آتروفی یا تحلیل عضلات


آتروفی یا تحلیل عضلات


آتروفی عضله به معنی لاغر و ضعیف شدن عضله است. آتروفی عضله می تواند به دنبال کاهش جریان خون به عضله و یا فلج شدن اعصاب حرکتی عضله و یا استفاده نکردن طولانی‌مدت از عضله ایجاد شود.


آتروفی عضلات

آتروفی یا تحلیل عضلات باعث کاهش اندازه، قدرت و تحرک ماهیچه های بدن می گردد.

 

انواع آتروفی عضلانی


1- آتروفی به دلیل استفاده نکردن طولانی‌مدت از عضله

در بیشتر افراد، آتروفی عضلانی به دلیل استفاده ناکافی از عضلات رخ می دهد.

افرادی که شغل های نشسته دارند، افرادی که بیمارند و کمتر حرکت می کنند، می توانند باعث کاهش اندازه عضله و ضعف آن شوند.

این نوع آتروفی با ورزش و تغذیه مناسب برطرف می شود.

افرادی که بستری هستند، بیشترین آتروفی عضلانی خواهند داشت.

فضانوردانی که دور از جاذبه زمین هستند، بعد از چند روز بی وزنی، انقباض عضلانی را از دست خواهند داد.

 

2-  آتروفی ناشی از فلج شدن عصب حرکتی

هنگامی که یک صدمه و یا بیماری به عصب متصل به بافت برخورد کند، آتروفی عصبی رخ می دهد.

این آتروفی ناگهانی رخ می دهد.

 

نمونه هایی از آتروفی عصبی

بیماری هایی که بر اعصاب عضلات اثر دارند، شامل:

- اسکلروزیس آمیوتروفیک جانبی: بیماری سلول های عصبی در مغز و نخاع که حرکات عضلات ارادی را کنترل می کنند.

- سندرم گیلن باره: در این بیماری به طور اشتباهی، سیستم ایمنی به سیستم اعصاب حمله می کند.

- نوروپاتی (بیماری و یا عملکرد بد اعصاب)

- فلج اطفال: یک بیماری ویروسی که بر اعصاب اثر دارد و می تواند منجر به فلج قسمتی از بدن و یا کل بدن منجر شود.

گرچه افراد با آتروفی عضلانی می توانند کنار بیایند، اما حتی آتروفی عضلانی خفیف نیز باعث از دست دادن قدرت و کاهش حرکات بدن می گردد


علائم آتروفی عضلانی

علائمی که غالبا عضلات را تحت تاثیر قرار می دهند، می توانند سیستم های دیگر بدن را نیز درگیر کنند.

 

علائم عصبی و عضلانی همراه با آتروفی عضلانی

- مشکلات تعادل، اختلال در راه رفتن و افتادن

- ضعف صورت

- مشکل تدریجی در راه رفتن و صحبت کردن، از دست دادن حافظه و ضعف اندام

- اختلال تعادل بدن

- از دست دادن هماهنگی بین عضلات

- بی حسی و یا سوزن سوزن شدن دست ها و یا پاها

- عدم تحرک پیشرونده

- ضعف پیشرونده و بی حسی در پاها

- علائم بیماری ام اس مانند ضعف، بی حسی و یا سوزن سوزن شدن، مشکلات بینایی، راه رفتن لرزان، خستگی و افسردگی.

 

آتروفی عضلانی همراه با علائم سایر سیستم های بدن

- خستگی و احساس بیماری داشتن

- سفتی عمومی که بعد از بلند شدن از خواب، بیشتر از یک ساعت طول می کشد.

