به مدت طولانی ( مصرف این دارو موجب پوکی استخوان می شود)

- بروز یائسگی زودرس در سنین کمتر از 45 سال

- آمنوره یا قطع پریود های قاعدگی قبل از یائسگی به مدت بیش از یک سال

- وجود بیماری های همراه با پوکی استخوان مانند روماتیسم مفصلی و یا بیماری سلیاک

- سابقه وجود شکستگی لگن در خانواده مادری

- کم بودن شدید وزن به صورتی که BMI کمتر از 19 باشد.

منبع: تبیان

سندرم کانال کارپ

آیا تا به حال سندرم کانال کارپ به گوشتان خورده است؟

 

احساس می‌کنید دستتان مثل یک تکه گوشت بی‌حس شده است. تلاش می‌کنید با تکان دادن دست، خواب رفتگی آن را برطرف کنید. با مراجعه به پزشک متوجه می‌شوید بیماری‌ای تحت عنوان سندرم «کانال کارپ» است که خواب را از شما گرفته است. سندرم «کانال کارپ» در خانم‌ها پنج برابر بیشتر از آقایان است. این بیماری در اثر فشار به عصب میانی یا مدیان در کانال مچ دست به وجود می‌آید که از شایع‌ترین نمونه‌های فشار روی اعصاب محیطی بدن است. 

کانال مچ دست تنگ نمی‌شود، بلکه قطر محتویات کانال‌ افزایش یافته و کانال را برای عناصر عبوری دیگر تنگ می‌کند.  10 عنصر از کانال مچ دست عبور می‌کند، برای هر انگشت دو تاندون و یک تاندون برای شست، یک عصب میانی یا مدیان که وظیفه آن ایجاد حس به انگشتان شست، سبابه، میانی و نیز عصب‌دهی به عضلات ناحیه برجستگی کف دست است بنابراین به دنبال فشار طولانی‌مدت اختلال حسی و کم‌حسی در این ناحیه و ضعف در عضلات شست بروز پیدا می‌کند.

در کشورهای پیشرفته به علت استفاده متداول از رایانه و صفحه کلید و موس، سن بروز آن کاهش یافته و در سنین پایین‌تر دیده می‌شود که با تغییر روش زندگی در ایران هم با این روند مواجه هستیم.  در شکل کلاسیک، فرد بدون علت اولیه مثل کم‌کاری یا پرکاری تیروئید، دیابت، رماتیسم و ورم مفاصل یا سابقه شکستگی و درد مچ دست، درگیر سندرم کانال کارپ می‌شود. 

خانم‌ها مراقب باشند بیماری سندرم کانال کارپ در بین خانم‌ها،پنج برابر بیشتر از آقایان رواج دارد.

علت این مساله به درستی مشخص نیست، اما ابتلا به این بیماری در میان خانم‌های خانه‌داری که فعالیت‌های سخت و سنگین انجام می‌دهند یا افرادی که طولانی‌مدت از دست خود استفاده می‌کنند، بیشتر است. از علل دیگر پدید آمدن این مشکل می‌توان به تغییرات هورمونی در سن یائسگیو ورمی که در دوران بارداری در اندام ایجاد می‌شود، اشاره کرد. این بیماری در میان مردان در اکثر موارد با شغل آنها رابطه دارد، به طور مثال در مشاغلی مثل معدن مچ دست تحت فشار زیادی قرار می‌گیرد و باعث ایجاد بیماری می‌شود.
خواب رفتگی دست هنگام خواب به گفته این متخصص گزگز، مور مور و خواب رفتگی دست هنگام شب از علائم اصلی این بیماری است و معمولا با تکان دادن و مالیدن دست این بی‌حسی برطرف می‌شود، اما بیماری در این مرحله متوقف نمی‌شود و بیمار به مرور زمان متوجه می‌شود قدرت کنترل اجسام کوچک و سبک را ندارد.
به نوعی می‌توان گفت با پیشرفت بیماری، حس نوک انگشتان بخصوص در انگشتان سبابه و شست کاهش می‌یابد و بیمار بتدریج در برداشتن اجسامی از قبیل چوب کبریت، قاشق، نعلبکی و... مشکل پیدا می‌کند. معمولا بیماران هنگام مراجعه به متخصصین از خواب رفتگی دست هنگام نگه داشتن گوشی تلفن یا گرفتن چادر شکایت دارند.

بموقع به پزشک مراجعه کنید مراحل درمانی‌‌ که می‌توان برای فرد انجام داد، در مرحله اول پیشگیری و در مرحله دوم درمان است و رعایت موارد تغذیه‌ای و حرکتی در پیشگیری از این بیماری نیز موثر است.

کنترل مصرف نمک و تغییرات هورمونی و سبک‌کردن فعالیت‌های روزانه موجب کاهش التهاب تاندون‌ها و کاهش ورم خواهد شد.

به بیماران مبتلا به سندرم کانال کارپ توصیه می‌شود:

از انجام فعالیت‌های سنگین و بی‌وقفه با مچ دست خودداری کنند و اگر مجبور هستند این فعالیت‌ها را انجام دهند، لازم است از ابزاری برای حمایت از مچ دست استفاده کنند. علائم این بیماری مرحله به مرحله خود را نشان می‌دهد و به مراتب درمان آن هم مرحله به مرحله است.

در مراحل اولیه استفاده از مچ‌بند طبی و بی‌حرکت کردن مچ، فشار روی تاندون‌ها را کاهش می‌دهد و فضا برای عصب داخل مچ دست بازتر می‌شود. حال اگر عارضه بهبود نیابد در مرحله دوم تزریق کورتون داخل مچ دست بخصوص در افراد کم‌سن و سال توصیه می‌شود.

منبع: وبلاگ دکتر شجاعی

بورسیت (التهاب کیسه مفصل)

بورسیت (التهاب کیسه مفصل)

عارضه «بورسیت» هنگامی رخ می‌دهد که کیسه پر از مایعی در محل مفاصل بین استخوان‌ها قراردارد و «بورسا» نامیده می‌شود دچار التهاب ‌شود.

بورسا در مفصل ران در لگن نسبتا بزرگ است و می‌تواند به آسانی تحریک شود و باعث درد این مفصل شود. این درد ممکن است به صورت حاد یا مزمن احساس شود و ممکن است پس از خوابیدن یا نشستن برای مدت طولانی شدت پیدا کند.

