درمان بیماری ام اس امکان پذیر شد

تحقیقات مقدماتی دانشمندان سوئیسی نشان داد داروی فینگولیمد در پیشگیری از عود حملات ناتوان کننده در بیماران مبتلا به ام اس بسیار موثر است.
اگر فاز 3 این مطالعه با موفقیت انجام شود تنها با یکبار مصرف این دارو در روز می توان از عود حملات ام اس پیشگیری کرد.

اگرچه عوارض جانبی این دارو در بلند مدت با این مطالعه کوچک قابل پیش بینی نیست ولی تاثیرات درمانی این دارو بسیار چشمگیر است. با مصرف این دارو عود بیماری تا 50 درصد در بیماران مبتلا کاهش می یابد.
این دارو هم مانند سایر داروهای درمان کننده ام اس با مهار سیستم ایمنی شخص می تواند عوارض جدی به بار بیاورد. عفونت مجرای تنفسی فوقانی، افزایش آنزیم های کبدی و تغییرات ریتم قلبی از عوارض ناخواسته این دارو است.
این بیماری تخریب کننده غشای سلول های عصبی موسوم به میلین بیش از 400 هزار نفر را در آمریکا مبتلا کرده است. امروزه تنها می توان با کاهش دفعات عود بیماری از پیشرفت زود هنگام بیماری ام اس پیشگیری کرد ولی درمان نهایی برای این بیماری وجود ندارد.
این تحقیق با تصویر برداری های پیشرفته از سیستم عصبی نشان می دهد، با مصرف داروی جدید fingolimod تا 50 درصد خطر عود بیماری کاهش می یابد.

عوارض جانبی مربوط به مصرف این دارو وابسته به دوز است و در دوز های بالا عوارضی چون تنگی نفس، عفونت سیستم تنفسی فوقانی ، سردرد و عوارض گوارشی ایجاد می شود .این داروی خوراکی بهتر از سایر دارو های رایج امروزی و اسان تر از آنها می تواند از عود ام اس در بیماران پیشگیری کند.

بسیاری از داروهایی که امروزه در درمان این بیماری استفاده می شود تزریقی است. آخرین دارویی که در سال 2004 برای درمان این بیماری به بازار آمد داروی (Tysabri (natalizumab بود که سه ماه بعد از توزیع در بازار به دلیل گزارش چندین مورد عفونت مغزی کشنده از بازار جمع شد. در سال 2006 با کسب مجوز از سازمان نظارت بر مواد غذایی و دارویی آمریکا این دارو به دلیل منافع چشمگیرش در عده ای از بیماران به بازار برگشت.

منبع: نیک صالحی

 

کنترل بیماری ام اس در بارداری

تعدادی از بیماریهایی که سیستم ایمنی را درگیر می نمایند ، می توانند خانمها را در دوران باروری تحت تاثیر قرار دهند مثل بیماری آرتریت روماتوئید ،لوپوس ،میاستنی و همچنین ام اس .

اغلب این بیماریها در دوران بارداری به حالت خاموش و یا در مرحله فروکش می باشند ولی از آنجا که بارداری بدلایل مختلف سیستم ایمنی را تحت تاثیر قرار می دهد،پیگیری این بیماریها در این مرحله اساسی و لازم است .

خوشبختانه در طی دوره بارداری سیستم ایمنی بدن موادی را تولید می کند که اثر حفاظتی به روی سلولهای عصبی دارد و بطور اختصاصی مراحل آخر بارداری ، سه ماه سوم ، نقش قابل توجه تری دارد . بطور خلاصه تمام مطالعات ثابت کرده اند که میزان عود در طی حاملگی بخصوص در سه ماهه آخر کاهش می یابد و پس ازآن ریسک عود در طی دوره پس از زایمان ، بخصوص سه ماه پس از آن  افزایش می یابد.

