شکستن ناگهانی قولنج کمر به دیسک کمر آسیب می رساند

 

شکستن ناگهانی قولنج کمر به دیسک کمرآسیب می رساند.

 

 

 

حركات خاصي كه در مفاصل توسط پزشك انجام مي‌شود به برقراري نظم در ستون فقراتکه از بين رفته است كمك مي‌كند اما آنچه كه در بين مردم رواج دارد حركات ناخواسته‌اي است كه با صدايي همراه است كه توصيه نمي‌شود.

شكستن قولنج كمر به طور ناگهاني فشار بر عصب و اختلال در دیسك كمر را در پي دارد.

شكستن قولنج دست و ستون فقرات و گردن از نظر علمي صحيح نيست و در طب مدرن با توجه به شناختي كه از مفاصل و عناصر تشكيل دهنده آن وجود دارد مشخص شده است كه اتصالاتي در مفاصل وجود دارد كه برخي از آنها به كمك پرده‌اي به نام سينورال كه بين و دور مفاصل را مي‌گيرد و برخي ديگر هم به كمك غضروف به هم وصل مي‌شوند. 

در گردن، پشت و كمر در طب مدرن حركاتي مانند قولنج‌شكستن وجود دارد كه توسط پزشك انجام و به اين كار دستكاري طبي گفته مي‌شود. در بيماران نيازمند درمان قولنج کمر توسط پزشك با تجربه ارتوپد يا متخصص طب فيزيكي يا متخصص كايروتراپيانجام مي‌شود. 

حركات خاصي كه در مفاصل توسط پزشك به علت قولنج کمر انجام مي‌شود به برقراري نظم در ستون فقرات كه از بين رفته است كمك مي‌كند اما آنچه كه در بين مردم رواج دارد حركات ناخواسته‌اي برای شکستن قولنج کمر است ،  كه با صدايي همراه است كه توصيه نمي‌شود. 

اين كار مخصوصاً در ستون فقرات، گردني و به ويژه در افراد مسن بالاي 60 سال به دليل وجود اختلالات عروقي و آرتروزمي‌‌تواند موجب ايجاد ضايعاتي در ستون فقرات گردن و نخاع شده و در مواردي موجب كنده شدن پلاك‌هاي عروقي و ورود لخته‌هاي خوني به مغز شود. 

در دست‌ها شكستن قولنج ضرر مشخصي ندارد ولي عادت ناخوشايندي است و صدايي كه شنيده مي‌شود صداي آزاد شدن گاز اكسيد نيتروژن است كه در مفاصل جمع شده و با حركت صورت گرفته اين گاز جابه‌جا مي‌شود.
شكستن قولنج كمري به طور ناگهاني موجب ايجاد ضايعات غيرقابل جبران در كمر مي‌شود و گاهي مي‌تواند به وارد شدن فشار بر عصب و ايجاد اخلال در ديسك كمر منجر شود. بهطوري كه ريشه‌هاي مهره‌هاي كمري و گردني را درگير كند و حتي ضايعات نخاعي نيز به بار آورد. اينكه برخي از مردم در برخي مكان‌ها مانند حمام‌ها به فردي كه درد قولنج را مي‌شكند مراجعه مي‌كنند اصلاً توصيه نمي‌شود.

 

 

منبع: وبلاگ دکتر حیدریان 

 

قولنج شکستن چه عوارضی دارد؟

عوارض قولنج شکستن:

در واقع اين صداها فقط براي آگاهي شما از شرايط نامساعد مفصل ها است. اگر حركتي به ايجاد صدا منجر شود فشار زيادي را به مفصل وارد مي كند كه در نهايت منجر به صدمه ديدنش مي شود.

به گزارش گروه خواندنی های مشرق، بعضي عادت دارند با فشار به انگشتان دست، حركات سريع گردن يا فشار پا بر روي ستون فقرات كمري، اين صداها را ايجاد كنند. در يك تقسيم بندي ساده مي توان اين صداها را به دو دسته تقسيم كرد. يك دسته صداهاي حاصل از حركات مفصلي و دسته ديگر صداي حاصل از قولنج كردن مفاصل است كه طي يك فشار شديد در انتهاي دامنه حركتي ايجاد مي شود. 