 برخی از علل شایع بورسیت مفصل ران در لگن اینها هستند:

• فشار مکرر بر روی این ناحیه در دویدن، دوچرخه‌سواری، بالارفتن از پله یا ایستادن به مدت طولانی
• آسیب به لگن، از جمله افتادن بر روی آن، ضربه خوردن یا کبود شدن آن، یا دراز کشیدن به مدت طولانی بر روی آن.
• انحراف ستون فقرات(اسکولیوز) یا سایر بیماری‌های آن.
• کوتاه‌تر بودن یک پا از پای دیگر.
• آرتریت روماتوئید
• جراحی مفصل لگن
• خارهای استخوانی یا رسوبات کلسیم در مفصل لگن.

منبع: همشهری آنلاین

تعویض مفصل هیپ (مفصل ران)

 

تعویض مفصل ران نوعی عمل جراحی است که به تعویض مفصل لگن هم معروف است. در عمل جراحی تعویض مفصل ران پزشک جراح ارتوپد یا جراح لگن مفصل ران بیمار را که خراب شده است برداشته و به جای آن یک مفصل مصنوعی میگذارد.

        

 

مفصل ران به چه عللی خراب میشود

شایعترین علت خراب شدن مفصل ران آرتروز یا ساییدگی مفصل است. ساییدگی مفصل در همه انسان ها با شدت و ضعف متفاوت با بالارفتن سن ایجاد میشود ولی در بعضی شرایط زودتر بوجود میاید.

• سیاه شدن سر استخوان ران یا نکروز سر استخوان ران میتواند موجب ساییده شدن زود هنگام این مفصل در سنین جوانی یا میانسالی شود.

• دیسپلازی استابولوم نوعی تغییر شکل حفره استابولوم است که میتواند موجب شود فرد در سنین حدود 50-30 سالگی دچار تخریب و ساییدگی مفصل ران شود.

• در رفتگی مادرزادی مفصل ران میتواند موجب آرتروز مفصل ران شود.

• ایمپینجمنت سر استخوان ران و حفره استابولوم هم میتواند از علل آرتروز زودرس مفصل ران باشد.

• بد جوش خوردن شکستگی های استابولوم میتواند موجب تخریب و ساییدگی مفصل ران شود

ابتلا به بعضی انواع روماتیسم مانند آرتریت روماتوئید و یا اسپوندیلیت انکیلوزان میتواند موجب خراب شدن مفصل ران شود.

در حین عمل جراحی تعویض مفصل ران چگونه این مفصل برداشته میشود

مفصل ران از کنار هم قرار گرفتن دو استخوان بوجود میاید. در قسمت بالا حفره استابولوم قرار دارد که قسمتی از لگن خاصره است. این حفره بشکل تقریبی یک نیمکره است. در داخل حفره استابولوم سر استخوان ران قرار گرفته است. سر استخوان ران بالاترین قسمت استخوان ران است که به شکل گرد و کروی است. وقتی مفصل ران به علت آرتروز و یا روماتیسم خراب میشود معمولا هم قسمت کاسه ای یعنی حفره استابولوم و هم قسمت کروی یعنی سر استخوان ران خراب میشوند.

 

      

در حین عمل جراحی پزشک معالج با استفاده از رنده های مخصوصی داخل حفره استابولوم را میتراشد. با این کار غضروف های باقیمانده و استخوان های اضافه از درون حفره خارج شده و شکل آن کاملا بصورت یک نیمکره کامل در میاید. در قسمت ران هم پزشک معالج سر استخوان ران را از بدن خارج میکند. بین سر استخوان ران و تنه استخوان ران یک قسمت نازک تر به نام گردن استخوان ران وجود دارد. در حین جراحی تعویض مفصل ران، گردن استخوان ران با استفاده از اره های ارتوپدی خاصی بریده شده و سپس سر استخوان ران خارج میگردد.

در مرحله بعد پزشک جراح ارتوپد در داخل حفره تراشیده شده استابولوم یک کاسه فلزی و یا پلاستیکی قرار داده و بر روی باقیمانده گردن استخوان ران یک سر فلزی را قرار میدهد و این دو را در درون هم جای میدهد تا مانند یک مفصل حرکت کنند و به این طریق مفصل مصنوعی لگن در محل خود جای میگیرد.

تعویض مفصل ران چه کمکی به بیمار میکند

عمل جراحی تعویض مفصل ران میتواند درد مفصل ران در ناحیه لگن را از بین ببرد. عمل جراحی تعویض مفصل ران میتواند محدودیت حرکتی مفصل ران را تا حدود زیادی مرتفع کند و کوتاهی پا را بطور کامل و یا تا حدود زیادی برطرف کند. این عمل جراحی همچنین میتواند لنگش بیمار را به نحو چشمگیری بهبود بخشد.

 

 

منبع: ایران ارتوپد

 

انواع آرتریت و روماتیسم

انواع آرتریت وروماتیسم و ورزش آن‌ها

۱- استئوآرتریت یا آرتروز

این بیماری باعث ساییدگی و پارگی غضروف مفاصل می‌شود و درد مفصل ایجاد می‌کند.

برنامه مرتب ورزشی برای این افراد بسیار خوب است. با این کار عضلات اطراف مفاصل تقویت شده و از میزان وزن این افراد کم می‌شود. ولی از ورزش شدید جدا پرهیز کنید، زیرا ممکن است مفاصل را دردناک‌تر کند.

۲- آرتریت روماتوئید

• آرتریت روماتوئید یک بیماری خود ایمنی می‌باشد و بدن با بافت‌های موجود در مفاصل می‌جنگد.

• یک برنامه ورزشی شامل فعالیت و استراحت می‌باشد. هنگامی که خسته نیستید، ورزش کنید.

• حداقل یک بار در روز ورزش کنید. اگر بعد از بیدار شدن ورزش کنید، سفتی و سختی مفاصل در صبح را کم می‌کنید.

• برای این بیماران، ورزش‌های هوازی از قبیل: شناو دوچرخه سواری بسیار مفید است.

• همیشه درست بایستید و درست بنشینید.

۳- استئوپروز (پوکی استخوان)

در این بیماری پوکی استخوان، بافت استخوان تحلیل رفته است. درد استخوان و شکنندگی استخوان از علائم این بیماری می‌باشد.

برنامه مرتب ورزشی داشته باشید. ورزش کردن باعث تقویت استخوان‌ها می‌گردد.

وزنه برداری، ورزش‌های قدرتی و ورزشهای هوازی برای جلوگیری از استئوپروز مفید می‌باشند.

۴- فیبرومیالژیا (Fibromyalgia)

درد و سختی عضلات، تاندون ها و مفاصل به نام فیبرومیالژیا خوانده می‌شود.

