علل کمر درد صبحگاهی
و مثل همیشه توصیه می کنم به متخصص ستون فقرات و یا ارتوپد مراجعه کنید تا مشکلتان را تشخیص بدهند . حتی بعنوان یک مکمل می تونید به کلینیک های درمانی هم بهره بگیرید.
منبع: وبلاگ دکتر فروغ
و مثل همیشه توصیه می کنم به متخصص ستون فقرات و یا ارتوپد مراجعه کنید تا مشکلتان را تشخیص بدهند . حتی بعنوان یک مکمل می تونید به کلینیک های درمانی هم بهره بگیرید.
مقداری از کورتون تزریق شده به درون بافت از طریق خون به تمام بدن منتشر میشود و در صورتکه تزریق مکررا انجام شود ممکن است آثار مضر مصرف طولانی مدت کورتون ظاهر شود. تزریق درون مفصلی کورتون اگر زیاد تکرار شود میتواند موجب تخریب بیشتر مفصل شود. تزریق مکرر کورتون در بعضی بیماری ها مانند تنیس البو مشکل زیادی ایجاد نمیکند ولی همین تزریق برای انگشت ماشه ای نباید زیاد انجام شود. تزریق در اطراف تاندون آشیل میتواند خطر پارگی آن را بدنبال داشته باشد.
خود تزریق معمولا در ابتدا دردناک است. درد آن ممکن است کمی بیشتر از یک تزریق عضلانی باشد. البته برای اینکه درد کم باشد معمولا مقداری داروی بیحسی مانند لیدوکائین به کورتیکواستروئید تزریقی اضافه میشود. پس درد فقط در ابتدای تزریق است و بعد از چند ثانیه و حتی زمانی که سوزن در درون بافت است متوقف میگردد.
پس از تزریق بیمار تا چند ساعت احساس بیحسی در بافت میکند که به علت تاثیر داروی بیحسی است که به کورتون اضافه شده است. پس از چند ساعت تا چند روز درد اصلی بیمار که تزریق به خاطر آن انجام شده است از بین میرود. از بین رفتن درد ممکن است برای همیشه باشد و یا ممکن است بسته به نوع بیماری چند هفته تا چند ماه به طول انجامد.
تاثیر تزریق درون بافتی کورتون همیشه قابل پیش بینی نیست. گاهی اوقات ممکن است در کاهش درد بیمار بسیار موثر بیفتد و در بعضی بیماران ممکن است تاثیر زیادی از خود نشان ندهد.
ممکن است بعد از تزریق دردی در ناحیه ایجاد شود که 24-12 ساعت هم بماند. این درد میتواند همراه با قرمز شدن محل تزریق باشد. این پدیده را Flare reaction مینامند و به علت حساسیت به کورتون است. در این موارد باید محل تزریق را چند مرتبه و هر بار 15 دقیقه با خرده های یخ سرد کرد. استفاده از یک داروی ضد درد مانند استامینوفن هم در این موارد مفید است.
بعد از بعضی از تزریقات بافتی پزشک اندام را در بریس خاصی قرار میدهد تا مدتی بیحرکت باشد. این بیحرکتی ممکن است جزئی از درمان بوده و یا برای پیشگیری از آسیب های بیشتر بافت انجام گردد.
دکتر کیرن جی مورفی، یک نورورادیولوژیست مداخلهای و رئیس بخش تصویربرداری پزشکی دانشگاه تورونتو در کانادا و سرپرست این پژوهش در یک اطلاعیه خبری در 9 مارس (19 اسفند) اعلام کرد: "درمان فتق دیسک بینمهرهای با اکسیژن و اوزون یک شیوه موثر و کاملا بیخطر است. بهبودی تخمینی از لحاظ کاهش درد و بازیابی کارکرد، هنگامی که بیماران در سنین 13 تا 94 سال مبتلا به همه انواع بیرونزدگی دیسک مورد بررسی قرار گرفتند، چشمگیر بود."
در این بررسی بر روی بیش از 8000 بیمار، آنهایی که با اکسیژن و اوزون درمان شده بودند، گزارش کردند که دردشان در یک مقیاس ده نمرهای به طور متوسط حدود 4 نمره کاهش یافته است. توانایی این بیماران برای اجرای وظایف روزمره مانند شستوشو و لباسپوشیدن یا حتی ایستادن صرف نیز بر اساس مقیاس درجهبندی مورد استفاده در این تحقیق 25 درصد یا بیشتر بهبود پیدا کرده بود.
به گفته مرفی درد در حالیکه کاهش درد و اعاده کارکرد در روش اوزون تراپی کمر درد با دیسکبرداری جراحی قابل مقایسه بود، میزان عوارض عمل بسیار کمتر از شیوههای جراحی معمول و کمتر از 0.1 درصد بود. همچنین زمان نقاهت در شیوه تزریق اکسیژن و اوزون نسبت به دیسکبرداری جراحی بسیار کوتاهتر بود.
اغلب تحقیقات در مورد درمان با اکسیژن و اوزون درایتالیا انجام شده است که تصور میرود در 5 سال گذشته بیش از 14000 بیمار در آنجا با این روش مورد درمان قرار گرفته باشند.