تا زماني كه اين صداها با درد و التهاب همراه نباشد، گروه درمان نگراني زيادي براي ايجاد اين صداها ندارند، اما در صورتي كه توليد اين صداها، همراه با درد و التهاب باشد، بايد براي درمان مشكل موجود، به پزشك مراجعه كرد.

مهم ترين عارضه اين كار تضعيف مكرر عضلات حمايت كننده مفاصل است، چرا كه اختلال در سيستم هوشمند حمايتي مفاصل، اشكال در ارسال پيام ها و پاسخ ندادن به موقع و قوي عضلات را در بردارد و مفاصل مربوطه را دو چندان در معرض صدمه قرار مي دهد.

از جمله ديگر مضرات اين كار، آن است كه فشار زيادي به تمام بافت هاي اطراف مفصل از جمله عضلات، رباط ها و كپسول مفصلي وارد مي كند. عناصر غيرفعال اطراف مفصل كه در طول بلند خود قرار مي گيرند به مرور افزايش طول مي دهند و امكان انجام حركات دقيق را از فرد سلب مي كنند.

با اين كار در سن بالا منتظر آرتروز و لرزش دست و پا باشيد. احتمال لرزش در سنين بالاتر به علت اختلال در ارتباط گيرنده ها و  عضلات، كاهش تمركز و كنترل حركت دقيق و كاهش ثبات مفصلي نيز وجود خواهد داشت. در اين زمينه بروز آرتروز با كاهش فشار عضلاني حتمي است.

منشا بسياري از سردردهاي غيرمشخص و حتي تاري ديد هم در همين عادت نابجا و خطرناك و فشارهاي غيرمعمول به ستون فقرات و گردن است. عروق تغذيه كننده مغز از گردن عبور مي كنند و هرگونه فشار به آنها، كه بيشتر به واسطه  اسپاسم عضلات گردن ايجاد مي شود، مشکلات مغز و اعصاب را در سطوح مختلف ايجاد خواهد كرد.


منبع: وبلاگ دکتر حیدریان

قولنج شکستن

آنچه امروز به ‌عنوان قولنج می‌شناسیم بیشتر از آنکه نام بیماری خاصی باشد،یک شکایت مبهم است.

قولنج عضلانی هم البته نشانه یک بیماری مشخص نیست،به طوری که گاهی علت آن کشیدگی و اسپاسم ناگهانی و دردناک گروهی از عضلات بدن است.عضلاتی که بیشتر دچار این حالت می‌شوند، عضلات اطراف ستون مهره‌ها و عضلات گردن هستند.در این حالت عضله نسبت به لمس دردناک و حساس می‌شود و به همین خاطر فرد نمی‌تواند مثل گذشته بدن خود را حرکت دهد...
تقریبا همه آدم‌ها در طول زندگی خود کشیدگی عضلانی را تجربه می‌کنند. اسپاسم های عضلانی می‌توانند به علت کم‌آبی پس از ورزش‌های سنگین،استفاده زیاد و طولانی از عضلات، آسیب‌های فیزیکی و همچنین کمبود بعضی مواد معدنی مثل منیزیم و کلسیم رخ دهند. علاوه بر این اسپاسم عضلانی می‌تواند نشانه‌ای از بیماری‌های اعصاب و روان باشد.مخصوصا اگر به طور متناوب و در شرایط خاص تکرار شود.هرچند اسپاسم عضلانی در اغلب اوقات ناشی از علل چندان خطرناکی نیست اما در صورت تکرار باید آسیب های مغزی، فشار به روی نخاع در ستون فقرات و حتی بیماری ‌هایی چون ام. اس را از نظر دور نداشت.

