اسکلت بدن انسان با تشکیل شدن از استخوان های سخت نقش
اساسی را در حفظ شکل بدن دارند که توسط مفاصلی به یکدیگر متصل می شوند تا
حرکت آنها توسط عضلات بدن امکان پذیر باشد. عضلات بدن توسط بافت های طنابی
شکل و محکمی به نام تاندون یا لیگامان به استخوان ها متصل شده اند که با
انقباضات خود, استخوان ها را حرکت می دهند. اما در هنگام وارد شدن ضربه به
این اعضای بدن انواع مختلفی از آسیب رخ می دهد.
غالبا در هنگام ضربه های شدید ( اجسام غیر تیز و برنده -ترومای بلانت)
وارد شده به بدن در اثر مواردی مانند سقوط, سوانح رانندگی, مسابقات ورزشی و
امثال آن اندام ها و مفاصل در اثر ضربه دچار آسیب و درد شدیدی می شوند که
شک به شکستگی استخوان ها را بر می انگیزد. البته آسیب های دیگری نیز وجود
دارند که از جمله شایع ترین آنها, پارگی و یا کشیده شدن شدید تاندون ها
است.
واضح است که شکستگی به زمانی اطلاق می شود که یکی از
استخوانهای بدن شکسته شده باشد. اما نوع دیگری از آسیب داریم. آسیب
لیگامانها یا تاندون ها که در آن تاندون در اثر ضربه و کشیدگی شدید به طور
کامل یا بخشی از آن دچار پارگی می شود.
اما شکستن استخوان می تواند
در هر نقطه از بدن اتفاق بیافتد. اغلب شکستگی در دستان ، بازوها ، پاها ، و
یا مچ پا رخ می دهد.
انواع مختلفی از شکستگی وجود دارد. اما همه شکستگی
مشابه شفا می یابند.استخوان جدید رشد می کند تا قطعات شکسته را مجدد به
یکدیگر متصل کند. اما برای این امر لازم است که استخوان ها در کنار یکدیگر
برای مدت زمان طولانی بدون هیچ حرکتی ثابت نگه داشته شوند تا جوش خوردن دو
انتهای آسیب دیده بهم انجام شود.
اما این استخوان ها چگونه در کنار هم بی
حرکت می شوند. روش های مختلفی وجود دارد که برخی از آنها همراه با بردن
بیمار به اتاق عمل و جراحی است و برخی در درمانگاه یا مطب پزشک انجام می
شود که این مساله بستگی به شدت ضربه وارد شده و میزان آسیب استخوان, مفاصل و
عضلات اطراف آن دارد. اما از آنجاییکه غالب شکستگی های استخوانی در درجه
متوسط تا خفیف بدون آسیب شدید عضلات, تاندون ها و زخم های بزرگ و یا
خونریزی است, غالبا از روشهای بی حرکتی بسته یا بدون نیاز به جراحی استفاده
می شود.
بیحرکت کردن یا گچ گرفتن اندام، استخوان های آسیب دیده در محل
شکسته را در کنار یکدیگر نگه می دارد تا مجدد به هم جوش بخورند.
اما شکستگی استخوان همانطور که گفته شد انواع متعددی دارد که از جمله آنها می توان انواع زیر را نام برد:
شکستگی بدون جابجایی: تکه های استخوان شکسته شده در راستای هم بدون جابجایی از محل خود قرار دارند.
شکستگی همراه باجابجایی: تکه های استخوان شکسته شده از یکدیگر فاصله گرفته اند.
شکستگی مرکب یا خورد شده: استخوان به سه یا تعداد بیشتر قطعه شکسته شده است.
شکستگی استخوانی باز:
محل شکستگی از طریق آسیب پوست به بیرون راه پیدا نموده است و گاها استخوان
های شکسته دیده می شوند. (شکستگی هایی که پوست روی محل سالم است، شکستگی
بسته اطلاق میشود)
البته تقسیم بندی های تخصصی هم برای انواع شکستگی وجود دارد و تقسیم بندی بالا ساده و برای درک ساده انواع آن بیان شد:
استخوان
بافت زنده است که از سلول ساخته شده است. وقتی که یک استخوان شکست، سلول
های خون به منطقه شکسته شده هجوم می آورند. این سلولها تبدیل به استخوان
جدید میشوند. استخوان ها از طریق یک فرایند تدریجی به نام بازسازی ترمیم می
شوند. مدت طول کشیدن این مرحله بستگی به نوع شکستگی و نحوه مراقبت از صدمه
بستگی دارد.
خون ریزی در بافتهای اطراف شکستگی منجر به تشکیل یک لخته خون در میان تکه های استخوان می شود.
این سلولها تشکیل یک شبکه از الیاف قوی در داخل لخته خون می دهند. این الیاف تکه های استخوان را درکنار هم نگه می دارند.
این
الیاف پس از مدتی توسط استخوان جدید جایگزین می شوند. در ابتدا ، استخوان
های جدید ضعیف، نرم و متخلخل است . این استخوان به نام کال استخوانی نامیده
می شود.
استخوان های جدید به تدریج قوی تر می شوند، تا زمانی که
پس از آنکه گچ استخوان ها نیز باز می شود، استخوان جدید آنقدر محکم شده است
که میتواند مانند قبل از بدن محافظت کند.
منبع: سلامتی برای همه