مرفی پیشبینی میکند که در 5 سال آینده این شیوه در آمریکا نیز به شیوه درمانی استاندارد برای بیرونزدگی دیسک کمر بدل شود.
استفاده از جدیدترین روشهای درمان دیسک در کلینیکهای درد راهکارهای موثری را در دمان مبتلایان به کمر درد ایجاد نموده است.
منبع: وبلاگ دکتر حیدریان
در یك مطالعه جدید نزدیك به دو سوم از بیمارانی كه اوزون به آنها تزریق
شده بود اظهار داشتند كه پس از این تزریق كمردرد آنها كه ناشی از مشكلات
دیسك كمر بود، بهبود یافته است.
این مطالعه با حضور ۳۲۷ داوطلب كه مشكل طولانی مدت كمر درد را داشتند انجام گرفت. این بیماران با هیچ یك از روشهای دیگر معالجه نشده بودند.
متخصصان دانشگاه فرانكفورت در آلمان تاكید كردند كه این بیماران به دلیل
مشكل شدید بیرون زدگی دیسك كمر با هیچ روش دیگر بهبود نیافته بودند و قرار
بود تحت جراحی های بزرگی قرار بگیرند تا كمردرد آنها تسكین پیدا كند.
این متخصصان می گویند: پس از یك نوبت تزریق گاز اوزون ۳۷ درصد از بیماران گزارش دادند كه حتی ۶ ماه پس از اولین تزریق هنوز هم دچار كمر درد مجدد نشده بودند و درد آنها تسكین یافته بود. در یك سوم دیگر از بیماران نیز تعداد دفعات بروز كمر درد كاهش یافته بود و به جای چند نوبت در روز بعد از تزریق اوزون فقط یك بار در روز دچار درد كمر می شوند. از باقی بیماران ۲۲ درصد هیچ بهبودی نیافتند و در هفت درصد درد كمر تشدید شد.
اسكن ها نشان داده است كه پس از تزریق اوزون تركیب شده با داروی استروئید اندازه دیسك های برآمده دو تا ۱۵ درصد كاهش پیدا كرد.
شرح این یافته در نشست سالانه انجمن رادیولوژی آمریكای شمالی ارائه شده است.
منبع: دنیای مجازی هفت سیب
تزریق کورتون به کمر روشی برای درمان یا کنترل علائم بعضی از بیماری های ستون مهره است. در این روش درمانی کورتون یا کورتیکواستروئید (معمولا متیل پردنیزولون) را به درون فضای اپیدورال تزریق میکنند. فضای اپیدورال فضای اطراف دورال ساک است. دورال ساک Dural sac یا کیسه سخت شامه فضایی است کیسه مانند که از پرده بافتی به نام دورا یا سخت شامه درست شده است. دورا یا سخت شامه اطراف نخاع و ریشه های عصبی که از آن خارج میشوند را فرا گرفته و آن را محصور میکند و بدین طریق کیسه و فضایی بسته به نام دورال ساک را بوجود میاورد. کل نخاع به همراه سخت شامه اطراف آن در درون کانال نخاعی قرار گرفته است.
کانال نخاعی یک کانال استخوانی است که از پشت سر هم قرار گرفتن مهره ها بوجود میاید. در واقع دورا درون فضای خالی استخوانی مهره قرار دارد. فضای بین دورا و استخوان مهره را فضای اطراف دروا یا اپیدورال Epidural space میگویند. این فضا در واقع حجمی نداشته و مجازی است. وقتی دیسک بین مهره ای دچار فتق شده و جابجا میشود این جابجایی در واقع در درون فضای اپیدورال بوقوع میپیوندد.
در هرنی دیسک بین مهره ای، دژنرسانس دیسک بین مهره ای و تنگی کانال نخاعی میتوان از تزریق اپیدورال کمر برای کنترل علائم بالینی استفاده کرد.
روش های مختلفی برای تزریق وجود دارد ولی بهترین آنها استفاده از فلوروسکوپی در اطاق عمل است. در این روش بیمار بر روی تخت جراحی قرار گرفته و پزشک متخصص ( متخصص جراحی اعصاب، متخصص ارتوپدی، متخصص رادیولوژی و یا متخصص بیهوشی) محل فورامن بین مهره ای را با استفاده از دستگاه فلوروسکوپ ( نوعی دستگاه رادیوگرافی کامپیوتری که در اطاق عمل استفاده شده و با آن میتوان استخوان بیمار را بر روی مانیتور دستگاه مشاهده کرد) دیده و دارو را دقیقا در آن محل و در فضای اپیدورال تزریق میکند.
تزریق اپیدورال با بیحسی موضعی انجام شده و نیازی به بیهوشی ندارد. این تزریق معمولا 30-15 دقیقه طول میکشد و برای انجام آن بیمار باید به پهلو یا به شکم بخوابد. بعد از آن به بیمار توصیه میشود تا مدتی دراز بکشد.
از عوارض احتمالی تزریقات اپیدورال میتوان به عفونت، خونریزی، سردرد ، گر گرفتگی و بیحسی و گزگز گذرا اشاره کرد.
منبع: ایران ارتوپد