- ورم منطقه آسیب دیده

 

علائمی که تهدیدکننده حیات است

در صورت مشاهده هر کدام از علائم زیر، فورا با اورژانس تماس بگیرید:

- تغییر در سطح هوشیاری

- بریده بریده حرف زدن و یا عدم توانایی در صحبت کردن

- فلج و یا ناتوانی در حرکت دادن قسمتی از بدن

- تغییر ناگهانی دید، از دست دادن بینایی و یا درد چشم

- ضعف ناگهانی و یا بی حسی در یک طرف بدن

- سردرد خیلی شدید




منبع: تبیان

کاهش درد پای دیابتی

 

درد پاي بيماران ديابتي با استفاده از اسپري دارويي كاهش مي‌يابد

 

درد مربوط به تخريب عصب در بيماران ديابتي به وسيله‌ي اسپري دارويي بهبود مي‌يابد.
بر اساس گزارش رويتر، اسپري زدن به پاي بيمار مبتلا به ديابت باعث بهبود درد مربوط به تخريب عصبي مي‌شود.

به گزارش سرويس بهداشت و درمان ايسنا، بيماران ديابتي در خطر آسيب عصبي هستند، كه اين آسيب عصبي، اغلب شب‌ها باعث درد در پاهاي بيمار مي‌شود. در برخي موارد، درد به قدري شديد است، كه با درمان‌هاي ضد درد معمول بهبود نمي‌يايد.

گرچه علت اصلي آسيب عصبي هنوز مشخص نشده است، دانشمندان فكر مي‌كنند كه ديابت باعث اختلال توليد no مي‌شود و چون no باعث گشاد شدن عروق خوني و عبور آزادانه‌ي اكسيژن شده و كمبود آن موجب كاهش اكسيژن بافت و درد مي‌گردد.

در مطالعات قبلي مشخص شده بود كه كاربرد «ايزو سوربايددي نيترات» (isdn) به صورت پماد موضعي باعث كاهش درد آسيب عصبي در بيماران ديابتي مي‌شود.

در اين تحقيق جديد تاثير اسپري isdn در 22 بيمار مبتلا به آسيب عصبي ديابت به مدت يك ماه مورد بررسي قرار گرفت.

نتيجه‌ي كلي تحقيقات نشان داد، كه در بيماران مصرف‌كننده‌ي اسپري، درد و احساس سوزش، كاهش بيشتري پيدا كرده بود. اثر جانبي اين دارو، سردرد خفيف است كه نيز برطرف مي‌شود، علاوه بر اين بيماراني كه اين اسپري را مصرف كردند، در خوابيدن، تحرك و خلق و خو وضعيت بهتري داشتند.

محققان در حال انجام تحقيقات وسيع‌تر براي تاييد يافته‌هاي خود هستند.

اثرات اين دارو برای درمان پای دیابتی ممكن است كوتاه‌مدت باشد يا در تمام بيماران ديابتي و در تمام شرايط قابل استفاده نباشد.

 

دیابت یا مرض قند از بیماری های شایع و ناتوان کننده انسان است که میتواند مشکلات جدی را برای اندام ها ایجاد کند. یکی از این مشکلات زخم های دیابتی مزمن و مقاوم به درمانی است که معمولا در کف پای این بیماران ایجاد میشود. این عارضه را پای دیابتی Diabetic foot هم میگویند. مشکلاتی که برای پای افراد مبتلا به دیابت ایجاد میشود به علت دو اشکال عمده ای است که دیابت مسبب آن است. این دو مشکل اختلالات اعصاب محیطی و کم شدن جریان خون اندام است.

 

 

منبع: سلامت

درد در پاهای دیابتی


درد پا را جدی بگیرید

درد پا ممكن است نشانه ای از ابتلا به دیابت باشد .

به گزارش شبكه خبر، متخصصان اعلام كردند: بسیاری از افراد كه از ابتلای خودشان به دیابت آگاه نیستند، ممكن است به عوارض این بیماری از جمله عوارض عصبی پا دچار شوند و علایم این عارضه نخستین علامت دیابت آنان باشد.
به گفته محققان : افرادی كه درد در پا یا بی حسی و گزگز در انگشتان خود احساس می كنند ، باید قند خونشان را اندازه گیری كنند .