ورزش برای شما بسیار مفید است. تناسب اندام، بهبود خواب و کاهش درد از فواید ورزش برای افراد مبتلا به فیبرومیالژیا می‌باشد.

ورزش‌های هوازی و قدرتی برای این افراد خوب است.

برنامه مرتب ورزشی داشته باشید.

همیشه طرز ایستادن و نشستن خود را درست کنید.

۵- Ankylosing spondylitis

یک نوع آرتریت نخاعی می‌باشد. بیمار، مفاصل مهره‌ها و خاصره خاجی را نمی‌تواند حرکت دهد.

ورزش برای این بیماران حیاتی می‌باشد.

کشش گردن، نخاع، شانه‌ها و ران‌ها از مهم‌ترین ورزش‌ها می‌باشد.

ورزش‌های قدرتی برای کمر و ران‌ها از ورزش‌های خوب برای درست ایستادن و نشستن می‌باشند.

شنا نیز یک ورزش عالی برای این افراد می‌باشد. اگر محدودیت حرکت در گردن دارید، از ماسک مخصوص تنفس در زیر آب استفاده کنید.

از حرکات ورزشی تند و سریع اجتناب کنید.

۶- لوپوس

لوپوس نیز یک بیماری خود ایمنی می‌باشد. در این بیماری سیستم ایمنی بدن خوب کار نمی‌کند. این بیماری بر پوست، مفاصل، کلیه‌ها و دیگر اعضای بدن اثر می‌گذارد.

• بهترین زمان برای ورزش کردن، وقتی است که خسته نیستید.

• ورزش این افراد شامل نوع متعادل: کشش، قدرتی و هوازی می‌باشد.

• پیاده روی شنا و دوچرخه سواری برای این بیماران خوب است.

• قبل از رفتن به تختخواب، ورزش‌های کششی را انجام دهید.

• از ورزش‌های با شدت زیاد جدا خودداری کنید.

• ورزش در بیماران آرتریتی که مفاصل را جراحی می‌کنند.

• ورزش را ادامه دهید تا عضلاتی که مفاصل را حفاظت می‌کنند، تقویت شوند.

• 
  اسکی و دوچرخه سواری انجام ندهید، زیرا ممکن است مفاصل جدید تحت کشش زیاد قرار گیرند.

• چند حرکت را با هم انجام ندهید.

• ورزش‌های شدید و قدرتی را انجام ندهید.

• بهترین ورزش‌ها بعد از جراحی مفصل، پیاده روی و شنا می‌باشند. بهتر است، از زیاده‌روی در این ورزش‌ها نیز جدا خودداری کنید، زیرا امکان دارد فشار زیادی را به مفاصل ترمیم شده، وارد کنند.

• اگر جراحی زانو یا ران انجام داده‌اید، از دویدن خودداری کنید.

• اگر مفصل ران را جراحی کردید، بیش از حد خم و راست نشوید. نباید ورزش‌هایی را انجام دهید که زانو بالاتر از ران قرار گیرد و پاهای خود را ضربدری نکنید.

• اگر شما خواهان اندامی متناسب هستید، می‌توانید به کلاس ورزشی بروید و از وسایل ورزشی استفاده کنید، مانند: تردمیل و دوچرخه ثابت.

نکات ضروری هنگام ورزش کردن

• هنگامی ورزش کنید که درد و سفتی مفاصل را نداشته باشید و خسته نباشید.

• لباس راحت و گشاد و کفش راحت بپوشید.

• یک دوش آب گرم قبل از ورزش باعث تمدد اعصاب می‌شود.

• هیچ گاه مفاصل را بیش از حد خسته نکنید.

• ورزشی که موجب درد شدید می‌شود را فوراً قطع کنید.

• اگر شما ۲ ساعت بعد از ورزش احساس درد دارید، دفعه بعد آن ورزش را کمتر انجام دهید.

• زمانی که مفصل گرم و ملتهب است، ورزش نکنید.

• بهتر است ورزش‌های خوابیده را بر روی زمین انجام دهید.

• ورزش را برای خود یک عادت مانند غذا خوردن و خوابیدن قرار دهید.

منبع: وب سایت دکترمسعود عمادی

بایدها و نبایدها برای درد مفاصل

بایدها و نبایدها برای درد مفاصل

درد ناشي از التهاب مفصل (آرتريت) و همچنين تلاش براي انتخاب يك مسكن مؤثر مي تواند شما را دلسرد كند. براي يافتن پاسخ رايج ترين پرسش هايي كه در اين زمينه مطرح مي شوند، شما را به خواندن اين مقاله دعوت مي كنيم:

آيا فعاليت بدني، درد حاصل از التهاب مفصلي را بدتر مي كند؟

اگر هم اكنون دچار التهاب مفاصل هستيد، اين درد با انجام فعاليت هايي كه باري را بر مفاصل شما تحميل مي كند يا به انجام حركات مداوم نياز دارد، بدتر خواهد شد. اما اگر آسيب مفصلي شما ملايم بوده و بيشتر علائم شما مربوط به تاندون ها(رباط ها)، زرد پي ها و عضلات اطراف مفصل هستند و نه خود مفاصل، يك برنامه ورزشي ملايم، مي تواند درد شما را تسكين ببخشد. تمرين هاي كششي و تقويت كننده عضلات را حتما در برنامه ورزشي خود قرار دهيد.

با پزشك خود براي تعيين راه حل و برنامه ورزشي مناسب براي وضعيت خاص خودتان، مشورت كنيد. التهاب مفصل از فردي به فرد ديگر متغير است. از پزشك تان بخواهيد كه نوع التهاب مفصلي شما و شدت آن را با دقت تعيين كند. از اين اطلاعات براي تصميم گيري درباره بهترين سرگرمي ها و فعاليت ها استفاده كنيد.

از چه نوع فعاليت هايي عموما بايد پرهيز كرد و چه نوع فعاليت هايي براي اكثر افراد مبتلا به درد التهاب مفصلي مناسب هستند؟

فعاليت هايي كه فشار ناگهاني را بر مفاصل تحميل مي كنند، از قبيل بالا و پايين پريدن، و تنيس بازي كردن، علائم التهاب مفصلي را بدتر نموده و افزايش التهاب و تورم را سبب مي شوند. فعاليت هايي كه به نظر مفيد مي رسند، شامل ورزش هايي هستند كه عضلات شما را تقويت نموده، از مفاصل تان حفاظت كرده و استرس و آسيب وارده به مفاصل را به حداقل مي رسانند؛ براي مثال، تقويت عضلات جلو و پشت ران به حفاظت از مفاصل زانو و مفصل لگن كمك مي كند.