در بررسی های دراز مدت ، بنظر نمی رسد که حاملگی در مسیر طولانی مدت بیماری ام اس اثر قابل توجهی داشته باشد . تحقیقات نشان داده که هورمون استروژن نقش تعدیل کننده روی سیستم ایمنی ترشح هورمون پرولاکتین (تولید کننده شیر)  نقش تحریک کننده آن را دارد، ازآنجا که تولید استروژن در اواخر حاملگی بیشتر است ،اثر تعدیل کننده آن بر بیماری  ام اس در این دوره مشخص تر می باشد ،عکس افزایش ترشح پرولاکتین در دوره پس از زایمان می تواند توجیه کننده زمان عود بیماری دراین دوره باشد. میزان عودReplas Rate  سالانه در طی حاملگی  معمولاً خیلی خفیف هستند برخلاف عودهای پس از زایمان . ولی خوشبختانه در بررسی های انجام شده ،ناتوانائیهای عصبی به دنبال حاملگی افزایش نیافته است همچنین در بررسی برروی ام آرآی دوره ای در خانمهای مبتلا به ام اس که باردار شده اند ، کاهش علائم ام آر آی ( شامل ضایعات جدید و ضایعات در حال بزرگ شدن ) دیده شده است . 

 

 

کنترل بیماری در حاملگی

   

سه مسئله در بارداری بیماران مبتلا به ام اس بایستی مورد توجه قرار گیرد .

 

اول زوجی که تمایل به بچه دار شدن دارند بایستی در مورد اثرات بیماری ام اس برحاملگی و برعکس، مورد مشاوره پزشک قرار گیرند .

 

دوم مسئله اضطراب و الدین از انتقال بیماری به نوزاد و شانس کودک برای دریافت ام اس است. نکته مهم این است که در حال حاضر هیچگونه تست پریناتال یا تست مایع آمنیوتیک برای ام اس وجود ندارد . نقش استعداد ژنتیک در مورد بیماری ام اس کاملاً شناخته شده است. شیوع ام اس فامیلی در حدود ۱۰-۱۵ درصد برآورد می شود چنانچه یکی از والدین دچار ام اس باشد ریسک کودک در گرفتن ام اس حدود ۳-۵ درصد است در مقایسه با جامعه عمومی که حدود ۵/. است. البته فرم انتقال ژنتیکی مشخصی مثل ( اتوزم غالب و مغلوب ) در آن قابل تشخیص نیست .

 

 

همچنین در مورد نوزادان ، اختلافی از نظر تولد نوزادان با وزن پائین ، اختلالات مادرزادی و یا افزایش مرگ نوزادی ( Still Brith ) وجود نداشته است .

 

از طرفی خانم هایی که ناتوانی نورولوژیک ( عصبی ) بیشتری دارند و یا بیماری آنها در سیر حاملگی فعال می شوند ، نیازمند مراقبتهای خاص و توجه خاص متخصصین مغز و اعصاب و زنان و زایمان هستند. بخصوص ناتوانایی های حرکتی و افزایش خستگی ممکن است باعث اشکال در زایمان شده و این بیماران نیازمند زایمانهای تسهیل شده بشوند . ولی بطور کلی خانمهای دچار بیماری ام اس در گروه حاملگی های پر خطر ( بدلیل بیماری ام اس ) نیستند ولی بایستی در طی حاملگی از نظر بروز اختلالات نورولوژیک مورد توجه باشند.
 

 

 

مراقبتهای بارداری Obstetrical Care

 

مراقبتهای پرستاری دوران بارداری در بیماران ام اس تفاوت چندانی با خانمهای بدون ام اس ندارد . گاهی این بیماران علائم روده و مثانه ای را در طی حاملگی بیشتر تجربه می کنند و بدین علت نیازمند مراقبت از نظر عفونتهای ادراری هستند.

در بررسی های وسیع مشخص گردیده که خانمهای مبتلا به ام اس مشکلات دوران بارداری بیشتری نسبت به سایر خانمها ندارند.  

البته ریسک کم خونی ، در این مطالعات گوشزد شده است .