منبع: پرشین وی

درمان دردهای نوروپاتی


دردهای نوروپاتی در بیماریهای اعصاب محیطی شایع می باشند. دردهای نوروپاتی به مسکنهای معمولی پاسخ نمی دهند و نیازمند داروهای خاص دردهای نوروپاتی ک می باشند. اقدامات طب فیزیکی نیز در کاهش درد موثر می باشند و باعث کاهش نیاز بیماران به دارو با مقادیر بالا می شوند. تشخیص درد نوروپاتی بر اساس شرح حال معاینه بالینی است. نوار عصب و عضله در بسیار موارد کمک کننده است اما در برخی از دردها ممکن است نوار عصب معمولی طبیعی باشد. در این حالت از تستهای نوار عصب اختصاصی تری که  در مراکز مجهز طب فیزیکی وجود دارد برای تشخیص می توان بهره برد. وجود حالتی بنام آلودینی برای درد نوروپاتی ک نشانه اختصاصی است. در این حالت بیمار مثلا با کشیده شدن پارچه بر روی پوست، احساس درد می کند. کاهش حس، خواب رفتگی، احساس درد بیش ازحد معمول با تحریک دردناک یا احساس سوزن سوزن شدن، گزگز و مورمور اندام, احساس سرما در بخشی از اندام، احساس درد سوزشی همگی می توانند نشاندهنده درد نوروپاتی  باشند. ممکن است بعد از تحریک، درد بعد از مدتی در آن ناحیه ادامه پیدا کند. این مسئله نیز به نفع درد نوروپاتی  است.

داروهای مختلفی برای درمان درد نوروپاتی  استفاده می شود که شامل گاباپنتین؛ پره گابالین(لیریکا)؛ ونلافاکسین، تیزانیدین(سیردالود)، کلونازپام، نورتریپتیلین،آمی تریپتیلین و...استفاده می شود. گاهی از پماد موضعی برای درمان نوروپاتی استفاده می شود مثلا پماد "املا" و لیدوکایین در برخی بیماران کمک کننده می باشند.

درمانهای طب فیزیکی برای درد نوروپاتی وجود دارد که محدوده وسیعی دارد و از تحریکات الکتریکی پوستی تا تحریک سلول مغزی و مهار مراکز درد در مغز در بخش طب فیزیکی استفاده می شوند


منبع: وبلاگ دکتر رئیسی و دکتر احدی

درمان جدید دردهای نوروپاتی


درمان جدید دردهای نوروپاتی

دردهای نوروپاتی مزمن (CNP) اصطلاحی است که شاید کمتر شنیده باشید ولی مشکلی است که مطمئنا با بیمارانی که دچار این حالت هستند برخورد داشته اید. بیمارانی که از مشکلاتی مثل سوزن شدن ، گز گز شدن، داغ شدن ، سرد شدن ، احساس زیادتر از معمول در اندامها شاکی هستند.

جدا از اینکه چه عاملی مسبب ایجاد این دردها هستند درمانشان چه برای بیمار و همینطور پزشک چالش برانگیز و گاهی نا موفق است. عامل ایجاد این دردها کاملا مشخص نیست ولی تحریک بیش از حد رسپتورهای درد و گرما در محیط ویا تغییر نوروترانسمیترهای اعصاب مرکزی عامل آن است.

رسپتورهای TRP و کانابینویید مرکز بیشترین تحقیقات قرار گرفته اند .


درمان با Capsaicin و مشتقات کانابیس ( که اثر نشئه آوری ندارد) بسیار موفق بوده است.


منبع: سایت مراه

دردهای نوروپاتیک

مقدمه


دردهای نوروپاتی معجونی از  دردهای مزمنی هستند که به دنبال آسیب بافتی ایجاد می شود. در دردهای نوروپاتی ،رشته های عصبی ممکن است خسارت دیده یا نا کارآمد و صدمه دیده باشند.

این رشته های عصبی خسارت دیده  علائم غیر صحیحی را به مراکز دیگر درد می فرستند. تاثیر شدید صدمه به رشته عصبی شامل تغییر در عملکرد عصب هم در محل صدمه و هم در محیط پیرامون صدمه است.

یک مثال از درد نوروپاتیک سندرم پای خیالی (phantom)  است . این در زمانی اتفاق می افتد که یک بازو یا پا را در اثر بیماری یا صدمه از بدن جدا می کنند ولی مغز هنوز پیامهای درد را از اعصابی که منشأ انتقال پیام از محل قطع شده است دریافت میکند. این عصب ها مانند گلوله های عمل نکرده ای موجب درد می شوند.