پزشك شما ممكن است بتواند به شما ورزش هايي را ياد بدهد كه باعث تقويت عضلات تان شوند، بي آنكه به مفاصل تان صدمه بزنند.

هر آنچه را مي توانيد انجام دهيد تا فعاليت فيزيكي خود را حفظ كنيد و در عين حال مواظب مفصل هايتان نيز باشيد. اگر مفاصل شما دردناك تر و آسيب ديده تر از آن هستند كه بتوانيد فعاليتي مثل قدم زدن را انجام دهيد، شنا يا ساير ورزش هاي آبي مي توانند انتخاب بهتري براي فعال نگه داشتن و روي فرم نگه داشتن شما به حساب آيند.

چگونه مي توانيد خشكي و درد حاصل از نشستن طولاني مدت را كاهش دهيد؟

بسياري از افراد مبتلا به التهاب مفاصل، پس از نشستن يا استراحت كردن دچار خشكي مفاصل مي شوند، به ويژه اگر قبل از نشستن يا خوابيدن، از مفاصل شان كار زيادي كشيده باشند.

بيشتر مبتلايان به روماتيسم مفصلي پس از بيدار شدن از خواب، مثلا صبح ها، دچار خشكي مفصل مي شوند. اين ها علائم شايع التهاب مفصلي هستند. حركت مي تواند برخي از علائم را كاهش دهد.

اگر ناچار هستيد براي مدت طولاني بنشينيد، وضعيت نشستن خود را براي پيشگيري از خشكي مفاصل يا كاهش آن، تنظيم كنيد.

براي مثال، سرتان را به جهات مختلف بچرخانيد، وضعيت بازوهايتان را تغيير دهيد و ساق پاهايتان را خم كنيد و بكشيد. اين حركات ملايم از خشكي بيش از حد جلوگيري مي كنند.

بسياري از اوقات، پس از كار سخت و فشار بر مفاصل، اين خشكي تا چند روز باقي مي ماند.

در چه صورتي، پس از بروز درد التهاب مفصلي، بايد به پزشك مراجعه كرد؟

در صورت بروز درد در منطقه اي جديد يا باقي ماندن علائم براي بيش از چند روز، به پزشك مراجعه كنيد.

در صورتي كه در همان ابتداي بروز علائم به آن ها توجه شود، درمان مؤثرتر خواهد بود. اگر مي دانيد كه علائم شما در نتيجه فشار بر مفاصل ايجاد شده اند و پس از چند روز از بين مي روند، نيازي به مراجعه به پزشك نخواهيد داشت.

منبع: وب سایت دکتر فرخانی

راهکارهایی برای تسکین آرتریت و آرتروز

داروهای ضد التهاب آرامش مؤثری را با خود به همراه دارند اما بعضی اقدامات و به کار گیری برخی ترفندها نیز می‌توانند به تسکین یافتن دردهای رماتیسمی تان کمک کنند.

ساییدگی غضروفی و التهاب مفاصل، عوامل ایجاد خشکی و درد مفاصل هستند.

آرتروز و آرتریت، از جمله رماتیسم های بسیار شایع محسوب می‌شوند.

داروهای ضد التهاب آرامش مؤثری را با خود به همراه دارند اما بعضی اقدامات و به کارگیری برخی ترفندها نیز می‌توانند به تسکین یافتن دردهای رماتیسمی تان کمک کنند.
این اقدامات که عوارض جانبی هم ندارند را امتحان کنید.

گرما و سرما برای تسکین رماتیسم

گرم کردن مفاصلی که درد می‌کنند، می‌تواند درد را کاهش دهد. یک حمام گرم نیز می‌تواند منبع آرامش باشد.
و این در حالی است که سرما، نیز در مواد التهاب مفاصل مؤثر است.
برای کم شدن دردهای رماتیسمی تغذیه تان را پر کنید از امگا 3، امگا 3 خاصیت ضد التهابی دارد، همین ویژگی باعث می‌شود که بتواند در کاهش درد مؤثر باشد.
به این منظور می‌توانید از مکمل های غذایی کمک بگیرید، در غیر این صورت خوراکی هایی را که حاوی امگا 3 هستند، بیشتر بخورید، مثلاً: ماهی سه بار در هفته، روغن کلزا، دانۀ کتان و میوه های روغنی مانند گردو.

تغذیه ای سرشار از ویتامین C برای تسکین آرتریت و آرتروز

ویتامین C آنتی اکسیدانی است که به محافظت از سلول ها از جمله سلول های مفصلی کمک می‌کند.
حواستان باشد که به میزان کافی از این ویتامین در منوی روزانه تان وجود داشته باشد، به طور منظم از خوراکی هایی مانند، کیوی، پرتقال و دیگر مرکبات بهره ببرید، البته باید میزان قابل توجهی از سبزیجات سرشار از ویتامین C مانند فلفل، بروکلی، سیب زمینی و ... را در تغذیه تان بگنجانید.

برای تسکین آرتریت و آرتروز، مراقب وزن تان باشید

اضافه وزن باعث ایجاد و شدت گرفتن آرتروز می‌شود، خصوصاً در نواحی زانوها و ران ها، زیرا این مناطق مجبور به تحمل فشار بیشتری هستند.
بنابراین اگر وزن تان مناسب است، مراقب باشید که بیشتر نشود و اگر اضافه وزن دارید، در جهت کاهش این اضافه وزن تلاش کنید.

کفش های مناسبی انتخاب کنید

کف نرم کفش ها، می‌توانند از شدت ضربه ها بکاهند و از مفاصل مراقبت کنند، پاشنه های تخت و مدل های پوشاننده، به همان میزان که از پاها محافظت می‌کنند از زانوها هم محافظت خواهند کرد.

آرتروز، آرتریت: تا جایی  که می‌توانید تحرک داشته باشید

آنچه که در پایان باید خاطر نشان کرد و مورد توجه بسیار زیادی قرار گیرد، این است که تا جایی که می‌توانید تحرک داشته باشید، یعنی در اوقاتی غیر از زمان هایی که دچار بحران های رماتیسمی می‌شوید، تکانی به خودتان بدهید.
هر چه کمتر تحرک داشته باشید، کمتر می‌توانید تحرک داشته باشید! باید یک جابه‌جایی و تحرک مناسب برای خود در نظر بگیرید.
به این منظور باید، بنابر توانایی تان و البته به طور بسیار منظم، فعالیت جسمی داشته باشید و ورزش کنید.
پیاده روی،ایروبیک، یوگا و... تمام شان ورزش هایی هستند که به واسطۀ آنها می‌توانید ساختمان عضلانی بدن و مفاصل تان را حفظ کنید.
شنا هم در موارد آرتروز، ورزش ایده آلی است، آب به حفظ و تقویت مفاصل تان کمک می‌کند.