 این صدا از کجا می‌آید؟

تمام آنچه ما از قولنج به یاد داریم به گرفتگی ‌های عضلانی ختم نمی‌شود.در حقیقت بیشتر اوقات قولنج را با صدای قولنج شکستن می‌شناسیم و اما این صدا از کجا می‌آید؟ و چرا ما از شنیدن آن احساس لذت و راحتی می‌کنیم؟

اولین بار در سال 1971 دو دانشمند آلمانی پس از وارد آوردن یک نیروی کششی به مفصل بین انگشت و کف دست شکل‌گیری حباب‌های گازی را در مفصل اثبات کردند.مفاصل بدن ما به وسیله یک بافت پوششی فرا گرفته شده است که به آن کپسول مفصلی می‌گوییم.در داخل این کپسول مایعی وجود دارد که با ایجاد حالت لغزندگی باعث حرکت آسان‌تر استخوان‌ها کنار هم می‌شود. مواد معدنی و گازهای گوناگونی در این مایع محلول‌ هستند.حرکات مفصلی در طی فعالیت‌‌های معمول،موجب افزایش حجم مفصل و کاهش فشار مایع مفصلی می‌شود. کاهش فشار باعث یک حالت مکش در داخل فضای مفصل شده و گاز‌های محلول در مایع به صورت حباب درمی‌آیند.
ایجاد این حباب‌ها باعث تحریک گیرنده ‌های عصبی داخل مفصل می‌شود و به این ترتیب مغز از پیدایش یک حالت غیر طبیعی در مفصل اطلاع پیدا می‌کند.حال می‌توان فهمید که چرا ما پس از مدتی فعالیت دوست داریم قولنج مفاصل خود را بشکنیم.در حقیقت ما به طور ناخود آگاه تلاش می‌کنیم پیام ناراحت‌کننده‌ای را که از مفصل‌ها به مغزمان مخابره شده است،رفع کنیم.به این ترتیب با ایجاد کشش مفاصل خود در حداکثر دامنه حرکت آنها،سعی می‌کنیم که این حباب‌ گازی را بترکانیم و وقتی حباب گازی می‌ترکد،همان صدای معروف و خوشایند شنیده می‌شود.به خاطر همین فرآیند تشکیل حباب است که پس از قولنج شکستن و یا همان ترکاندن حباب تا مدتی با هر حرکتی هم هیچ صدایی از مفصل ما بیرون نمی‌آید چون تشکیل دوباره حباب نیازمند گذشت زمان است.و اما ماجرا برای برخی افراد به همین جا ختم نمی‌شود.آرام آرام با تکرار این کار برخی از ما نه به خاطر روان‌تر شدن حرکت مفصل‌های خود که تنها برای لذت بردن از صدای ترکیدن به جان مفاصل خود می‌افتیم،به طوری که تا صدای تازه‌ای از مفاصل خود نشنویم،دست‌ بردار نیستیم.

 از این صدا بترسیم؟

یافته‌های اثبات شده چندانی وجود ندارند که نشان‌ دهند شکستن عادتی مفاصل نهایتا موجب آرتریت آنها می‌شود اما در عوض ثابت شده است که با تحت کشش قرار دادن مفاصل بافت‌های اطراف مفصل همچون  عضلات، رباط ‌ها و تاندون‌ها آسیب می‌بینند و در نتیجه در طولانی ‌مدت امکان حرکات ظریف برای فرد سلب می‌شود.از طرف دیگر آسیب بافت‌های حمایتی اطراف مفصل دامنه حرکت آن را به ‌طور غیر طبیعی افزایش می‌دهد و احتمال در رفتگی آن را بالا می‌برد.با تمام این تفاصیل،حرکت دادن ناگهانی گردن یا ستون فقرات برای بیرون کشیدن صدا از آنها به هیچ عنوان منطقی به نظر نمی‌رسد.حرکت سریع گردن می‌تواند به آسیب شریان‌های تغذیه‌کننده مغز و سایش تدریجی مهره‌ها منجر شود.آسیب دیدن مهره‌های گردنی می‌تواند آن ‌قدر خطرناک و فاجعه‌ بار باشد که هر انسان عاقلی را از خیر این صدای خوشایند منصرف کند.شاید نتوان با قطعیت از عوارض طولانی ‌مدت شکستن قولنج مفاصل سخن گفت اما یک توصیه را باید بی‌تردید پذیرفت:«لطفا برای شکستن قولنج خود از فرد دیگری استفاده نکنید!»اگر تا امروز هنگام گرفتن عضلات پشت شما از کسی تقاضا می‌کردید که روی ستون فقرات‌تان راه برود و حالا سالم هستید،فقط باید گفت که آدم خوش‌ شانسی بوده‌اید!

منبع: وبلاگ دکتر حیدریان