عوامل ایجاد دردهای نوروپاتی

دردهای نوروپاتی اغلب به نظر میرسد که هیچ علت واضح و مشخصی نداشته باشند. اما بعضی از بعضی از علل شایع دردهای نوروپاتیک عبارتند از:

-  اعتیاد به نوشدن الکل (الکلیسم)

-  قطع عضو

مشکلات کمر ،پا و لگن

-  شیمی درمانی

-  دیابت(بیماری قند خون)

-  مشکلات عصب صورتی

-  عفونت اچ ای وی و ایدز

-  مالتیپل اسکلروز multiple sclerosis

-   زونا

-  جراحی ستون فقرات



علایم دردهای نوروپاتیک چیست؟

علائم ممکن است شامل :

-  دردهای سوزشی و تیر کشیدن

-   خواب رفتن و مور مور کردن


چگونه دردهای نوروپاتیک تشخیص داده می شوند؟

به وسیله یک مصاحبه و معاینه به وسیله پزشک و پرسیدن سوالاتی در مورد توصیف درد توسط شما زمانی که درد اتفاق می افتد یا هرچیز بخصوصی که باعث تشدید درد می شود.


چگونه دردهای نوروپاتیک درمان می شوند؟

برخی از مطالعات در مورد دردهای نوروپاتیک پیشنهاد می کنند که از داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی در درمان استفاده کنید. بعضی از افراد ممکن است احتیاج به داروهای قویتر از بین برنده درد مانند ترکیبات مرفین دار داشته باشند. داروهای ضد تشنج و داروهای ضد افسردگی نیز در بعضی افراد موثر است.

در صورت در گیر بودن فرد با بیماری دیگری مانند دیابت  کنترل بهتر دیابت می تواند در کاهش درد موثر باشد.

در مواردی که به درمان مشکل جواب می دهند یک متخصص درد ممکن است از روشهای تهاجمی و کاشتن وسایلی برای کنترل درد استفاده کند.

به وسیله تحریکات الکتریکی اعصاب درگیر در دردهای نوروپاتیک می توان به مقدار زیادی از دردها را کاهش داد.

متاسفانه دردهای نوروپاتیک خیلی کم به درمانهای استاندارد جواب می دهند و ممکن است در طول زمان بدتر شوند تا اینکه بهتر شوند.در بعضی از افراد موجب از کار افتادگی جدی می شود.


منبع: وبلاگ دکتر مجید حیدریان

آناتومی و فیزیولوژی درد


 
درد عبارت است از احساس ناخوشایند یک موجود زنده که معمولا به علت تحریک پایانه های عصبی آزاد ایجاد می گردد و این تحریک ها ناشی از عوامل آسیب رسانی است که موجود زنده را وادار می سازد تا از آن عوامل دوری کند. دوری از این عوامل آسیب رساننده بیشتر به دلیل احساس ناخوشایندی است که در فرد ایجاد می شود نه تفسیر یک محرک آسیب رسان.


 

پایانه های عصبی آزاد (Free nerve endings)

 

پایانه های عصبی آزاد، گیرنده های فاقد کپسول و میلین هستند که تقریبا در اکثر نواحی بدن یافت می شوند. این گیرنده ها به تحریکات مکانیکی، دما (گرما یا سرما) و مواد شیمیایی مضر پاسخ می دهند. فیبر عصبی آنها درد را به سیستم عصبی مرکزی انتقال می دهد تا از آسیب بیشتر بافتی جلوگیری گردد. بنابراین انتهاهای عصبی آزاد، گیرنده های درد هستند که نوسیسپتور (Nociceptor) نامیده می شوند.