منبع: بیتوته

دلیل اصلی رماتیسم مفصلی چیست؟

دلیل اصلی رماتیسم مفصلی چه چیزی است؟

بیماری روماتیسم مفصلی جزو دسته ای از بیماری های انسان است که به آنها بیماری های خود ایمنی یا اتو ایمیون Autoimmune disease میگویند

در اینجا می توان گفت که علت اصلی این بیماری موضوع ژنتیکی است.

در حقیقت در زمینه ژنتیکی سیستم ایمنی بدن نسبت به محرک های خاصی که از محیط می گیرد پاسخ نامناسب می دهد.

سیستم ایمنی به طور خودکار علیه عوامل خارجی واکنش نشان می دهد و میکروب، ویروس و نظیر این عوامل خارجی را از بدن دفع می کند، در مورد بیماران رماتیسمی سیستم بدنی آنها دچار نقصی می شود که نمی تواند عوامل خارجی را به خوبی تشخیص دهد. بنابراین وقتی عوامل خارجی مثل ویروس و میکروب حتی استرس یا هر عامل دیگری وارد بدن فرد می شوند، سیستم ایمنی به طور طبیعی می خواهد به چنین عواملی واکنش نشان دهد اما به طور همزمان به یک سری عوامل خودی که به طور مشخص در بیماری رماتیسم مفصلی مزمن بافت های مفاصل هستند برخورد می کند و برای آنها ایجاد مشکل می کند.

بدن انسان سیستم دفاعی خاصی دارد که با استفاده از آن در برابر تهاجم میکروب ها از خود دفاع میکند. یکی از روش های سیستم دفاعی بدن، تولید مواد خاصی به نام آنتی بادی Antibody یا پادتن است. این مواد که از جنس پروتئین هستند به میکروب ها میچسبند و موجب تخریب آنها میشوند.

گاهی اوقات سیستم دفاعی بدن به دلایلی که هنوز بر ما ناشناخته است بعضی از سلول های بدن خود انسان را غریبه و مهاجم تشخیص داده و بر علیه آنها آنتی بادی یا پادتن تولید میکند. این آنتی بادی ها به سلول ها حمله کرده و موجب آسیب آنها میشوند. مکانیسم ذکر شده علت اصلی بروز بیماری های خود ایمنی است.

در روماتیسم مفصلی هم سیستم ایمنی به سلول های بدن بخصوص سلول های سینوویوم Synovium cells بعضی از مفاصل حمله کرده و موجب تغییراتی در آنها میشوند. سینوویوم لایه ای از سلول ها است که سطح درونی کپسول مفصلی را فرش میکنند و موجب ترشح مایع مفصلی ( مایع سینوویوم) میشوند. تاثیر آنتی بادی ها بر سلول های سینوویوم موجب میشود سلول های این لایه افزایش پیدا کرده و در نتیجه لایه سینوویال ضخیم، متورم و همچنین ملتهب شود.

عروق خونی لایه سینوویال افزایش پیدا کرده، همراه با التهاب لایه سینوویال، ترشح مایع مفصلی هم بیشتر شده و مفصل متورم میشود. بدنبال این تغییرات سلول های سینوویال موادی بنام سیتوکین Cytokin ترشح میکنند که موجب بروز التهاب در مفصل شده و همچنین روی سلول های مفصل اثرات تخریبی دارد.
بدنبال تورم مفصل، لیگامان ها و تاندون های اطراف آن تحت کشش قرار میگیرند. این کشش در کپسول مفصلی و تاندون و لیگامان های اطراف مفصل بتدریج آنها را شل و ضعیف کرده و ضعف این ساختمان ها موجب ناپایداری مفصل و در نهایت نیمه دررفتگی و تغییر شکل مفصل میشود.

بتدریج و با گذشت زمان بافت سینوویال رشد کرده بر روی غضروف رفته و موجب خوردگی آن میشود.

بعد از مدتی استخوان اطراف مفصل هم دچار پوکی و خوردگی شده و در آن کیست هایی بوجود میاید. این تغییرات استخوانی تغییر شکل مفصل را تشدید میکنند.

منبع: وبلاگ دکتر شجاعی

رژیم درمانی و بیماری آرتریت رومائید

رژیم درمانی و بیماری آرتریت رومائید

آرتریت روماتوئید یک بیماری سیستمیک و مزمن است که معمولا در سنین میانسالی رخ می دهد. شیوع این بیماری در زنان بیشتر از مردان دیده می شود.(نسبت زن به مرد حدود 3 به 1 است).این بیماری مزمن التهابی که بیشتر مفاصل را درگیر می کند و باعث تخریب غضروف و ضایعات استخوانی می شود.

نشانه ها شامل:

سفتی صبحگاهی مفاصل، تورم و درد مفصلی، خستگی و بی حالی

رژیم درمانی در بیماری آرتریت روماتوئید

• مواد ضد التهاب مانند روغن ماهی(omega3) یا استفاده از ماهی های چرب میتواند در کاهش التهاب نقش موثری داشته باشد.مواد غذایی که از روغن حیوانی تشکیل شده باشد میزان التهاب ها را بیشتر می کند.خیلی از تحقیقات نشان داده رژیم هایی که بر پایه رژیم گیاه خواری است در روند بهبود این بیماری نقش موثری داشته است.omega3 در دانه کتان، روغن کانولا نیز دیده شده اما به وفور در ماهیهایی مانند سالمون، ماهی تن، ماهی ساردین وجود دارد. مقدار مورد نیاز در بیماران آرتریت روماتوئید 3-4 گرم omega3 است.

• روغن رژیم غذایی باید از دانها(آجیل)،روغن مایع گیاهی تامین شود. زرده تخم مرغ از رژیم غذایی حذف نمی شود ولی باید لبنیات کم چرب استفاده شود.

• گوشت قرمز نباید بیشتر از 2 بار در هفته استفاده شود.بیشتر از پروتئین های گیاهی و ماهی استفاده شود. به دلیل دفع پروتئین در این افراد نیاز به مواد پروتئینی بیشتر می شود.

• مواد غذایی با میزان آنتی اکسدان بالا (ویتامین های E ،C ،سلنیوم) می تواند مفید باشد. دفع ویتامین در این افراد بالا است و کمبود ویتامین هایی نظیر C ،D ،B6، E،B12 ،اسید فولیک و املاح سلنیوم ،روی،منیزیم و کلسیم در این افراد دیده شده است.درنتیجه باید به رژیم غذایی بیشتر توجه داشت که کمبود این موارد جبران شود.