منبع: انجمن ام اس ایران

از تشخیص تا درمان آرتروفی عضله

تشخیص آتروفی عضلانی

 

پزشک معاینه بدنی انجام می دهد و تاریخچه سلامتی بیمار را می پرسد.

پزشک به دست ها و پاهای بیمار نگاه می کند و عضلات را اندازه گیری می کند و سعی می کند تشخیص دهد که کدام عصب تحت تاثیر قرار گرفته است.

 

آزمایش های لازم عبارتند از:

- آزمایش خون

- سی تی اسکن

- الکترومیوگرافی

- MRI

- نمونه برداری از عضله و یا عصب

- مطالعات هدایت عصبی

- عکسبرداری با اشعه X

 

درمان آتروفی عضلانی

اگر آتروفی عضلانی پیشرفت کند، حتی با کمک داروها و روش های زیر درمان نمی شود. پس بهتر است هر چه زودتر به فکر درمان آتروفی عضلانی باشید.

نحوه درمان با توجه به علائم و شدت بیماری، متفاوت است:

- به طور مرتب ورزش کردن

- ورزش های کششی برای کاهش فشار در عصب

- داروهای ضد التهاب برای کاهش التهاب و درد

- فیزیوتراپی

- درمان اولتراسوند

- برخی موارد، برای اصلاح انقباض، جراحی لازم می باشد.

 

جلوگیری از آتروفی عضلانی

با ورزش کردن منظم می توان جلوی آتروفی عضلانی ناشی از عدم استفاده از عضله را گرفت. پیاده روی و شنا از بهترین ورزش ها برای سلامت عضلات می باشند.

- غذاهای پروتئینی را مصرف کنید. یکی از مهم ترین ترکیبات عضله، پروتئین می باشد. غذاهای پروتئینی می توانند از آتروفی عضلانی جلوگیری کنند و یا پیشرفت آتروفی را کند کنند. غذاهای پروتئینی شامل: آجیل، گوشت ها، تخم مرغ و لبنیات می باشد.

- غذاهای کم چرب مصرف کنید.

- کاهش وزن پیدا کنید. افزایش وزن باعث بد عمل کردن عضلات می شود.

- میوه ها و سبزیجات مصرف کنید.

- منیزیم برای درست عمل کردن عضلات مهم است. کدو تنبل، موز، چغندر، اسفناج و دیگر سبزیجات برگ سبز منبع غنی از منیزیوم می باشند.

 

 

منبع: تبیان

علل آرتروفی های عضلانی

علل آتروفی عضلانی

برخی از آتروفی های عضلانی در اثر افزایش سن رخ می دهد، از دیگر علت ها می توان موارد زیر را نام برد:

- میوپاتی مرتبط با الکل: میوپاتی، بیماری بافت عضلانی می باشد.

- اسکلروزیس آمیوتروفیک جانبی

- سوختگی ها

- درماتومیوسیت: یک بیماری عضلانی که باعث بثورات و التهاب پوست می شود.

- پلی میوسیت: بیماری التهابی که باعث ضعف ، ورم، حساس شدن و تخریب عضلات می گردد.

- سندرم گیلن باره

- صدمات

- درمان طولانی مدت با داروهای کورتیکواستروئید

- سوء تغذیه

- نفروپاتی دیابتی: به علت افزایش میزان قند خون، اعصاب بدن تخریب می شوند.

- دیستروفی عضلانی : یک اختلال ارثی می باشد و شامل ضعف عضلات و از دست رفتن بافت عضله ای است و در اثر گذشت زمان بدتر می شود.

- عدم تحرک

- استئوآرتریت: یک اختلال مفصلی است که ناشی از افزایش سن و فرسودگی و یا پارگی مفصل می باشد.

- فلج اطفال

- آرتریت روماتوئید: یک بیماری طولانی مدت است که باعث ورم مفاصل و بافت های اطراف مفاصل می باشد.