برخی از نواحی بدن که دارای انتهاهای عصبی آزاد هستند:

پوست

عضلات

تاندون ها

پریوست

رباط ها

کپسول مفصلی

جدار شریان ها

غشاء های مخاطی و سروزی

احشاء (مانند قلب، معده، روده باریک، روده بزرگ، مجاری صفراوی و رحم)

مننژ (پرده های مغز و نخاع)

داس و چادرینه جمجمه

 

علل درد (Causes of pain)

 بعضی از عوامل مهم تحریک گیرنده های درد یا فیبرهای درد عبارتنداز:

اسپاسم های عضلانی

اسپاسم های عروقی

ضایعه بافت به هر علتی که ممکن است درارتباط با موارد زیر باشد:

ایسکمی (کاهش خونرسانی بافت)

فعالیت های شدید بدنی

تغییرات دمای شدید

ضایعه مستقیم بافت

تومورها

خونریزی

به علت یک بیماری خاص

عفونت

اسکار بافتی و چسبندگی ها

سوختگی ها

التهاب

گیرافتادن اعصاب محیطی


انواع گیرنده ها و محرک های درد

برخی از گیرنده های حساس به درد (نوسیسپتورها) که دارای انتهاهای عصبی آزاد هستند شامل:

گیرنده های درد مکانیکی (Mechanical nociceptor) که به آسیب مکانیکی بافت یا فشار مکانیکی شدید پاسخ می دهند.

گیرنده های درد دما (Thermal nociceptor) به تغییرات بسیار شدید دما حساس هستند که خود به دو دسته تقسیم می شوند:

گیرنده های درد گرما (Heat nociceptor)

گیرنده های درد سرما (Cold nociceptor)

گیرنده های درد شیمیایی (Chemical nociceptor) به مواد شیمیایی مختلف واکنش نشان می دهند. برخی از این مواد ممکن است هیستامین، پروستاگلاندین ها،سروتونین، آنزیم های پروتئولیتیک، برادی کنین و یون های پتاسم باشد.

نکته ای که باید توجه داشت این است که بیشتر گیرنده های درد به بیش از یک نوع محرک درد حساس هستند.

تحریک پایانه عصبی آزاد توسط عوامل مختلف در شکل زیر (نورون دوم جهت صعود به مغز در نخاع به طرف مقابل می رود):

 

فیزیولوژی درد- حس درد- انواع گیرنده ها و محرک های درد

بعضی از مواد شیمیایی همانند آنزیم های پروتئولیتیک به طور مستقیم به انتهاهای عصبی آزاد صدمه می زنند، درحالی که موادی چون برادی کنین و برخی از پروستاگلاندین ها بدون اینکه ضایعه ای در گیرنده ها ایجاد کنند، فقط موجب تحریک بسیار شدید آنها می گردند.


 

انواع درد (Types of pain)

 

درد را می توان به دو نوع اصلی تقسیم کرد:

درد حاد (Acute pain) یا درد سریع (Fast pain)

درد مزمن (Chronic pain) یا درد آهسته (Slow pain)

درد حاد (Acute pain): این نوع از درد به نام های دیگری چون درد سوزنی، تیز و الکتریکی نیز شناخته می گردد. مدت زمان ایجاد درد حاد پس از اثر یک محرک درد، یک دهم ثانیه است. فیبرهای A-دلتا در هدایت درد سریع یا حاد نقش دارند. بریدگی پوست، فرو رفتن یک شئ تیز در آن و شوک الکتریکی در ناحیه پوست مثال هایی از عوامل ایجاد درد حاد هستند. معمولا در بافت های عمقی این نوع از درد احساس نمی شود.

درد مزمن (Chronic pain): نام های دیگری که برای این نوع از درد به کار می رود شامل درد آهسته، سوزشی، تهوع آور و مبهم است. شروع درد آهسته پس از اثر محرک درد، بعد از یک ثانیه یا بیشتر است. از ویژگی های دیگر درد آهسته این است که با گذشت زمان، شدت آن افزایش می یابد. فیبرهای C در انتقال درد آهسته نقش دارند. درد آهسته ممکن است تقریبا در هر نوع از بافتی همانند پوست، عضلات، مفاصل، احشاء (معده، قلب، روده، کلیه ها و ...) ایجاد شود.

 


 

منبع:برزکار