• داروهای گیاهی مانند زنجفیل،زردچوبه،آلوورا ،دانه کتان،چای سبز،زعفران،گزنه،کرفس می تواند در کاهش التهاب ها کمک کند.

• رژیم مدیترانه ای می تواند به این بیماران کمک کند . این رژیم بیشتر از مواد گیاهی( میوها، سبزیجات، حبوبات)،ماهی،و روغن زیتون تشکیل شده است.

• رژیم دیگری که در بیماران آرتریت روماتوئید پیشنهاد شده رژیم فاقد گلوتن است . گفته شده این رژیم در این افراد باعث  جلوگیری از بیماری قلبی در این افراد می شود.

• ورزش مرتب در بیماری آرتریت روماتوئید توصیه شده است.(ورزش یوگا،و ورزش در جهت قوی کردن عضلات)و همچنین کاهش وزن در صورت اضافه وزن به این افراد توصیه میشود.

• متوترکسات داروئی است که در این بیماری تجویز می شود که این دارو موجب تداخل با اسید فولیک شده بنابراین مکمل اسید فولیک تجویز می شود.

منبع: مرکز رژیم درمانی

بیشتر چه کسانی در معرض مبتلا به آرتریت رومائید هستند؟

بیشتر چه کسانی در معرض مبتلا به آرتریت رومائید هستند؟

بيماري آرتريت روماتوئيد يک بيماري روماتيسمي مزمن نسبتا شايع است. شيوع اين بيماري در جوامع مختلف متفاوت و از ۵/۰ تا ۲ درصد متغير بوده که در ايران شيوع آن حدود يک درصد کل جمعيت است.

در اين بيماري بافت پوشاننده مفصل دچار التهاب شده که منجر به خشکي، تورم، درد و محدوديت در حرکت مفصل مبتلا مي شود. در اغلب موارد و درصورت درمان نشدن، اين التهاب ممکن است باعث تخريب بافت هاي مفصلي شده و منجر به ناتواني بيمار شود.

ابتلاي زنان ۲ تا ۳ برابر بيشتر از مردان است ولي با بالا رفتن سن، تفاوت ابتلاي زنان و مردان کم مي شود و اين بيماري ممکن است نوجوانان و جوانان را نيز مبتلا کند اما بيشترين سن ابتلا در بالغان بين ۳۵ تا ۵۵ سالگي است.

تاکنون علت قطعي به عنوان عامل شروع بيماري مشخص نشده است و در مجموع بررسي هاي صورت گرفته، مشخص شده به دلايل نامعلومي (باکتري، ويروس و...) سيستم ايمني بدن دچار اختلال شده و اين سيستم که نقش محافظت از بدن را عليه عوامل بيگانه دارد، عليه بافت هاي خودي به خصوص بافت پوشاننده مفصل عمل کرده و ايجاد آسيب مي کند.

براساس تحقيقات انجام شده، عوامل زمينه ساز متعددي از جمله علل ژنتيک و محيط هم در ايجاد بيماري موثر هستند.

منبع: تبیان اردبیل

لیگامان ها یا رباط ها

رباط یا لیگامان

رباط ها (لیگامانها) نوارهای محکمی هستند که استخوانی را به استخوان دیگر متصل می کنند. مهمترین وظیفه رباطها، محدود کردن حرکات مفاصل و ایجاد ثبات در آنها است. لیگامانها نقش مهمی در جلوگیری از دررفتگی مفاصل برعهده دارند. لیگامان هایی که درارتباط نزدیک با مفصل قرار می گیرند معمولا جزیی از کپسول مفصلی (کپسول مفصلی لیفی) هستند. 

بنابراین این گروه از لیگامانها که به عنوان لیگامانهای داخلی (لیگامانهای کپسولی) شناخته می شوند، باعث تقویت کپسول مفصلی می گردند. لیگامانهایی که از مفصل مجزا یا دور هستند و ساختمان جدایی را ایجاد می کنند تحت عنوان لیگامانهای فرعی خوانده می شوند که وظیفه آنها ایجاد پایداری و ثبات در مفصل است.

 

به طور کلی رباط های مفاصل سینوپال را می‎توان به گروه های زیر تقسیم کرد:

*رباطهای کپسولی که به کپسول مفصلی چسبیده اند و بخشی از کپسول مفصلی محسوب می شوند.

*رباطهای خارج کپسولی که در خارج کپسول مفصلی قرار دارند که ممکن است به مفصل نزدیک یا از مفصل دور باشند.

*رباطهای داخل کپسولی که در داخل کپسول مفصلی واقع شده اند.

مثال هایی از لیگامان های کپسولی

*لیگامان گلنوهومرال

*لیگامان آکرومیوکلاویکولار (رباط اخرمی-ترقوه ای)

*بخش عمقی لیگامان طرفی داخلی (MCL)

مثال هایی از لیگامان های خارج کپسولی

*لیگامان طرفی خارجی یا LCL

*لیگامان کوراکوکلاویکولار (رباط غرابی-ترقوه ای)

*لیگامان کوستوکلاویکولار (رباط دنده ای-ترقوه ای)

مثال هایی از لیگامان های داخل کپسولی

*لیگامان متقاطع جلویی یا رباط صلیبی قدامی (ACL)

*لیگامان متقاطع پشتی یا رباط صلیبی خلفی (PCL)

منبع: فیزیوتراپیست برزکار

آیا انگشتانتان بی حس می‌شود؟

 

بی حسی انگشتان قابل درمان است:

در مورد تاثیر حرکت در آب در بهبود وضعیت مفاصل، باید گفت: بی حسی انگشتان تا زمانی که به مراحل پیشرفته نرسیده با مراجعه به پزشک و انجام یکسری حرکات ورزشی قابل درمان است.

بی‌حسی انگشتان دست که همراه با خواب رفتن و درد مچ دست است در موارد پیشرفته نیازمند عمل جراحی است.

بی‌حسی انگشتان دست به ویژه در انگشتان شست، سبابه و انگشت وسط در زنان بیشتر مشاهده می‌شود که باید در همان مراحل اولیه نسبت به درمان آن اقدام کرد.

 

علایم:

- ضعف یا بی‌حسی در یک یا هر دو دست

- سوزش و خواب رفتن انگشتان یک یا هر دو دست

- درد شدید به ویژه در ناحیه مچ دست

- پخش شدن درد تا ناحیه آرنج

- اختلال در حرکت انگشتان

- کاهش قدرت حمل وسایل و اشیا مانند کیف دستی و در موارد شدید

- تحلیل رفتن و ضعف در بافت ماهیچه‌ای اطراف شست بروز می‌کند.