- صدمه به نخاع: این صدمه ممکن است به طور مستقیم به نخاع وارد شود و یا به طور غیرمستقیم از بیماری های اطراف استخوان ها، بافت ها و یا عروق خونی ایجاد گردد.

- سکته : هنگامی که جریان خون به قسمتی از مغز متوقف شود.

 

مراقبت خانگی

طبق دستور پزشک، برای درمان آتروفی عضلانی یک برنامه ورزشی توصیه می شود.

این ورزش ها می تواند شامل: ورزش های آبی برای کاهش حجم کار عضلانی و انواع دیگر توانبخشی باشد.

افرادی که نمی توانند یک و یا چند مفصل را حرکت دهند، می توانند با آتل و یا یک نوار سفت ورزش کنند.

اگر آتروفی عضلانی پیشرفت کند، حتی با کمک داروها و روش های زیر درمان نمی شود. پس بهتر است هر چه زودتر به فکر درمان آتروفی عضلانی باشید.

 

 منبع: تبیان

کشیدگی عضلانی یکی از آسیب های عضلانی

 

کشیدگی یا کشیدگی عضلانی (به انگلیسی: Strain) هر گونه آسیب در ساختار ماهیچه است که در چهار ناحیه ایجاد می‌گردد:

-بطن ماهیچه 

-تاندون ماهیچه 

-محل اتصال تاندون-ماهیچه

-محل اتصال تاندون به استخوان

 

 

 

کشیدگی، بیشتر به علت نیروی کششی بیشتر از حد به بخش عضلانی-تاندونی ایجاد می‌گردد. گاهی انقباض شدید عضله‌ای که در برابر یک مقاومت بالا قرار می‌گیرد منجر به کشیدگی می‌گردد.
 

 

درجات کشیدگی عضلانی

کشیدگی عضلانی که به نام استرین به کار می رود،یک عامل مهم در ایجاد دردهای عضلانی است.بسیاری از دردهای ناحیه کمری به علت صدمات عضلانی و یا لیگامانی(اسپرین)به وجود می آید.

 

استرین ها یا کشیدگی های ناتوان کننده عضلانی اکثرا در عضلات بزرگی همانند سه سر رانی(همسترینگ) و چهارسر ران(کوادری سپس)در اندامهای تحتانی اتفاق می افتند.

شدت آسیب در کشیدگی های عضلانی سه درجه دارد که عبارتنداز:

درجه ۱: میزان آسیب و درد کم بوده و تورم ماهیچه خفیف است.
 

درجه ۲: آسیب متوسط بوده و بنابراین درد و تورم وجود دارد. خونریزی بافتی ایجاد می‌شود.
 

درجه۳: پارگی بافتی که همراه با خونریزی است. فرد درد شدیدی را در لحظه آسیب حس می‌کند. تاندون عضله دوسر بازویی و تاندون آشیل دو محل شایع پارگی هستند. 
 

 

اصول درمان

مهمترین اصول درمان در کشیدگی عضلانی شامل:

۱-کاربرد اصل PRICE .اصل PRICE در کشیدگی همانند پیچ‌خوردگی به کار می رود.اصل PRICE با هدف کاهش درد, کم کردن ادم بافتی و ترمیم سریعتر بافت عضلانی-تاندونی کاربرد داشته که به ترتیب معرف موارد زیرند:

-محافظت از بافت آسیب دیده 
-استراحت 
-یخ‌گذاری
-فشار 
-بالا نگه داشتن عضو آسیب دیده 

استفاده از یخ و فشار در مرحله اولیه و حاد آسیب،یک عامل مهم جهت کاهش خونریزی, التهاب و درد به هنگام کشیدگی عضلانی و یا موارد پیچ خوردگی است.

۲-درمان دارویی

۳-فیزیوتراپی جهت کاهش درد٫ تورم, تقویت عضلات و پیشگیری از آسیب مجدد

۴-انجام جراحی به ویژه در ارتباط با پارگی‌های کامل

 

منبع: ابراهیم برزکار