با اشاره بر تاثیر حرکت در آب در بهبود وضعیت مفاصل،باید یادآوری کرد که: با توجه به اینکه هر نوع حرکتی که در آب انجام شود، باعث بهتر شدن وضعیت مفاصل می‌شود، حرکت و باز و بسته کردن مچ دست در آب به نحو موثری در درمان عارضه بی‌حسی انگشتان مفید است.

 

منبع: میهن کمپ

 

خواب رفتگی مداوم دست و پا را جدی بگیرید

 

چرا باید خواب رفتن مداوم دست و پا را جدی بگیریم؟

وقتی اعصاب حسی در کار خود دچار مشکل می شوند دست و پا خواب می رود، گفت: خواب رفتن و گزگز دست و پا می تواند نشانه بعضی از بیماری های اعصاب محیطی و ایجاد آسیب در اعصاب مختلف بدن باشد.

بیماری های ارثی اعصاب محیطی باعث خواب رفتگی دست و پا نمی شود؛ بلکه بیماری اکتسابی است که آن را به وجود می آورد.

مهم ترین و شایع ترین بیماری مربوط به عصب محیطی در جهان، دیابت است که در تغذیه اعصاب اختلال ایجاد می کند و از آنجا که هر چه طول اعصاب بیشتر باشد تغذیه آن ها بیشتر با مشکل مواجه می شود. اعصاب پاها آسیب پذیرترند و خواب رفتن پا در آن بیشتر مشاهده می شود.
علاوه بر خواب رفتن دست و پا، در بیماران دیابتی، انواع اختلالات حسی از جمله کرختی، بی حسی، سوزن سوزن شدن، گزگز و درد مچ دست و پا نیز مشاهده می شود.
بیماری «گیلن باره» نیز با علائم خواب رفتن دست و پا، کرختی و بی حسی آغاز می شود که ممکن است این علائم با معاینه پزشک در بیمار تشخیص داده نشود؛ اما در هر صورت خود بیمار از حالت های اختلال حسی در اندام های خود آگاه است.
مقداری از کرختی ها همیشه منشا درگیری عصب محیطی ندارد،بیماری های عصب مرکزی نخاع هم می توانند کرختی و بیماری ایجاد کنند. مثلا بیماری ام اس نیز همین علائم را دارد؛ اما الگوی نحوه توزیع منطقه حسی در بیماران مبتلا به ام اس از بیماران مبتلا به اختلالات اعصاب حرکتی متفاوت است.
سکته های مغزی نیز به علت ایجاد اختلال در اعصاب، بی حسی ایجاد کرده و بر اثر آن دست و پا خواب می رود.
مسمومیت های دارویی نیز ممکن است باعث مسمومیت اعصاب محیطی شود که از میان این داروها، داروهای شیمی درمانی که به اعصاب سلول های محیطی بیماران سرطانی آسیب می زنند، شایع تر است. مسمومیت بر اثر فلزات سنگین مثل جیوه، سرب، تالیوم، آرسینک بر اثر خوردن یا تنفس آنها نیز باعث خواب رفتن دست و پا می شود؛ وقتی که دماسنج یا لامپ کم مصرف در فضای بسته شکسته شود بر اثر تصعید جیوه فرد دچار مسمومیت می شود.
اگرچه گروه ویتامین های B بی ضرر هستند اما استفاده بیش از اندازه ویتامین B۶ می تواند مسمومیت ایجاد کند که این مسمومیت خود را به صورت بی حسی دست و پا نشان می دهد.
فشار خون ارتباط مستقیمی با بیماری های اعصاب محیطی ندارد و به دلیل اینکه اعصاب محیطی در تنظیم فشار خون و عروق محیطی نقش دارد، ابتلا به بعضی از بیماری های اعصاب محیطی در تنظیم فشار خون مشکل ایجاد کرده و خود را به صورت افت فشار خون نشان می دهد.

سندرم تونل مچ دست یکی از دلایل خواب رفتن دست

بیماری سندرم تونل مچ دست نیز با خواب رفتن دست ها خود را نشان می دهد، به گونه ای که ممکن است فرد، شب ها به دفعات با حالت خواب رفتگی دست از خواب بیدار شود. این بیماری زمانی به وجود می آید که عصبی که از مچ دستان وارد پنجه و نوک انگشتان می شود بر اثر کار زیاد یا عوامل دیگر نظیر کم کاری تیروئید، حاملگی و دیابت انتشار پیدا می کند و آن منطقه بدون اینکه بیمار فعالیت خاصی داشته باشد با یک مختصر فعالیت به خواب می رود.

سرانجام با تشخیص بیماری فرد می توان به خواب رفتن مکرر دست و پاها را درمان کرد.

منبع: سلامت

 

علل بی حسی دست و پا

 

 

علت خواب رفتگي دست و پا

بیشتر موارد حس سوزش و سوزن سوزن شدن در هنگامی که اندام ها بی حس شده است، علامتی بی خطر است و نشان دهنده این حالت است که عصبی در این ناحیه تحت فشار است ودر صورت تغییر وضعیت طی چند دقیقه عصب به حالت طبیعی برمی گردد.

از دیگر دلایل بی حسی اندام ها افزایش تهویه تنفسی است که در شرایط اضطراب آور ایجاد شده ولی در مواردی که بی حسی و گزگز دست و پا ناگهانی و غیر قابل توجیه روی می دهد ممکن است، علامتی از یک بیماری جدی باشد که می بایست تحت بررسی های دقیق قرار گیرد.

علل جدی بی حسی

- نقص جریان خون

- روماتیسم مفصلی

- اسکلروز مولتیپل

- دیابت و سندرم تونل کارپ (فشرده شدن اعصاب در مچ دست که موجب بی حسی درانگشتان و دست می شود)

بی حسی می تواند یافته ای هشدار دهنده باشد از یک سکته مغزی قریب الوقوع یا حملات گذرای ایسکمیک که یک سکته مغزی کوچک است و به طور گذرا و موقتی علایمی نظیر فلج و تاری دید را ایجاد می کند. این حملات گذرا بدون درمان مناسب به سکته کامل منجر شده وممکن است عوارض جسمی و ذهنی دائمی ایجاد می کند .


تسکین علائم:

- آنچه مهم است این است که علایم را کم اهمیت در نظر نگیریم حتی اگر برای چند ثانیه طول بکشد .

- در صورت ایجاد بی حسی به طور ناگهانی و یا ضعف در هر نقطه از بدن بدون وجود توضیح قانع کننده در اسرع وقت باید به اورژانس مراجعه کرد .

- ورزش مرتب نظیر راه رفتن و دویدن و شنا کردن جریان خون را افزایش می دهد و به کاهش وقوع بی حسی در وضعیت های بدنی مختلف کمک می کند و انتخاب نوع ورزش نیز مهم است مثلا ورزش هایی مثل دوچرخه سواری باعث بیحسی اندام ها شده و وضعیت را تشدید می کند.
- مصرف دخانیات باعث اختلال جریان خون می گردد و احتمال بروز بی حسی را افزایش می دهد.

- اگر بیشتر در ناحیه باسن دچار بیحسی می شوید احتمال دارد مربوط به کیف جیبی و یا محتویات جیب عقب شما باشد و ایجاد مشکل می نماید وباعث ایجاد فشار برروی عصب سیاتیک که از میان عضلات باسن می گذرد، می نماید.

اگر برای مدت طولانی کارهای تکراری انجام می دهید مثل ماشین نویسی و خیاطی و ... ممکن است به سندرم تونل کارپ دچار شوید .لذا اگر هر 30 تا 60 دقیقه یکبار به خود استراحت دهید ودر این بین چرخش های ملایمی به مچ دست دهید می توانید از ایجاد این مشکل جلوگیری نمایید.

 

منبع: پارسی طب

 

روماتیسم مفصلی

روماتیسم مفصلی سبب درگیری مفاصل می شود و سبب بروز سفتی و درد و تورم مفاصل می شود. اگر یک زانو یا دست مبتلا به این بیماری شود سایر مفاصل نیز درگیر خواهند شد.

این بیماری معمولاً بیش از یک مفصل را درگیر کرده و هر مفصلی را دچار می کند. معمولاً احساس خستگی و گاهی اوقات تب ایجاد می شود. بعضی بیماران فقط برای چند ماه یا یک سال یا نهایتاً دو سال مبتلا به این بیماری بوده و بعد از طی این دوره بدون ایجاد هیچگونه ضایعه ای، بیماری رفع می شود. بعضی نیز گاهگاهی دچار علائم بوده و گاهی بهبود می یابند. دربعضی بیماران نیز ممکن است بیماری بسیار شدید بوده و برای سالها یا تمام عمر باقی بماند. این فرم بیماری منجر به بروز صدمات شدید به مفاصل می شود.

هر فردی می تواند به این بیماری مبتلاشود، اما این بیماری معمولاً در میانسالی شروع شده و در سنین پیری شایعتر است. اما کودکان و جوانان نیز ممکن است به آن مبتلا شوند.

علل اصلی بروز آرتریت رومائید

علل اصلی بروز این بیماری هنوز بطور کامل شناخته نشده است. اما می دانند که در این بیماری سیستم ایمنی فرد علیه بافتهای بدن وی وارد عمل می شوند. عللی که فرد را مستعد ایجاد این بیماری می کند شامل ژنتیک ، محیط و هورمونها می باشند 

تشخیص

تشخیص این بیماری راحت نیست زیرا آزمایش دقیقی جهت تشخیص این بیماری وجود ندارد، علائم این بیماری مشابه بیماریهای دیگر است و ایجاد کامل علائم، مدت زمان زیادی طول می کشد. اما جهت تشخیص مجموعه ای، از اخذ شرح حال، معاینات بالینی ، عکسبرداری و تستهای آزمایشگاهی کمک کننده می باشند.

درمان

روشهای زیادی جهت درمان این بیماری وجود دارد. منظور از درمان تسکین و کاهش درد، کاهش تورم ، کاهش یا توقف روند تخریب مفاصل ، کمک به ایجاد احساس بهتر در فرد و حفظ فعالیت او می باشد.

آموزش بیمار، برخورد و اقدامات صحیح خود بیمار با مشکلاتش و گروههای حمایتی که به فرد کمک می کنند. تا اطلاعات بیشتری در ارتباط با نحوه درمان، چگونگی انجام فعالیتهای بدنی و استراحت را داشته، نحوه بیان مشکلاتش را پیدا کند. این برنامه ها به بیمار کمک می کنند تا نکات بیشتری را در ارتباط با بیماری خود و نحوه کاهش درد، احساس کنترل بیشتر بر بیماری، اعتماد به نفس و داشتن یک زندگی فعالتر، بیاموزند.

درمانهایی که جهت بهبودی این بیماری مورد استفاده قرار می گیرند شامل تغییر در روش زندگی، داروها، جراحی ، مراجعات منظم به پزشک و روشهای درمانی جایگزین یا تکمیلی می باشند. 

از کارهایی که می توان جهت درمان این بیماری استفاده نمود تغییر در روش زندگی است که شامل ایجاد تعادل بین میزان فعالیت و استراحت ، مراقبت از مفاصل کاهش استرس های روانی، استفاده از یک رژیم غذایی سالم می باشد. 
از داروها برای کاهش درد ، تورم و توقف روند بیماری به سمت بدتر شدن استفاده می شود. دارویی که پزشک تجویز می کند براساس سلامت عمومی بیمار، شدت بیماری و اینکه بیماری تا چه اندازه شدید خواهد شد و مدتی که باید بیمار دارو بگیرد و اینکه دارو تا چه اندازه کارایی داشته و عوارض جانبی آن چه می باشد، خواهد بود.

روشهای جراحی زیادی جهت درمان این بیماری مورد استفاده قرار می گیرد. از این روش جهت تسکین درد، کمک به عملکرد بهتر مفاصل و عملکرد بهتر فرد در فعالیتهای روزمره خود استفاده می شود.

مراجعات منظم به پزشک بسیار مهم است.

اینکه آیا بیماری شدیدتر شده و آیا دارو کمک کننده بوده است، عوارض جانبی داروها ظاهر شده اند و در صورت نیاز داروها را عوض نماید. اقداماتی که ممکن است نیاز به انجام آن شود شامل: آزمایش خون، ادرار و عکسبرداری می باشد. 

روش درمانی جایگزین :

گاهی اوقات از رژیمهای غذایی خاص ، ویتامینها و سایر روشهای دیگر جهت درمان روماتیسم مفصلی استفاده می شود. بعضی درمانها به کاهش استرس بیمار کمک می کند. بسیاری از این روشها بی ضرر می باشند و اما باید گفت که این روشها بطور کامل و دقیق مورد بررسی قرار نگرفته اند لذا قبل از استفاده از آنها حتماً باید با پزشک مشورت شود.

منبع:وبلاگ دکتر فروغ